“We moeten meer kennis delen, innoveren, talent binden en open zijn. Daar moet een platform voor komen waar iedereen op en bij kan. We maken dan een publicatieprotocol en een centrale redactie, en we leggen dat vast in het kwaliteitshandboek”. “En o, ja waar kan ik de uren op schrijven die we aan deze discussie hebben besteed?”. Aldus een samenvatting van een gesprek met een van onze klanten.
Eén van redenen waarom web 2.0 nog niet optimaal benut of onbekend is binnen organisaties is de tijdsbesteding van werknemers. Of beter gezegd het niet gewend zijn aan tijd te besteden aan zomaar iets wat je leuk of belangrijk vindt. Soms lijkt ‘de bedrijfscultuur’ een barrière voor het gebruiken van web 2.0, omdat de gewoonte bestaat over iedere minuut verantwoording af te leggen.
Clay S
hirky (schrijver van Here Comes Everybody: The Power of Organizing Without Organizations) heeft uitgerekend dat de totale tijd die aan Wikipedia is besteed (“the whole project; every page, every edit, every talk page, every line of code, in every language that Wikipedia exists in”), evenveel is als de tijd die in de US per weekend wordt besteed aan het kijken naar commercials. Dat is 0,05% van het totale aantal uren dat tv wordt gekeken in de US. In Nederland kijkt men gemiddeld 1.000 uur tv per jaar. Al wint internet terrein. Aan tijd om web 2.0 te ontdekken geen gebrek dus, maar in de meeste gevallen gebeurt dat wel in “eigen” tijd.
In de (ideale) 2.0 wereld kan vooral het individu bedenken waar hij of zij haar tijd aan wil besteden, dus daar waar de “energie” zit. In de (huidige) organisatie lijkt dat nog niet het geval te zijn. Google wordt vaak als goed voorbeeld genoemd met de 20-procentsregel, die voorschrijft dat iedere werknemer, tot aan koks en telefonistes toe, één dag per week naar eigen voorkeur mag invullen. In een (ouder) artikel in de NRC staan uitspraken over de Google-cultuur “Je moet een houding hebben van ‘ik wil hier zijn’. En niet van: vijf uur, alles afkappen, op naar huis.” Of werknemers geven een voorbeeld “Laatst brak iemand zijn been. Iedereen leverde een klein beetje vakantie in zodat hij langer thuis kon herstellen.” Deze voorbeelden laten zien dat er veel kan en veel tijd is voor eigen initiatieven, maar dat er ook veel “eigen” tijd in het bedrijf wordt gestoken. Het onderscheid tussen tijd van de baas en eigen tijd lijkt vager te worden.
Een leuk voorbeeld in deze is het verhaal van Geek Squad. Geek Squad heeft meerdere vestigingen en de manager heeft zijn hoofd gebroken om meer interactie te bewerkstelligen tussen de vestigingen. Dat kwam moeizaam van de grond, dacht hij. Totdat hij erachter kwam dat door diverse vestigingen Battlefield 2 online wordt gespeeld en tijdens het spelen allerlei bedrijfszaken aan bod komen. En de medewerkers dus geen richtlijn van bovenaf nodig hadden om met elkaar in contact te zijn. De manager speelt nu ook mee, en is daar zeer tevreden mee. Medewerkers kiezen blijkbaar hun eigen context en tijd om ‘werk’ te bespreken.
Al vaker is beschreven dat de meest succesvolle 2.0 initiatieven tussen consumenten ontstaan en minder (succesvol) worden ingezet binnen organisaties. Het directe belang van en de opbrengst voor het individu is blijkbaar zwaarwegend. Zowel een onderzoek van KPMG als het rapport van Economist Intelligence Unit laten eveneens zien dat bij veel bedrijven vooral de marketing en sales afdelingen web 2.0 toepassingen het meest gebruiken. Dit om meer te verkopen en nieuwe klanten binnen te halen. De aandacht die er is voor web 2.0 is meer extern dan intern georiënteerd.
De combinatie van bovenstaande, dus verantwoording voor elke minuut, waarbij ruimte en tijd door regels en procedures wordt geboden én het inzetten van web 2.0 voornamelijk extern georiënteerd, dragen niet bij aan het profiteren van de voordelen die web 2.0 binnen organisaties biedt.
Hiermee wil ik niet zeggen dat binnen de huidige businessmodellen geen tijd voor andere zaken dan de business is. Een verhouding van 70-30% aan direct productief en niet direct productief is een normale verhouding. Ik denk dat het businessmodel van de toekomst in die verhoudingen niet veel anders wordt. Maar organisaties kunnen wel de ruimte geven om medewerkers de 30% niet direct-productieve tijd zelf in te laten delen. Aan zaken, die mensen echt leuk vinden én die hun werk leuker, beter en mooier maken. Want dat leidt tot innovatie, plezier en vooral ook meer 2.0 in de organisatie. The new world of work. Dát helpt!
