Hoe zit het met je online identiteit en reputatie?
11 mei 2006 - 23:59
Tags: Column, Marketing, Tools
Nu zelfs de overheid met DigID begonnen is kunnen we er niet meer omheen, de digitale identiteit bestaat. Maar wat is het, hoe creëer je het, en hoe beheers je het? Digitale identiteiten zijn etiketten die wij op een bestaand persoon plakken. Een eenvoudige manier om iemands digitale identiteit op te vragen is door de naam in Google in te voeren.
Of je nu wilt of niet, naamzoeken in Google zal voor veel mensen het belangrijkste startpunt zijn. Gelukkig zijn in het geval van de auteur de eerste twee resultaten websites van eigen makelij, waarvan de inhoud door mij beheersbaar is. Voor velen zijn negatieve kritieken, forumberichten uit een verleden en andere ongewenste informatie een dagelijkse Google realiteit waaraan moeilijk te ontkomen valt.
Valt er dan niet aan de resultaten van Google te ontkomen? Gelukkig wel. Net zoals bedrijven aan zoekmachine optimalisatie doen (SEO) is dit ook voor personen weggelegd. Dit kun je doen door op veel plaatsen naar je eigen website te verwijzen, en de zoekmachine te overladen met positieve berichten zodat de negatieve verder achteraan komen te staan. Meer hier over op ontgoogle.nl.
Naast het overladen van Google zijn er gelukkig ook andere mogelijkheden om zelfstandig aan een betrouwbare digitale identiteit te werken. Vaak toegepast in websites is het van eBay bekende reputatie systeem: ik zeg iets goeds over jou, en jij zegt iets goeds over mij.
Rapleaf
Rapleaf is een nieuwe site op identiteitsgebied en poogt een vrij toegankelijke variant van eBay’s feedback systeem te zijn. Persoon A koopt een product van persoon B, en als de transactie naar wens verloopt laat zowel A als B een positieve feedback achter voor de ander. Als persoon C iets van B wil kopen dan kan hij via deze website controleren wat de reputatie van persoon B is. Bekijk mijn voorbeeld profiel.
ClaimID
ClaimID wijkt van Rapleaf af omdat feedback en reviews niet mogelijk zijn. Met ClaimID is het mogelijk om een soort knipselkrant te creëren met jezelf als thema. Alle sites die jij gemaakt hebt, alle websites waarop jij vernoemt staat, en alle websites die over jou gaan kun je bij ClaimID verzamelen, De sites kun je vervolgens categoriseren en van een beschrijving voorzien. Dit is een manier om context te geven aan uitingen uit het verleden en zodoende een kans om negatieve berichten over jezelf te relativeren. Bekijk mijn voorbeeld profiel.
Opinity
Opinity is een website waar het mogelijk is om via een gebruikersnaam en wachtwoord te bewijzen dat accounts op websites aan jou toebehoren. Geverifieerde eigendomsinformatie dus. Ook is er de mogelijkheid om reviews te schrijven en ontvangen. Opinity wil graag meer zijn dan alleen een verificatie site en biedt daarom ook de mogelijkheid om RSS feeds van door jou geverifieerde sites samen te brengen in een persoonlijke pagina. Een krachtige tool om een verscheidenheid aan identiteiten in een persoonlijke pagina te tonen. Eind vorige maand werd er overigens een samenwerking met Rapleaf aangekondigd. Bekijk mijn voorbeeld profiel.
Karma
iKarma is een uitgebreid reputatie systeem. De website kan worden gebruikt als cv of biografie maar ook om actief op zoek te gaan naar een betrouwbare leverancier van producten of diensten. iKarma wil het zakelijke gebruikers eenvoudig maken zaken te doen, door gebruikers meer mogelijkheden te bieden waarmee zij onderling vertrouwen op kunnen bouwen. Aan de tagcloud te zien lijkt iKarma nu vooral door makelaars gebruikt te worden. Bekijk mijn voorbeeld profiel.
Platforms voor reputatiemanagement
Natuurlijk wordt reputatie en identiteitsmanagement ook op grotere schaal bestudeerd. Verschillende bedrijven zijn bezig aan een internetbrede technologie die het mogelijk moet maken om de reputatie en identiteit van iedereen op te vragen.
