Het nieuwe lezen en schrijven
7
Tweet
Het geschreven woord is een taai medium, het gaat al duizenden jaren mee. Maar in de afgelopen 15 jaar zijn we – met dank aan het internet – op allerlei nieuwe manieren gaan lezen en schrijven. Misschien mag je zelfs spreken van een ‘revolutie’. Zoekmachines, bots, style sheets (CSS) en API’s geven het nieuwe leeslandschap vorm en de traditionele rollen van lezers en schrijvers veranderen. Lees verder
Toen de iPhone uitkwam was het niet de NS, maar 
Er zijn van die demo’s die je ziet die in een keer je aandacht hebben! Zoals de demonstratie van BumpTop op TED 2007. Anand Agarawala liet daar het prototype zien van hun spectaculaire 3D desktop uitbreiding voor Windows. 
Het idee dat computers mensen kunnen begrijpen is intrigerend. Daarom wordt er hard gewerkt aan datgene wat bekend staat als het semantic web, het web dat internetpagina’s kan begrijpen. Tot enkele jaren geleden leek alleen 
De term mashup kennen we al een tijdje. Met de komst van Google maps en het ter beschikking stellen van de landkaarten aan de ontwikkelcommunity, zijn in korte tijd vele nieuwe, unieke applicaties gebouwd. De webshops Amazon en eBay stellen al geruime tijd hun content en ecommerce functionaliteiten ter beschikking. Zo weten zij hun bereik fors te vergroten. Wat kan de Nederlandse webshop met API’s en mashups? Wat zijn best practices en de do’s and dont’s? 
Het semantic web (of “Web 3.0″) is hot. Specialist op het gebied van content TextWise biedt een miljoen dollar voor het beste semantische concept. Reuters biedt een gratis webservice aan die teksten semantisch maakt. Yahoo kondigt semantic web support aan. Technology visionair Nova Spivack voorspelt tijdens de laatste The Next Web conferentie in Amsterdam dat in 2010 het semantic web gemeengoed zal zijn. Maar, wat is het semantic web eigenlijk? 
Wat is het probleem van sociale media? Dat ze zoveel tijd kosten… Hoeveel mensen ken jij online? Ik schat (omdat je Frankwatching.com bezoekt) jouw aantal contactpersonen in bijvoorbeeld OutLook en op 
Vorig jaar juni besloot het kabinet dat alle websites van de rijksoverheid aan de webrichtlijnen moeten voldoen. Tot op de dag van vandaag worstelen tal van overheidsinstanties met de 125 strenge richtlijnen die hen zijn opgelegd. Tegelijk neemt buiten de rijksoverheid de belangstelling voor webstandaarden toe, soms uit het oogpunt van toegankelijkheid, maar steeds vaker om ‘Web 2.0′-achtige redenen. Vandaag een verkenning: zijn de webrichtlijnen van de overheid een last of een lust? 
Bas Klein 
Erik 
gaston 
nico 
JohnT 
