Barack Obama en “sociale webmedia” zijn synoniem. Maar belangrijker is, dat Obama’s geslaagde 2.0-campagne het Web 2.0-tijdperk heeft afgesloten. In een Beweging van Nationale Eenheid zullen het komende jaar Obama, McCain, de Clintons, Gore, Powell en anderen actief in dialoog treden met Amerikanen en de rest van de wereld. Centraal hierin staat het zinvol en structureel gebruik van uiteenlopende webmedia. Al Gore onderstreepte dit nadrukkelijk op de laatste Web 2.0-conferentie in San Francisco.
De afgelopen jaren, zegt Gore, zijn een leuke vingeroefening geweest – vrienden hebben op Facebook, een profiel op LinkedIn, video’s posten op YouTube, kwebbelen via Twitter – maar deze kleuterfase zijn we ontgroeid.
Het serieuze, maatschappelijk relevante internet, dat Gore et alieni voor ogen staat, tilt het sociale web op het plan van wat webvader Berners-Lee “semantisch web” noemt, en anderen Web 3.0. Dat zal nu uit de verf komen, omdat een brede actieve en passieve deelname in de oplossing van internationale problemen de totstandkoming van nieuwe ordes aantoonbaar versnelt.
Obama is de aangewezen persoon om deze ontwikkeling aan te voeren. In oktober riepen de verzamelde Amerikaanse topmarketeers hem uit tot Marketer of the Year, een onderscheiding van het magazine Advertising Age. Zij roemden Obama en zijn campagneteam vanwege de ongekende mobilisering van betrokkenheid op basis van internet, tv, papier, telefoon, sms en mond-op-mond reclame.
Natuurlijk stoelde dit succes op onvrede: met oorlogen, met geschaad vertrouwen, met de kredietcrisis en met de klimaatproblematiek. Daardoor viel de Change, Hope en Yes We Can-retoriek van een afro-outsider en broekje in de Senaat op vruchtbare bodem. Maar wat met name opviel, was de doortastende inzet van webmedia om open communicatie, bezielde participatie en geoliede coördinatie te bewerkstelligen. Die kern van Obama’s Amerika 3.0 zal in 2009 overal ter wereld goed doen volgen.
Jaap Bloem is senior-consultant bij ViNT (Verkenningsinstituut Nieuwe Technologie), het onderzoeksinstituut van Sogeti Group en co-auteur van het boek ‘Me the Media‘, een boek over de revolutie in media.
Agnieszka Biela 
Robbert 
Hans de Bruin 
www.myhearpod.com 
Paul 
Obama inspireert ook vele non-profit organisaties hier in de States. Toen hij in de zomer 3 maal zoveel geld had opgehaald dan Hillary Clinton doordat hij voor de ‘kleintjes’ ging. Non-profit organisaties zagen dit als een geweldig model om hun bereik te vergroten en meer te bereiken. (Dat waren dan ook de eerste klanten die bij mij aanklopten deze zomer).
-Marieke vanuit California :-)
Een goede ontwikkeling. Ik vind z’n weekelijkse Youtube speeches een bevestiging van zijn internet strategie.
Goed stuk. Interessante ontwikkelingen ook.
Eén ding: er staat ergens in de tekst ‘mond-op-mond reclame’. Ik mag toch aannemen dat hier mond-tot-mond wordt bedoeld.
Touché Goodman ;) Zweterig zocht ik mijn heil op internet. Daar lees ik:
Mond-tot-mondreclame is juist; het gaat om reclame die van mond tot mond gaat. De verwarring ontstaat door mond-op-mondbeademing. Hier is het voorzetsel op wél terecht gebruikt: doordat een hulpverlener zijn mond op die van het slachtoffer houdt, kan hij het slachtoffer beademen.
Overigens komt mond-op-mondreclame zo vaak voor dat Wolters’ Koenen (1996) het vermeldt als variant van mond-tot-mondreclame en mondreclame. Wie kritiek wil vermijden, kan echter nog steeds het best voor mond-tot-mondreclame kiezen.
Weer wat geleerd. TNX !
Een broekje in de Senaat? Wel een met veel visie die ook een oud kanaal als het boek benutte. Een goede schrijver bovendien, die het niet schuwt lastig onderwerpen te bespreken. http://www.worldcat.org/search?q=au%3Abarack+obama&qt=advancedhttp://www.worldcat.org/search?q=au%3Abarack+obama
Overigens was Chris Hughes degene die Obama van advies diende mbt zijn marketing strategie. Chris Hughes is niemand minder dan de oprichter van Facebook. Slimme zet van Obama in ieder geval.