Microsoft
Onder de schuilnaam Infocard begeeft Microsoft zich op het identiteitsgebied te begeven. Infocard moet uiteindelijk een zelfstandig vrij toegankelijk identiteitsnetwerk worden. Microsoft schijnt geleerd te hebben van hun Passport experimenten, en zelfs te streven naar een open systeem. Het onderzoek waar Microsoft zich op baseert is een artikel genaamd The Laws of Identity. Geschreven door een Kim Cameron, een onderzoeker in dienst van Microsoft.
Sxip
Een bedrijf dat net als Microsoft werkt aan een online identiteitsnetwerk is Sxip. Sxip is een jong internetbedrijf dat graag de term identity2.0 aan zich koppelt. De oprichter Dick Hardt kreeg veel bekendheid met zijn presentatie tijdens de ETech conferentie.
Kortom, volop beweging aan het identiteitsfront om van het virtuele wilde westen een geordende virtuele samenleving te maken. Maar zal ons verlies aan privacy en anonimiteit gecompenseerd worden door een veiliger en betrouwbaarder internet? De tijd zal het leren.
Sjors Timmer is een EMMA student aan de HKU en momenteel bezig met een afstudeerproject op het gebied van online identiteit.
3622x gelezen 28 reacties
12 mei 2006 om 07:57
leuk artikel! Aardige opsomming van nieuwe diensten. Veel kende ik nog niet. Zal er eens naar kijken.
Op basis van de titel had ik een artikel verwacht waarin identiteit en reputatie werd gekoppeld aan je (surf)gedrag op Internet, bijvoorbeeld wat doet het bijhouden van een populaire blog met je persoonlijke reputatie? Maar daarvoor houd ik ook je eigen blog in de gaten :)
12 mei 2006 om 10:35
Sjors, interessant stuk!
@ Martin; blogalist zijn op een populaire of bekende weblog is zeker goed voor je reputatie. Je bent in de zoekmachines erg vindbaar!
Een voor- of nadeel (hoe je het ook ziet) is dat een (toekomstig) werkgever veel meer over je weet, dan je zelf denkt… En dat kan positief dan wel negatief uitwerken. Je moet erg rekening houden met je artikelen en ook je reacties. Hierbij moet je altijd in het achterhoofd houden, dat ze positief en vriendelijk blijven, en als je je gedachten of mening negatief uit, dat het niet herkenbaar is naar welk persoon/bedrijf of dienst je dit doet..
Het blogwereldje is een wereldje opzich, waar binnen je steeds dezelfde mensen ziet, die je beter leert kennen. Maar je bouwt ook nieuwe relaties binnen je netwerk op. (En dat heeft ook weer z’n voordelen.. he Frank!)
12 mei 2006 om 15:23
@martin
Ik heb geprobeerd om een schets te geven van de belangerijkste bedrijven op dit gebied. Je reputatie die je opbouwt door te surfen lijkt me ook intressant, maar die is (gelukkig) nog niet algemeen meetbaar. Hoewel je de zoekresultaten van google op je naam daarvan misschien als resultaat kunt zien.
@Daphne
Ik denk zeker dat het van belang is om nu al rekening te houden met eventueel toekomstige zoekacties. Het zou wellicht intressant zijn om voor brugklassers een lespakket te maken omgaan met internet (of misschien is het er al wel). Zelf kwam ik pas geleden ook al iets tegen wat ik 7 jaar geleden gepost had, het verleden blijft je bij :)
12 mei 2006 om 16:16
@sjors, dat overzicht is ook zeker tof. Met name ook de diversiteit aan bedrijven die er iets mee doen. Nu gaan we naar één online identiteit toe zijn er nog tig mogelijkheden :-).
Reputatie op basis van aantal resultaten in Google is lastig denk ik. Omdat natuurlijk kwaliteit van posts en toon van berichtgeving daar ook een rol in speelt. Dat is lastiger te beoordelen.
@daphne. Ik ben er ook niet uit of exposure nu positief of negatief is. Ik merk bijvoorbeeld zelf dat er aardig wat animo is voor mijn afstudeeronderzoek (zag van de week dat ik op http://web2-0.startpagina.nl de op een na populairste link was). Dat is ’schrikken’, want het schept gelijk verwachtingen. Even domweg iets posten mag er eigenlijk niet meer bij zijn, omdat er zoveel mensen (ook in de toekomst) meekijken. Maar dat is mijns inziens toch wel weer een beperking op het concept. Je kunt het natuurlijk ook als een uitdaging en een kans zien.