Maaike 
webshark 
Jasper van Weerd 
Dries bultynck 
Eduard Blacquière 
Zelf ben ik eigenaar van Admium. Ik houd me bezig met concept ontwikkeling, web 2.0 toepassingen of hoe het ook mag heten. We werken met 25 mensen, verdeeld over fte-ers, part timers en stagiairs.
Met bewondering kijk ik naar de Google 20% regel. Voor andere bedrijven die ook zoiets organiseren neem ik mijn petje voor af. Maar om het in mijn eigen bedrijf te gaan toepassen dat is een hele stap. Ik zou niet weten hoe.
Elke week moeten de deadlines gehaald worden. De ene keer zit hier meer druk op dan de andere keer. Als groeiend bedrijf wil je ook een efficiency slag maken. Dit betekent letten op de uren. Dit staat haaks op je verhaal. Terwijl als ik het lees ik het heel logisch vind alleen denk je dan snel; Dit is bedoeld voor een ander bedrijf en niet de mijne.
Practice what your preach! Hoe doen jullie dat bij Hutspot?
Suzanne, wat een goed artikel. Bij mij in het bedrijf zie ik vaak dat een bepaald race-spel wordt gespeeld. Op een ander beeldscherm staat hun, zojuist ontwikkelde code en vaak staat ook een online nieuwspagina open. Op de een of andere manier leveren zij wel hun prestatie. Ik vind het fascinerend. De kracht is, denk ik, persoonlijke ontwikkeling en persoonlijke interesse. Wanneer men dat ervaart, ontstaat een heel dynamische sfeer, waarin iedereen een prestatie wil neerzetten.
@Jan-Henk Bouman
Ik denk dat juist de 20% regel alleen bij bedrijven kunnen die niet afhankelijk zijn van klanten.. Google heeft een solide verdien model gerealiseerd om niet per uur afgerekend te worden en hebben niet direct te maken met deadlines van klanten. Ik denk dat hier het verschil zit. Ik ben zeer zeker benieuwd of er meerdere bedrijven zijn die zo’n regeling hebben..
@Jan-Henk, hoe zorg je er dan voor dat je innovatief blijft? Deadlines zijn goed, maar teveel facturabele uren levert op de lange termijn een probleem op, omdat je alleen maar aan het uitvoeren bent en niet aan het ontdekken van nieuwe business-kansen
Waarom begin je niet eenvoudig? Inventariseer eens waar je mensen echt trots op zijn en vraag ze waar ze 1 dag in de week aan zouden willen werken als ze die vrijheid zouden krijgen… Met 25 mensen zou dat nog niet zo’n heel grote klus moeten zijn.
Als je weet waar iedereen trots op is, is het aan jou als ondernemer om uit die wensen een klein aantal projecten (zeg 3 of 4) te destilleren waar teams aan kunnen werken EN waar je als onderneming iets aan hebt. Presenteer die 3/4 ideeen en laat je medewerkers inschrijven op de verschillende rollen bij de projecten. Als je het goed hebt ingeschat, krijg je teams van ongeveer gelijke grootte (als het niet zo is, kun je gelijk een project killen). Met hen ga je om tafel om een goede projectplanning op te zetten qua budget/planning. Simpele vragen moet worden beantwoord: Wat mogen de projecten kosten, wat moeten ze opleveren? Het hoeft geen 20% van de tijd te zijn, maar het is aan jou om hier ook enige ruimte voor vrij te maken.
Het resultaat? Multidisciplinaire teams, mensen die leven voor hun project en om de zoveel tijd spannende nieuwe producten. En daar wordt je bedrijf volgens mij alleen maar beter van.. Heck, met een goed georganiseerde centrale brainstorm-sessie zou je zelfs kunnen besparen op het jaarlijkse bedrijfsuitje ;)
En denk je nu dat het niet afhankelijk zijn van klanten afhankelijk is van de klanten, of van de strategie van de organisatie?
Het gaat imho allemaal om de keuze die je maakt…
[...] Article in Frankwatching [...]
@jan-henk, wie bepaald die deadline? als jij mensen enorm volstopt dan zul je vanzelf merken dat de creatieve put opdroogt…
Hi,
Dank voor leuke reacties!
Ik herken de sandwich tussen klant, deadlines en ruimte voor ontwikkeling, inspiratie heel goed. @JanHenk: hoe wij dat proberen te doen binnen Hutspot? Wij schrijven alleen tijd die doorberekend kan worden aan de klant en vertrouwen elkaar dat we in overige tijd dingen doen die waarde toevoegen, we staan regelmatig stil bij de vraag of we nog de leuke dingen aan het doen zijn.
Er is zoveel leuks te beleven. Samenwerken, product- en ideeontwikkeling, bijeenkomsten en congressen, betrekken van studenten, online actief zijn, het vermarkten van al die goede ideeen etc etc. Maar we moeten keuzes maken: bij die keuzes zijn de criteria leuk én zinvol de belangrijkste. En we proberen eens in de zoveel tijd een Hutspot-dag te hebben waar we de tijd hebben om wat langer stil te staan bij deze keuzes.
