De hoeveelheid informatie die tot onze beschikking staat is overweldigend. Dit jaar zullen we met zijn allen meer informatie produceren dan we sinds het ontstaan van de mens met zijn allen hebben gemaakt. En deze berg aan informatie staat continu tot onze beschikking. Grote vraag is echter hoe we met al deze informatie om moeten gaan.
Niet alle informatie is zinvol of juist. Of zoals Jeremiah Owyang, analist bij Forrester, het zo mooi uitdrukt: “An incredible amount of hay is created with very few needles”. Afgelopen twee weken werden we met een aantal cases geconfronteerd waarbij nog maar eens werd aangetoond hoe moeilijk het is om met al deze informatie om te gaan.
Wat deed jij op donderdag 25 juni toen de eerste geruchten kwamen? De eerste geruchten over een hartstilstand en later het overlijden van Michael Jackson.
Via de roddelwebsite TMZ.com kwam het nieuwsbericht dat Michael Jackson met een hartstilstand was opgenomen in een ziekenhuis. Via dezelfde site kwam vrij snel naar buiten dat The King of Pop overleden was. Inmiddels was er al een “informatiebom” ontploft. Twitter was geëxplodeerd. Meer dan 2000 berichten per minuut met als onderwerp de dood van Michael Jackson werden op de Twittersfeer afgevuurd. Diverse websites van kranten sneuvelden. Zelfs Google werd vleugellam gemaakt. Daar dachten ze met een cyber aanval te maken te hebben.
Frappant was echter dat de diverse media volstrekt anders met de beschikbare informatie omgingen. TMZ had als eerst Michael Jackson doodverklaard. CNN liet echter enige uren op zich wachten. En met CNN durfden vele nieuwssites het niet aan om een overlijdensbericht te plaatsen. Was was waar en wat niet? In Nederland was hetzelfde beeld waar te nemen. Een aantal ochtendkranten wisten nog te vertellen dat de King of Pop in het ziekenhuis lag vanwege een hartstilstand. Het realtime web is in deze “traditionele” omgevingen nog duidelijk niet doorgedrongen.
Hoe bepaal je of een nieuwsbericht ook de waarheid is? Zijn het geruchten die gepubliceerd worden om maar zo snel mogelijk het nieuws te kunnen brengen of heeft de zender het nieuws eerst nagetrokken alvorens publicatie. Zijn het soms zelfs alleen maar onsmakelijke grappen van mensen die het internet en de snelheid van de berichtgeving misbruiken?
Op 30 juni kwam via CNN’s iReport de melding binnen dat artiest Rick Astley overleden was. Een grapje van 4Chan.org dat, zonder te verifiëren, letterlijk door alle media werd overgenomen. Echter iedereen kan berichten plaatsen op iReport, deze worden niet gecontroleerd of aangepast door CNN. Achteraf bleek het dan ook om een hoax te gaan.
Ten tijden van de dood van Michael Jackson werd ook het nieuws bekend gemaakt dat de acteur Jeff Goldblum was overleden Volgens een krant in Nieuw-Zeeland was de acteur overleden na een fatale val op de set. Met vele tweets als gevolg waardoor het nieuws zich snel verspreide. Wederom een grap met grote verontrusting en verwarring tot gevolg. Jeff Goldblum moest zelfs in een televisieshow opdraven om duidelijk te maken dat hij nog echt leefde. Hetgeen tot onderstaand humoristisch fragment leidde.
| The Colbert Report | Mon – Thurs 11:30pm / 10:30c | |||
| Jeff Goldblum Will Be Missed | ||||
|
||||
Er is een groot verschil op welke manier diverse media nieuws naar buiten brengen. In een tijdperk waarin iedereen zowel zender als ontvanger is, worden de grenzen tussen waar en niet waar steeds dunner. Voorheen traden professionele journalisten op als filter en aggregator om onbevooroordeeld het nieuws naar buiten te brengen. In een tijdperk waarbij “burgerjournalistiek” een steeds grotere rol gaat spelen lijkt deze professionele filterfunctie te vervallen.
Mijn stelling is dan ook:“Wie en wat kun je tegenwoordig vertrouwen?”
Melis danny 
Agnieszka Biela 
Robert Didier 
Robbert 
Hans de Bruin 
Normaal gesproken vind controle van berichten plaats door de massa zelf. Als tien mensen een bericht bevestigen geeft dit immers een sterkere positie dan wanneer een enkele individu iets roept. Zo ook via Twitter: Als tien mensen onafhankelijk van elkaar twitteren dat ze (bijvoorbeeld) een brand hebben gezien in een bepaalde plaats is de kans groot dat het bericht klopt.
Ik denk dat het voorbeeld van Jeff Goldblum misschien een van de eerste voorbeelden is van hoe meeloopgedrag de berichtgeving via Twitter ernstig kan verstoren. De berichten die via Twitter verstuurd worden staan helaas niet los van elkaar, maar zijn onderhevig aan trends en meeloopgedrag.
Om niet af te dwalen van de stelling: Persoonlijk denk ik dat er in feite niet echt iets is veranderd aan wie kan worden vertrouwd. Wat wel is veranderd is dat de gigantische stroom aan informatie de controle op de autoriteit/authenticiteit e.d. van de bron heeft doen verzwakken. We lezen denk ik zoveel berichten dat we er niet zoveel meer op letten waar een bericht vandaan komt als vroeger.
Het zou ook kunnen liggen aan het feit dat een partij als CNN een groter afbreukrisico loopt en daarom terughoudender is in zijn berichtgeving dan de vele kleine websites. Websites die het vaak (alleen) van de snelheid en dus niet de kwaliteit moeten hebben. Vertrouwen (Trust) bouw je gedurende lange tijd op.
Dit gaat echter mis als je het over roddels hebt. Roddels zijn alleen leuk als ze vers zijn, ze moeten dus wel zo snel als mogelijk verspreid worden. Als dat massaal gebeurt, sneeuwt de (juiste) boodschap gemakkelijk onder. Maar als je tegen die tijd door al die Twitter/ blog berichten het bos niet meer ziet kun je altijd nog terugvallen op het (oude) vertrouwde.