Toepasselijk is wat Warren Buffet ooit zei: “It takes 20 years to build a reputation and five minutes to ruin it. If you think about that, you’ll do things differently.” Volgens mij speelt zoiets online nog een veel grotere rol.
12 mei 2006 om 16:29
@martin
Ondanks dat je via google slecht iemands reputatie kunt bekijken, is het vaak toch het eerste wat werkgevers met een potentiele solicitant doen “even googlen” Met die insteek is ClaimID ook begonnen.
Wat wellicht anders is op internet is dat de koppeling aan een lichamelijk of wettelijke identiteit ontbreekt. Iemand kan onder de naam blauwe_smurf237 een geweldige reputatie op bouwen op het gebied van *kies onderwerp* en in het gewone leven geheel buiten schot blijven. Of mensen kunnen onder 2 pseudoniemen 2 totaal verschillende reputaties opbouwen. Iets wat voorheen haast ondoendelijk was.
12 mei 2006 om 19:52
Sjors,
Dit is een erg interessant onderwerp. Ik heb daar een vraag over.
Kan je me vertellen hoe de aanbieder van de dienst verifiëert of de informatie die jij over jou geeft ook klopt?
Neem nou ClaimID. Jij hebt daar jouw portfolio opgegeven. En je hebt je weblog aangemeld. Kan ClaimID garanderen dat de site (de blog) - waarvan jij bij ClaimID hebt gezegd dat dat jouw blog is - ook echt van jou is?
N.B. Begrijp me niet verkeerd hoor! In jouw voorbeeld geloof ik zondermeer dat jij er goed mee bent omgegaan, maar … zijn er veiligheden ingebouwd waardoor voorkomen kan worden dat iemand anders iets van jou kaapt?
12 mei 2006 om 21:56
@Fred
In het geval van ClaimID is dat inderdaad niet mogelijk, de bekijker van ClaimID moet er maar van uit gaan, dat de maker eerlijk is geweest. ClaimID is dus ook een iets luchtiger concept dan de andere sites. Uit de faq van ClaimID haal ik dat de site bedoeld is om vanuit een bestaande website te werken, door te linken vanaf je eigen website naar je ClaimID pagina transfer je je identiteit.
Ik tijdens het zoeken wel enkele gevallen van identity theft tegen gekomen. Die in sommige gevallen moeilijk op te lossen zijn.
In het geval van RapLeaf, iKarma en Opinity werkt de veiligheid dan wel via het eenmalig invullen van login gegevens, of het klikken op een verificatie link die naar het opgegeven mail adres wordt gestuurd.
12 mei 2006 om 22:06
[Sjors:7] Dat is dus niet zo’n fraaie van ClaimID.
Als ik het goed begrijp zijn de andere voorbeelden die je geeft ook niet waterdicht, want je moet zelf het mail adres opgeven waar de verificatielink naar toe wordt gestuurd en daarvoor vul je natuurlijk je eigen emailadres in. Vervolgens kan je doodgewoon weer leuk doorgaan met het claimen van andermans assets.
Of zie ik dat verkeerd?
12 mei 2006 om 22:54
[Fred Zelders:8] Bewijzen is ook niet het directe doel van ClaimID het is meer een manier om context te geven aan de zoekresultaten die bij Google opduiken.
In het geval van Rapleaf kun je zoeken op een e-mail adres en vervolgens kijken wat voor een reputatie er is verbonden aan dit e-mail adres. Dit is in zoverre waterdicht dat het email adres geverifieerd bij dat profiel hoort. In het geval van Opinity moet je je wachtwoord en loginnaam eenmalig afstaan voor controle van het bezig van accounts.
De werking is het duidelijkst in het geval van eBay, een positieve reputatie zorgt voor een betere verkoop, en negatieve reputaties bestaan niet (want dan neem je wel een nieuwe) Volgens onderzoek konden zeer betrouwbare verkopers op EBay tot 6% meer vragen.
