Middenmanagement, tribes en passie: een goede combinatie?

5

Door van Hutspot

Print

op donderdag 1 oktober 2009 om 08:00 uur

generationHet individu komt steeds meer centraal te staan; niet vanuit egoïsme, maar vanuit een bewustzijn dat ieder individu keuzes kan maken en dat eigen passie de drive daarvoor is. Daarbij komen de millennials (geboren na 1980) komen eraan. Dat is niets nieuws. Dat het impact heeft op organisaties en dat het tot verandering leidt is ook wel duidelijk. Maar hoever gaat dat? Betekent dat ook iets voor de rol van het huidige middenmanagement? Wordt die (veelgenoemde klei-)laag juist belangrijker of zijn ze overbodig geworden?

Botsende rollen van millennials en middenmanagement

De rol van het middenmanagement is tot op heden vooral het maken van de vertaalslag van strategische informatie en keuzes naar een meer operationeel niveau. Het bestaat uit samenvatten en filteren naar concrete resultaten. De generatie X, waaruit het grootste deel van middenmanagement bestaat, denkt in deliverables en projectmanagement, is onafhankelijk en pragmatisch. Het middenmanagement regelt de resources om resultaten te boeken.

De millennials worden vooral geprikkeld door externe bronnen, willen werken aan een doel en hebben een drang naar een baan die binnen hun leven past, in plaats van een leven rondom een baan. De technologie maakt hun wereld grenzeloos. Dat is ook de manier waarop ze willen werken: grenzeloos, vooral als het gaat om kennisdelen. Daarbij hebben ze wel behoefte aan overzicht en verwachten dat te krijgen in de werkomgeving.

Dat kan nogal botsen:

  • creaGeneration X filtert strategische informatie naar te behalen resultaten, de millennials willen weten aan welk doel ze werken en waarom ze daaraan werken.
  • Generation X is onafhankelijk en zelfredzaam, millennials willen graag richting.
  • Generation X koestert de grenzen van een organisatie, millennials willen vooral organiseren.
  • Generation X schept randvoorwaarden, millennials worden daardoor begrenst.
  • Generation X gebruikt technologie, millennials leeft technologie.

Randvoorwaarden voor succes

Tony Robbins gaat in onderstaand filmpje in op de randvoorwaarden voor succes. Hij vertelt (zo ongeveer tussen de 5 en 8 minuten, je hoeft niet hele filmpje te bekijken :)) over succes en het belang van ‘resourcefullness’ i.p.v. ‘resources’. Vaak wordt geroepen dat dingen mislukken omdat de randvoorwaarden er niet zijn (middelen, technologie, geld, contacten, ervaring en management) terwijl bij successen zelden blijkt dat het daarom gaat. Successen worden vooral door lef en vindingrijkheid van individuen geboekt. Het gaat om creativiteit, zorg, nieuwsgierigheid, passie en vastberadenheid. Tel daarbij op dat huidige technologieën volop mogelijkheden bieden aan individuele vindingrijkheid, en dat die technologieën worden geleefd door de millennials.

Tribes als organisatievorm

tribesSeth Godin gaat in zijn boek “Tribes, we need you to lead us” in op de wereld van tribes. Een tribe is een groep mensen die onderling verbonden is, verbonden is met een leider en verbonden is met een idee. Het zit in onze aard om op zoek te gaan naar een tribe om bij te horen. Dankzij internet zijn veel geografische, economische en tijdsgrenzen verdwenen. Nieuwe tribes ontstaan en bestaande tribes groeien door blogs en social networking sites. Het web is fantastisch, maar het biedt geen leiderschap. Dat komt nog steeds van individuen – mensen die gepassioneerd over iets zijn. Iedereen die een verschil wil maken heeft de instrumenten tot zijn beschikking.

Houdbaarheid rol middenmanagement

Als het succes van dingen voornamelijk bepaald wordt door resourcefullnes i.p.v. resources, en je ziet tribes als een geslaagde vorm van organiseren, kom je wel erg dicht bij het ideale plaatje van hoe millenials willen leven en werken.

Stel je voor dat strategische doelen niet meer via een schijf in de organisatie (lees: middenmanagement) worden vertaald naar te behalen resultaten, maar dat de doelen centraal komen te staan. Dat technologische keuzes en inzet daarvan het individu stimuleren en faciliteren om daar een bijdrage aan te leveren. Daardoor ontstaat een brug tussen de top en de operationele afdelingen (tribes, of hoe je een organisatie-onderdeel wilt noemen). De huidige rol van het middenmanagement draagt hier niet aan bij.

Is het middenmanagement uitgespeeld?

