Interactief kijken naar ‘Ik vertrek’

Ik kijk nooit televisie. Het idee dat ik een uur lang naar een ander moet staren en luisteren, voortdurend onderbroken door irritante reclames, druist tegen mijn principes in. Ik hou liever zelf de controle. Televisie maakt van mij een slaaf, op internet ben ik ‘master’, zoals Nalden het deze week zo mooi verwoordde. Maar er is natuurlijk een uitzondering op de regel.

Iedere donderdagavond schuif ik gezellig aan het bij het programma ‘Ik Vertrek‘. Kijken hoe mensen hun hele hebben en houwen, doen en laten in Nederland achterlaten om hun geluk elders te beproeven. Vaak zijn deze “globetrotters” totaal onvoorbereid, hetgeen zich meestal laat vertalen in algehele ellende en droefenis.

Met de laptop op schoot

‘Ik Vertrek’ onderscheidt zich echter van andere televisieprogramma’s. Met de laptop op de schoot en een Twitterkanaal geopend op de hashtag  #ikvertrek heb ik een compleet andere ervaring bij televisie. Interactief met andere tweeps discussieren over het wel en wee van de personages op de beeldbuis. Het ontbreekt er nog aan dat we de karakters niet realtime kunnen instrueren. Het zou een hoop ellende schelen.

Vaak is het lachen, gieren en brullen. Puur leedvermaak – er is geen beter vermaak dan leedvermaak – over de kommer en kwel die de hoofpersonen tijdens het opzetten van hun nieuwe business meemaken. Helemaal hilarisch wordt het wanneer bekende Nederlanders zoals Paul de Leeuw of Nico Dijkshoorn zich uitlaten over het programma. Zij reageren bijzonder scherp en brengen een grote schare aan volgelingen met zich mee. Hoe meer zielen hoe meer vreugd.

Mijn vrouw kan het inmiddels niet meer aanzien. Wanneer zij vol ongeloof naar het beeldscherm staart naar de ellende die de hoofdrolspelers op zich afroepen, zit ik voortdurend te gniffelen op de bank. Ik heb werkelijk waar de tijd van mijn leven.

Frappant was overigens dat gisteren de teneur in een keer volledig omsloeg. Bij een van de geëmigreerde kinderen was hersenvliesontsteking geconstateerd. Triest, wens je niemand toe. Aan het einde van het programma bleek dat het jochie dankzij de ontsteking doof was geworden aan beide oren. Implantaten boden hem een kans om in de toekomst weer wat te kunnen horen. Een foute opmerking van een Twitteraar werd door de crowd aan de kaak gesteld. Niet alleen maar lachen dus, ook zelfreinigend vermogen van de community is aanwezig.

Televisie van de toekomst?

Voor mij is het programma ‘Ik Vertrek’ een voorbode van hoe televisie er in de toekomst uit kan zien. Televisie als onderdeel van de stream. Inmiddels heb ik op mijn Twitteraccount een Twitterlijst gemaakt voor al mijn ‘Ik Vertrek’-vrienden. Ik verheug mij nu al op de eerstvolgende uitzending.