Op het gebied van het claimen van andermans assets werkt naar mijn idee op internet niet anders dan in de werkelijkheid, het is alleen gemakkelijker. (En aan het hebben van een internet identiteit wordt daarom vaak minder waarde gehecht)
13 mei 2006 om 14:53
@ Martin Kloos; Ik benader het vanuit een positieve kant, want ik heb mijn afstudeeropdracht ook vanuit het blogwereldje verkregen en dat niet alleen…. (helaas kan ik daar nu niks over zeggen, t.z.t. hopelijk wel..)
Ik studeer af in een vrij nieuwe afstudeerrichting (Crossmedia & Format Development) om een baan te krijgen/vinden moet ik vindbaar zijn voor het ‘mediawereldje’ en daarom is voor mij bloggen een uitgesproken oplossing. Ik vind het leuk om het te doen, ik leer/zie nog dingen, en doe aan persoonlijke pr…
@ Sjors, ik denk dat het zeker voor kinderen (maar ook volwassenen) raadzaam is, om hen bewust te maken van je online-persoonlijkheid, je vindbaarheid via zoekmachines ect. want dit kan zeker in de toekomst gaan meespelen. Niet alleen op het gebied van je (toekomstig) werkgever. Beetje het “big brother is watching you” idee…
@ Iedereen; “It takes 20 years to build a reputation and five minutes to ruin it. If you think about that, you’ll do things differently.” Online gaat het sneller dan 20 jaar, maar kan het met 1 reactie/post met je gedaan zijn…
Trouwens ik vind dit wel een zeer interessante discussie!!! Keep on going!
13 mei 2006 om 18:46
@ Sjors: Allereerst mijn complimenten voor dit uitstekende verhaal. Lekker inhoudelijk, heel goed passend bij de formule van Frankwatching. En natuurlijk ook welkom als nieuwe blogger in ons team!
@ Martin: Ik heb natuurlijk ook even naar jouw blog doorgeklikt, dat ziet er eveneens prima uit. Ook je thesis is interessante stof, misschien ook leuk om hierovere een keer op Frankwatching te schrijven? Al zat je bij sommigen blijkbaar al op het vizier (Daphne… ;-) ).
@ Daphne: Ja dat netwerken gaat echt wel hard zeg.
Nog even naar de discussie toe. Ik denk zelf dat de meeste mensen - en zeker ook kinderen/jongeren - zich onvoldoende realiseren wat er zoal ‘voor het leven bewaard blijft’. Maar naarmate dit steeds meer gebeurt, zou het ook zo kunnen zijn dat we wat wat minder hard oordelen over hetgeen iemand (bijvoorbeeld) 7 jaar geleden gepost heeft. Ik vind überhaupt dat je voorzichtig moet zijn met het oordelen over iets dat ver in het verleden ligt. Het is misschien wel net zo als met een straf. Als je die uitgezeten hebt, dan moet het eigenlijk ook ‘klaar zijn’. Al weet ik dat dat niet altijd zo werkt.
Ik vind het een prima idee van Sjors om in het onderwijs juist aandacht te besteden aan hoe kinderen hiermee om moeten gaan. Ik denk dat de basisschool daarvoor zelfs al het aangewezen moment is.
14 mei 2006 om 10:19
@daphne. Bloggen is daar inderdaad een uitgelezen medium voor. Je kunt jezelf aardig profileren. En door hier en daar wat exposure te geven aan je site trek je al snel aardig wat bezoekers. Maar social software leent zich daar in het algemeen goed voor. Ik merk bijvoorbeeld ook dat op basis van mijn profiel op http://www.watvindenwijover.nl/users/show/18 er ook aardig wat aandacht richting mij en mijn afstuderen komt.
Een interessante ontwikkeling en zeker ook een positieve in mijn ogen! Mits je de mogelijke negatieve side-effects in het achterhoofd houdt.
succes met je afstudeeropdracht verder!
@frank. een stukje schrijven lijkt me zeker leuk om een keer te doen.