Dat is de vraag. Godin stelt in zijn boek dat tribes ook leaders nodig hebben. Eerder is aangegeven dat millennials behoefte hebben aan richting, de behoefte hebben bij te dragen aan een doel. En Robbins stelt dat iedereen continu 3 beslissingen neemt (zie hetzelfde filmpje): waar focus ik op, wat betekent dat voor mij en wat ga ik doen? En bij de combinatie van die drie kan het middenmanagement een mooie rol spelen. Bij het verbinden van individuele focus aan doelen. Bij het beschouwen en ondersteunen van de individuele kwaliteiten en talenten. Door onderdeel te worden en zijn van “tribes” binnen en buiten de organisatie. En tot slot door het faciliteren van het doen, waarbij inzet van de nieuwste technologieën een wezenlijk onderdeel is.

Peer Elshout stelt dat “het midden van organisaties moet veranderen van een ‘domeinenveld’ in een ‘ontmoetingsplek’ voor directie en uitvoering”. En dat lijkt mij een mooie stelling.

Eens of onhaalbaar?

Suzanne van KinderenSuzanne van Kinderen is consultant en mede oprichter van Hutspot, een adviesbureau dat zich heeft gespecialiseerd in organisatievraagstukken en veranderkunde rondom 2.0-toepassingen en de nieuwe manier van werken.

Meer over deze auteur: profiel, website linkedin

  1. Ellen de Lange-Ros
    Ellen op 1 oktober 2009 om 09:54 uur

    Mooi artikel. Je koppelt op een mooie manier de theorie over de twee generaties, Tony Robbins en de Tribes van Seth Godin aan de problematiek in veel grote organisaties.
    Ik denk dat je een heel raak punt te pakken hebt: de steeds autonomer werkende jongeren versus het keurslijf van de grote organisaties die hun eigen doelen centraal stellen. Dat gaat met name wringen wanneer die grote organisaties hun eigen doelen vertalen in harde KPI’s en mensen op die manier proberen te sturen naar een rol die niet vanuit de mensen zelf komt. Het is iets wat je op dit moment grootschalig ziet gebeuren en het antwoord van de autonomer werkende jongeren daarop? Dat is heel eenvoudig… ik word lekker ZZP-er en doe nog steeds hetzelfde vak voor vrijwel dezelfde organisaties, maar dan in een heel andere rol met wel de vrijheid en autonomie die ik wil. 
    Zodra grote organisaties echter hun keurslijf wat durven te laten varen, doelen centraal gaan stellen (ipv operationele targets) en mensen de ruimte geven om die doelen op hun eigen manier in te realiseren… dan heb je een topbedrijf waar veel mensen graag zouden willen werken.

  2. Frank Janssen
    Frank Janssen van frankwatching.com op 1 oktober 2009 om 11:00 uur

    Eens met Ellen, mooie analyse Suzanne! Faciliteren, stimuleren, coaching, dat zijn belangrijke waarden die het middenmanagement kan inbrengen, waarden waar een organisatie echt iets kan toevoegen aan wat individuen, en in het bijzonder de millennials, zoeken.

    Het doet me ook denken aan dat wat vanaf eind negentiger jaren ook door o.m. Kennismanagement goeroe Mathieu Weggeman over het leidinggeven aan professionals wordt) geroepen. Hij ziet als belangrijkste taken van het middenmanagement (1) zorgen dat je de goede mensen aanneemt, (2) zorgen dat je de werkprocessen goed faciliteert en (3) zorgen dat duidelijk is waar de medewerkers naar toe moeten werken (organisatiedoelen).

    Een slecht salaris is een dissatisfier, maar goede coaching en goede faciliteiten kunnen ijzersterke motivators zijn en net het verschil maken, doorslaggevend zijn waarom mensen bij je (organisatie) blijven. Soms zal dat in de vorm van een arbeidscontract zijn, soms in de vorm van een freelance / interimopdracht. Eigenlijk wordt de vorm steeds minder relevant, de kunst is om als bedrijf met mensen met drive, passie en talent te mogen samenwerken.

  3. Bookmarks week 40 | Bijgespijkerd van bijgespijkerd.nl op 3 oktober 2009 om 13:45 uur

    [...] Middenmanagement, tribes en passie: een goede combinatie? [...]

  4. Pieter van knowmads.nl op 5 oktober 2009 om 00:41 uur

    Mooi verhaal, helemaal mee eens. Seth schrijft het mooi op in zijn boekje. Er zijn ook anderen die het beschrjven zoals John Moravec. Hij komt met de term Knowmads aan, ook een verwijzing naar tribes, nomaden, Bedoienen. Op basis daarvan worden veel organisaties, zoals ook de onze, opgezet. Helemaal in de Generation Y gedachte.
    De hartelijkste,
    Pieter Spinder
    Tribe Leader Knomads.nl

Schrijf een reactie


Opmaak uitschakelen



Favoriete blogs