Wij geloven ook erg in werken in een netwerk, hoe groter de “eigen” club, hoe meer afstemtijd er nodig is. Dus max 10 a 15 Hutspotters, met veel los-vast verbanden daarom heen. Onze droom is om aan de wieg te staan van een organisatie-advies netwerk van vele “cellen” die elkaar makkelijk weten te vinden én uniek zijn in hun eigen ding.
Maar droom is nog geen werkelijkheid en voorlopig stop ook ik nog steeds veel “eigen” tijd in deze droom:)
Misschien heb ik het te zwart/wit gesteld waardoor een het lijkt alsof ik een geoliede organisatie wil neerzetten zonder ruimte voor ontplooiing. Dan hadden we al een enorme leegloop gehad. Voor de reacties is het wel goed geweest.
Als je met programmeurs en grafisch designers werkt dan zijn dit veelal jonge gasten die al verweven zijn met het internet. Ze weten waar de informatie te halen valt. Dat ze actief zijn op sociale netwerken, dat ze msn (of veelal Adium, want ze willen natuurlijk een Imac) open hebben voor zowel onderlinge communicatie als extern is heel normaal. Ook lezen ze weblogs en nieuws sites.
Alleen dit is niet georganiseerd maar is ontstaan. Het beleidsmatig toepassen is daarbij een volgende stap of is sturing geven beter?
Wij hebben volgende week weer de gesprekken en ik zal een aantal punten van @Bart daar in meenemen.
@Roy
De deadline bepalen we gezamenlijk met de klant en de productie, alleen loopt een productie weleens uit door verschillende oorzaken en dan kom er altijd extra druk.
Hoe gaan jullie bij Onetomarket om met dit soort issues?
@Michael
Daar heb je wel grotendeels gelijk in. Wij hebben ook een conceptentak waarin creativiteit belangrijk is. Het gaat erom wat @Bart zegt welke keuzes maak je.
In lijn van jouw hobby/sport bowling is bij ons het volgende Youtube filmpje populair geweest:
http://www.youtube.com/watch?v=Q8xm5E7tWMg
In de vakantie hebben ze met z’n allen een bowlingavond gehouden. Dit is natuurlijk top!
Het laten ontstaan is wellicht veel beter dan er beleid op te voeren, een beetje sturing is dan wel gewenst.
@Jan-Henk, wij proberen ook de 70-20-10 ontplooiing aan te houden, maar ook wij kennen het probleem van afhankelijkheid van derden (en dus ook soms hele strakke deadlines) en billability.
20-10 is omdat 10% echt voor jezelf mag zijn (wel werkgerelateerd, maar meer: doe je ding) en 20% samen met collega’s werken aan afgesproken projecten, die dus niet facturabel zijn, waaronder bijv. al onze research valt.
Ook bij ons geldt natuurlijk dat het makkelijker op papier staat dan in de uitvoer gedaan moet worden.
@Roy
Bedankt voor je input. Het is wel beleid bij jullie begrijp ik.
Mijn twijfel zit er of je er beleid van moet maken of laten ontstaan. Als het beleid is en je kan het niet geregeld uitvoeren dan is dat niet positief naar de medewerkers.
@Jan-Henk: succes met het maken van beleid! Misschien nog een handige tip die het formaliseren makkelijker maakt: laat iedereen die nu bekend is met het ‘vrije’ gebruik van alle social tools nog steeds zoveel mogelijk vrij, maar koppel er een doel aan.
Dat maakt je mensen bewuster van hun gebruik van de tools en geeft je, op regelmatige basis, het gevoel dat je middels het gebruik van alle tools als organisatie elke dag een klein stapje vooruit maakt.
Honderden mensen die werken in (openbare) bibliotheken, doorliepen en doorlopen momenteel http://www.23dingen.nl
Dat doen zij vooral in-company, met elkaar en gestimuleerd door de baas. Men krijgt er zelfs uren voor om “te spelen”! Doel: zelf beter bewust worden van wat er in de wereld omgaat en dat vertalen naar programma’s om bibliotheekgebruikers op een andere manier en op andere plekken te ontmoeten, dan in het bibliotheekgebouw.
Een mooie post Suzanne. Sluit mooi aan op de 23 dingen die Rob noemt. Dank!
http://www.zbdigitaal.nl/2008/09/na-23-dingen-20-als-mentaliteit-ook.html
[...] via Frankwatching.com en Hutspot Filed under: effecten 2.0, innovatie, verandering | Tags: [...]
[...] Web 2.0: Graag, maar wel in eigen tijd?! – Frankwatching “verantwoording voor elke minuut, waarbij ruimte en tijd door regels en procedures wordt geboden én het inzetten van web 2.0 voornamelijk extern georiënteerd, dragen niet bij aan het profiteren van de voordelen die web 2.0 binnen organisaties bied” [...]
[...] Lees verder op Frankwatching Suzanne [...]