Verder ben ik het ook eens met de opmerking dat we niet vroeg genoeg kunnen beginnen met het leren van de mogelijkheden en risico’s die Internet met zich meebrengen. Dat gaat natuurlijk over hoe je jezelf gedraagt op het Internet, maar dat gaat ook verder. Met mobiele telefoons met camera’s is tegenwoordig alles mogelijk en voor je het weet sta je met je filmpje op geenstijl. Dat is volgens mij minstens zo belangrijk om mensen daarop te wijzen. (maar goed dat is wellicht een kleine sidestep in de discussie)
14 mei 2006 om 12:40
@ Daphne
Qua afstuderen heb ik een zelfde uitdaging, Ik studeer (mocht alles mee zitten) af als Master of Arts een in Nederland nauwelijks bekende titel. Hoewel mijn opleiding zeker meer bevat dan websites bouwen, is het nut aan veel mensen moeilijk uit te leggen. Ik denk dat we überhaupt wel op weg zijn naar een maatschappij waarin iedereen een soort klein merkje wordt dat zich zelf probeert te promoten in een zee van andere mini merkjes.
@Daphne, Frank en Martin
Als voorbereiding voor mn thesis heb ik behoorlijk veel gelezen over de vorming van identiteit. Een oude denkwijze daarover (soms aan Kant toegedicht) is dat we een identiteit hebben omdat we herinneringen hebben aan onszelf uit voorgaande tijden. (zie verder de filosofie afdeling van wikipedia ;) Nu echter is de computer een groot deel van ons geheugen aan het “opnemen” Ik vermoed dus ook dat wij in de toekomst anders tegen onszelf zullen aan kijken, omdat 7 jaar geleden niet een vage gedachten is, of een tekst in een kwijt geraakt schriftje maar een heldere tekst in Google.
@Frank
Misschien dat we mensen ook wel hun fouten van 7 jaar geleden vergeven. Maar dankzij o.a. Google blijft wel de context van je bericht onzichtbaar. Als een toekomstig werkgever 10 kandidaten heeft, en na het googlen van jou naam nare berichten tegen komt kan het best zo zijn dat jij toevallig niet wordt aan genomen.
14 mei 2006 om 13:52
Hans Melchers heeft advocaat Herman Doeleman opdracht gegeven om media tot rectificeren te dwingen. [...] En het medium internet is een belangrijk doel, want dat vormt het archief dat een persoon zijn hele leven - via het ‘googelen’ - kan blijven achtervolgen.
De complete tekst is te lezen op: http://www.netkwesties.nl/editie142/artikel4.html
15 mei 2006 om 14:44
Artikel geeft een mooi overzicht Sjors!
Ik vraag mij alleen af als ‘een werkgever’ zo’n tool voldoende vind. Tuurlijk is hij geïnteresseerd in positieve dingen die jij daarmee zelf samenstelt. Maar is hij niet vooral geïnteresseerd in dingen die jij liever vergeet.
Ik ben er trouwens nog niet uit of het een voordeel voor mij is of een nadeel dat ik Maarten Janssen (geen familie van) heet. Op google sta ik niet op de eerste pagina. Daar staan wel professoren, dokters, kunstenaars en hoofdcoaches. Heeft dit effect op mijn reputatie? Een (ander) voordeel is dat een foute uitspraak(die ik uiteraard niet maak :) ) van mij, niet meteen van mij hoeft te zijn. Het nadeel is dat mijn positieve dingen niet goed vindbaar zijn.
15 mei 2006 om 23:27
@ Martin: uitnodiging staat. We zien elkaar over niet al te lange tijd, dus dan kunnen we gelijk spijkers met koppen slaan over een artikel ;-)
@ Sjors: Ja context, daar heb je een punt. Dat is een lastige.
@ Daphne: Dank voor je interessante toevoeging! Op zich een nobel initiatief, maar ik ben wel bang dat het niet uitvoerbaar is. Artikelen raken via onder meer RSS in no time over internet verspreid.
@ Maarten: Je zult Janssen heten ;-) Zeer herkenbaar!
16 mei 2006 om 09:44
Een fijn artikel & mooie voorbeelden, bedankt.
Ik geef op de HES in Amsterdam een vak dat Reputatiemanagement heet. Als je de eerste les van een aantal mensen uit de klas alles wat je online kan vinden op een hoop gooit schrikken ze vaak enorm. Zo heeft Daphne 43 vrienden?! Was ze in 2003 in Roemenie. Vindt ze Essent kut.
Ik denk dat we wel een bedrijf kunnen starten in Personal Online PR. Niet alleen ontgooglen, maar ook op de juiste plekken de juiste comments posten of zelfs ghostbloggen.
