Hoe hoort het eigenlijk? Beschaafd contact maken op LinkedIn

Onbeschaafd vind ik het, zo’n standaard LinkedIn-contactverzoek. Het feit de hele Nederlandse beroepsbevolking een account heeft, wil allerminst zeggen dat het er op de online rolodex wellevend aan toe gaat. Niet zelden wordt de werkende mens benaderd met: “Ik zou graag een connectie met u maken op LinkedIn.” Geen motief, geen aanleiding, geen reden, geen vriendelijkheidje. Zelfs geen emoticon die verontschuldigend glimlacht.

Jij bent niet boeiend

De boodschap van zo’n standaardverzoek komt over als “Haaij, volgens mij ken ik je, maar verder ben je niet echt boeiend”. Zonder meer klikken op ‘accept’ is eigenlijk antwoorden met: “Ik ken jou geloof ik ook. Whatever.”

Ik ben altijd rete-nieuwsgierig naar de beweegredenen van zo’n contactverzoek. Waarom wil die oud studiegenoot ineens in mijn zakelijk netwerk? Iets te verkopen? Gevreesde boventalligheid bij werkgever? Plannen voor een reünie? Eenzaam?

Niet doen

Van sommige verzoeken is zonneklaar wat de boodschap is. Bij tijd en wijle word ik geteisterd met berichten die zeggen-zonder-te-zeggen: “Ik heb geen tijd om u persoonlijk te benaderen, want ik moet van mijn baas vandaag duizend LinkedIn-profielen zoals dat van u contacten. Ik weet zelf ook niet waarom u afnemer van onze product/dienst zou moeten worden, maar ik zou het fijn vinden als u mijn verzoek accepteert als begin van een vruchtbare samenwerking.” Salesmanagers: bulkacquisitie naar aanleiding van een LinkedIn-profiel wordt nooit gewaardeerd. Willen jullie daarmee dus ophouden?

Word persoonlijk

En voor het overige, zullen eens wat veranderen aan dat ongeïnspireerde gedoe? Laten we vanaf nu iets persoonlijks meesturen met een contactverzoek? Voor de draad met je motieven! Dus: “Je werkt bij een tof bedrijf, wat moet ik doen voor een baan? Of: “Mag ik jullie favoriete leverancier worden?” Of: “CRM-pakketje kopen?” Voor mijn part zeg je: “Tijd niet gezien!” of “Zoenen?”. Vast veel effectiever dan een standaardmail. Wellevender is het zonder meer.

Désirée Battjes verwondert zich elke week op Frankwatching.com over online etiquette. Of juist het gebrek er aan. Want Facebook mag dit jaar dan tien jaar bestaan, weten wij allemaal inmiddels hoe het hoort op social media? Hoe heurt het eigenlijk in het virtuele? Tijd voor een online etiquette, met een flinke korrel zout. Vind jij er ook wat van? Kom maar op met die mening, daar wordt het internet alleen maar beter van. 

Foto intro met dank aan Fotolia.