Hoe leren we in het communicatievak nog van elkaar?

Een oproep in 2026. Wie leert het communicatievak nog van dichtbij? Wanneer heb jij voor het laatst echt gezien hoe een collega zijn werk doet? Niet het eindresultaat, maar het gesprek zelf. De afweging vooraf. Het moment waarop iemand besluit iets wel of niet te zeggen.

In veel organisaties werken we intensief samen, maar zien we elkaar nauwelijks aan het werk. Overleggen kijk je terug. Gesprekken verdwijnen in belhokjes. De kantoortuin is stil. We zijn er wel. Maar het vak zelf blijft vaak buiten beeld.

Nu 2026 is begonnen, is dat geen vrijblijvende observatie meer. Het roept een simpele, maar wezenlijke vraag op: hoe leren we dit vak eigenlijk nog van elkaar?

Het vak leren: theorie én nabijheid

Ik leerde het communicatievak op verschillende plekken. Op de opleiding, met theorie en modellen. Tijdens mijn stage en in mijn werk, door te doen en te oefenen. Maar wat voor mij het verschil maakte, was de nabijheid van ervaren communicatieprofessionals. Ik zat naast hen. Ging mee naar overleggen. Luisterde mee met gesprekken en besprak ze na.

Niet alleen wat er werd gezegd, maar vooral hoe. Wanneer iemand doorvroeg. Wanneer iemand stilviel. Wanneer spanning werd benoemd of juist niet. Dat werd zelden uitgebreid uitgelegd. En dat hoefde ook niet. Door te kijken en te luisteren begon ik het vak te begrijpen.

Waarom nabijheid zo belangrijk is in dit vak

Communicatie is geen lineair proces. Het speelt zich af in nuance, timing en onderstroom. In het aanvoelen van mensen en situaties. Die gevoeligheid ontwikkel je niet op afstand. Je ontwikkelt dit door contact. Door nieuwsgierig te zijn naar elkaar. Door samen te werken, samen te kijken en elkaar te leren lezen.

Juist in interne communicatie is dat cruciaal. Daar gaat het niet alleen om wat je zegt, maar om begrijpen wat er leeft. Wat niet wordt uitgesproken. Waar woorden landen en waar niet. Intuïtie, gevoel en mensenkennis zijn geen extra’s, maar horen gewoon bij ons vak.

Efficiënter werken vraagt om bewustere keuzes

Onze manier van werken is veranderd. Hybride werken is normaal. Organisaties zijn in een constante staat van verandering. En autonomie en efficiëntie zijn belangrijk, en terecht. Maar die manier van werken maakt leren door nabijheid minder vanzelfsprekend. Minder samen zitten. Minder informele momenten. Minder meekijken. Dat is niet per definitie verkeerd, maar het vraagt wel om bewuste keuzes als we willen dat het vak zich blijft ontwikkelen.

Leermeesterschap is onderdeel van ons vak

Leermeesterschap is geen officiële rol, maar hoort bij professioneel communiceren. Het betekent dat je je werk zichtbaar maakt. Dat je iemand meeneemt naar een overleg. Dat je hardop denkt en ook je twijfel deelt. Niet achteraf, maar in het moment. Daar waar het vak zich afspeelt.

Voor senior communicatieadviseurs is dat geen vrijblijvende keuze. We hebben invloed, niet alleen door wat we opleveren, maar ook door hoe we werken en samenwerken. De ruimte die we maken voor contact en nabijheid bepaalt mede hoe het communicatievak er in 2026 uitziet. Niet omdat het vroeger beter was, maar omdat dit vak niet zonder overdracht kan.

Wat er op het spel staat

Het communicatievak verandert altijd. De vraag is of het ook verdiept? Zonder leermeesterschap en zonder echte nieuwsgierigheid naar elkaar, verliest het vak iets essentieels. Dan blijven vooral technieken over, terwijl juist intuïtie, gevoel en mensenkennis het verschil maken. Zeker in interne communicatie.

Leermeesterschap is geen luxe. Het houdt het vak levend en menselijk. 2026 vraagt van ons dat we het communicatievak zichtbaar doorgeven aan beginnende communicatieadviseurs.