Een van mijn studenten studeert nu af op CEO blogs en de relatie hiervan met de corporate reputation.
16 mei 2006 om 11:08
@ ant; ben benieuwd naar de scriptie/onderzoek van je afstudeerder, en inderdaad Personal PR online als nieuw bedrijf is misschien wel een toekomst!
16 mei 2006 om 12:28
@Maarten
Wellicht heb jij nog de pech dat je geboren bent voor het internet tijdperk. Wellicht kun je je ouders vragen om een tweede tussennaam, of deze beter gaan promoten. Het probleem doet me denken aan het koninklijkhuis dat eerst de domeinnaam registreert en dan pas het kind inschrijft. Maar toekomstige problemen zullen alleen maar gaan toenmen vrees ik.
@Ant, Daphne
Een initatief als personal PR online voelde ik ook al een beetje aankomen. De zoekmachine optimaliseerder voor personen maar ook op het gebied van personal branding is al het nodige te vinden. Ik kwam laatst zelfs in de boekhandel al een boek tegen met een stappenplan voor het tot stand brengen van het merk “Ik”
Maar afstuderen op CEO blogs lijkt me een intressant onderwerp.
16 mei 2006 om 16:25
@ Sjors; Dat boek heb ik net uit! (tenminste als we het over dezelfde hebben) Ik vind over het algemeen de boeken over merken net iets beter qua uitleg en structuur, dan deze. Maar tuurlijk klopt het verhaaltje ook wel weer… Je zelf als merk profileren..
17 mei 2006 om 00:00
Ja wellicht het was een boek wat je in verschillende kleuren kaften kon kopen, het was mij net iets te duur, en niet niet serieus genoeg van opzet. Op scholar.google.com had ik vergelijkbare artikelen gevonden. Ik probeer persoonlijke pr, en personal branding een beetje in dit tijdsbeeld te plaatsen, waarom is het juist nu, dat er zoveel aandacht over lijkt te ontstaan. Heeft iemand daar een idee over, of lijkt het alleen maar toe te nemen maar was het er altijd al. Zoals cv’s reclame bureaus, ons kent ons netwerken etc?
19 mei 2006 om 10:32
@Sjors. Toenemende belang van PR kennen we ook in de minder persoonlijke sferen. Zie ook het boek van ‘guru’ All Ries en zijn dochter: ‘The fall of advertising and the rise of PR.’ Erg Amrikaans, maar in de grond heeft hij denk ik gelijk. Het effect van advertising wordt om diverse bekende redenen steeds kleiner, of in ieder geval wordt het steeds moeilijker om dat stuk dat effect heeft voor jouw merk te claimen. PR is een minder opdringerige, ‘authentiekere’ manier van publiciteit.
Vroeger wilde iedereen al een ster worden toch? Alleen nu wil iedereen ook nog een merk worden. Ook de ons kent ons netwerken zijn van alle tijden, denk aan de adel, het corps.
als ik voor mijzelf praat… ik hou een uitgebnreid profiel bij op een aantal netwerksites omdat ik dat stukje van de online wereld kan controleren & heel veel andere zaken niet.
1 juni 2006 om 09:53
@Frank:
Je schrijft: “Ik denk zelf dat de meeste mensen – en zeker ook kinderen/jongeren – zich onvoldoende realiseren wat er zoal ‘voor het leven bewaard blijft’. Maar naarmate dit steeds meer gebeurt, zou het ook zo kunnen zijn dat we wat wat minder hard oordelen over hetgeen iemand (bijvoorbeeld) 7 jaar geleden gepost heeft. Ik vind überhaupt dat je voorzichtig moet zijn met het oordelen over iets dat ver in het verleden ligt. Het is misschien wel net zo als met een straf. Als je die uitgezeten hebt, dan moet het eigenlijk ook ‘klaar zijn’. Al weet ik dat dat niet altijd zo werkt.”
Het is volgens mij heel naief om te denken dat mensen minder hard gaan oordelen over iets dat ver in het verleden ligt. Sterker: door de korte termijn scoringsdriften van media en weblogs zoeken ze vaak niet de nuance en baseren ze zich snel op de eerste 20 zoekresultaten, zonder daar de context van te bekijken. Het zou mij niet verbazen als de komende 10 jaar heel veel mensen een probleem krijgen bij het solliciteren naar topfuncties, omdat ze op 16 jarige leeftijd wel eens iets geks hebben gedaan op internet. Het thema fascineert me nogal en daarom heb ik er samen met Theo Huibers een boekje over geschreven. De titel Wakker Worden zegt alles over de inhoud. Sowieso erg leuke discussie op deze posting hier.
4 juni 2006 om 23:32
@Ant
Bedankt voor je reactie, wellicht gaan we toch nog mee maken dat het omgekeerde van Warhole’s claim waar wordt. Iedereen heeft recht op 15 minuten onbekendheid
@Nart
Een probleem dat zich op internet extra voordoet is de tijdloosheid van informatie. Een pagina van 10 jaar oud is qua uiterlijk nog gelijk als ware hij vandaag gemaakt. Het is voor de ander dus veel moeilijker om iets in een tijdsperspectief te zetten. Natuurlijk zou iemand niet veroordeeld moeten worden voor een fout van jaren geleden, maar soms is het (als leek) vrijwel onmogelijk om de creatie datum van de informatie te achterhalen.
Maar het zal ongetwijfeld tot toekomstige problemen leiden, als mensen die fout waren in het geenstijl tijdperk :)
Zelf ben ik nu aan het proberen om een concept te maken voor virtuele sociale reputatie managment, maar ik ben er nog niet helemaal uit zie http://www.reputator.net voor een preview
Je boek klinkt intressant ik zal er over gaan denken om te bestellen. Ook leuk uitgewerkte site! Weer wat verse links voor mijn link lijstje.
5 juni 2006 om 12:03
@ Nart en Sjors: Ik geloof dat ik mijn mening wat moet bijstellen. Inderdaad geeft het ontbreken van context (met name tijdstip van het bericht) heel andere effecten. Toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat naarmate meer mensen iets online hebben ‘gedaan’ de maatschappelijke norm anders komt te liggen. Maar ik kan natuurlijk ongelijk krijgen, de toekomst zal het uitwijzen…
@ Sjors: jij pakt lekker door, ik ben benieuwd!
11 juni 2006 om 10:26
@Sjors: Laat ik nou net bezig zijn met een lespakket voor scholen. Jongeren zijn zo kwetsbaar op het internet, dat ik besloot mijn kennis te gaan delen met jongeren. De eerste tryouts heb ik gedaan en dat was een succes. Binnen afzienbare tijd zal ik het ministerie van onderwijs aanschrijven, om te kijken of we dit structureel aan kunnen pakken.
Wat mij opviel is dat jongeren erg onwetend en naief zijn als het op internet aankomt. Ten onrechte denken ze dat ze volledig anoniem zijn en doen maar wat op het internet. En teveel jongeren hebben een onevenredige prijs betaald voor dat naieve gedrag. Ik hoop dat in de toekomst te kunnen voorkomen, door ze er op te wijzen wat de valkuilen en gevaren zijn.
23 juni 2006 om 10:49
Reputatiemanagement via zoekmachines wordt steeds belangrijker en inmiddels zijn er veel bedrijven die reputatiemanagement diensten verzorgen. Deze worden niet alleen ingehuurd om een reputatie te zuiveren, maar ook om online slandercampagnes te starten om de reputatie van een concurrent te vernietigen.
Gelukkig kun je met adwords gelukkig nog een verbod aanvragen op het adverteren op jouw naam. Moet je alleen wel een trademark hebben. Op organische resultaten heb je dat geluk niet.
23 juni 2006 om 21:39
@ Dennis: Goed bezig! veel mensen zijn nog steeds verbaasd wanneer ik ze op het bestaan van http://www.archive.org wijs
@ P van der Graaf
Een bedrijf is begonnen met collective adword campagnes om je naam in de top zoekmachines bovenaan te krijgen > http://www.naymz.com/ Ik moet zeggen dat ik het voor mijzelf iig niet nodig heb. Wellicht zou er nog een boek geschreven kunnen worden hoe je de eerste tien hits van google op persoonlijk gebied zo gunstig mogelijk kunt afstemmen http://www.egosurf.org en http://www.preople.com zijn ook leuke tools om te kijken wat je naam waarde is in google
@Frank Ik verwacht binnenkort weer wat te presenteren te hebben over http://www.reputator.net ik hou jullie op de hoogte