Dit weekend maak ik toch weer een bizarre gebeurtenis mee op Twitter. In de nacht van vrijdag op zaterdag werd Chili getroffen door een zware aardbeving waarbij helaas veel dodelijke slachtoffers vielen. Het epicentrum van de aardbeving lag op een diepte van 35 kilometer onder de zeebodem voor de kust en zette een tsunami in gang. Via Twitter kwamen al vrij snel diverse voorspellingen naar buiten over waar en wanneer de muur van water zou binnenvallen.
Zaterdagmiddag was ik met mijn vrouw in de plaatselijke supermarkt om al vast boodschappen voor de rest van de week te halen. Dit duurde mij uiteraard te lang en ik greep naar mijn iPhone om de tijd te doden. Via Tweetie was ik in staat om een search uit te voeren op de hashtag #tsunami. Dit was een onwerkelijke ervaring. Terwijl ik boodschappen aan het doen was, verkeerden aan de andere kant van de wereld mensen in een staat van paniek. Overal klonken alarmbellen die waarschuwden voor een aanstormende tsunami. Mensen moesten hals over kop hun huis verlaten.
Thuis aangekomen zag ik dat diverse websites in het leven waren geroepen om te voorzien in een continue stroom van informatie. Grote televisiestations zoals CNN hadden overal hun cameraploegen ingezet om live verslag te kunnen doen van het moment dat dat de tsunami zou binnenvallen. Volgens de planning zou Hawaï als eerste slachtoffer worden.
Via search.twitter.com kon ik wederom via de hashtag #tsunami de verslaggeving in de gaten houden. Zo’n 300 tweets per minuut stroomden binnen. Ook opende ik diverse tabbladen met daarin live streams die uitzicht gaven op verlaten stranden en lege havens in Hawaï. Meer dan 70.000 mensen keken tegelijkertijd naar een live feed van Ustream. En toen pas viel bij mij het kwartje.
We zaten met zijn allen af te tellen tot de eerste grote golf Hawaï zou overspoelen. Overal las ik tweets waarin daadwerkelijk stond nog 5 minuten tot de grote impact. Het was bizar. Bepaalde sites waarop vluchtroutes voor de inwoners van Hawaï stonden, konden niet meer benaderd worden doordat de rest van de wereld deze sites ook bezochten. Op deze wijze brachten we dus mensen in gevaar. Dit was puur ramptoerisme. Alleen hoefde ik niet meer in een auto te stappen om naar een ramp toe te rijden, ik kon mij gewoon verlekkeren aan andermans ellende via het beeldscherm van mijn laptop. Waanzin. Ik werd misselijk van mijzelf.
De tsunami veroorzaakte gelukkig geen grote schade aan het eiland Hawaï. De golf bereikte niet de voorspelde hoogte. Het liep met een sisser af. Op Twitter ontstonden twee groepen. Een groep mensen had dezelfde ervaring als ik.
Er was echter een nog grotere groep mensen die er daadwerkelijk van baalden dat er zich geen ramp had voltrokken.
Wat heb ik hier van geleerd? Tot nu toe vond ik Twitter een geweldige tool die mij real time informatie verschaft. Er zit echter ook een keerzijde aan. De tool kan ook ingezet worden door op sensatie beluste mensen. En deze mensen kunnen daadwerkelijk schade toebrengen doordat sites met vitale informatie niet langer benaderbaar zijn.
Meer en meer mensen maken gebruik van Twitter. Ik denk dat de grote aantallen van mensen een omslagpunt hebben ingezet. Van informatie naar sensatie. Ik vrees dan ook dat als gevolg van deze kentering er bij de eerst volgende ramp doden zullen vallen.
Het doet mij sterk denken aan de film Untraceable waarbij iemand voor het oog van de webcam in een dodelijke val zit. Wanneer een bepaalde kritische grens wordt bereikt van het aantal mensen dat online naar de beelden van de webcam kijkt, dan zal de val zich sluiten. Hetgeen uiteraard gebeurt.
Twitter is een bijzonder machtig medium. Door real time informatie te verstrekken kan de tool in staat zijn om levens te redden. In de handen van de verkeerde mensen – al dan niet bewust – kan het echter ook totaal verkeerd ingezet worden. Oppassen dus.
deveny 
Patty 
Samuel Driessen 
Els 
Klaas v. Dijk 
Beetje moralistisch verhaal; ´Ik werd misselijk van mijzelf. Oppassen dus.´ De tsunami is verantwoordelijk voor eventuele doden. Niet wij. Geld ook voor Untracable.
Ik bevond mezelf gister ook in deze situatie. Natuurlijk hoopte iedereen die CNN keek op een hoge golf, dik aangezet door de bangmakerij van CNN zelf. Fair sells. So what. Iedereen was dankzij onze moderne technologie gewaarschuwd. Via je mobieltje horen wanneer er gevaar dreigt. Geniaal toch? Binnenkort worden servers gehost in een cloud zodat ze gewoon blijven draaien. Real time volgen van nieuws kun je zien als sensatie, het is gewoon menselijke nieuwsgierigheid. De reactie die hier vervolgens op volgt is medeleven. Kijk naar Tibet, Iran of Haiti. Duurde het vroeger weken voordat een geldstroom op gang kwam, straks kan ik direct wat geld overmaken naar waar dan ook op de wereld.
Eens met @Taco, iedereen met een (smart)phone is bereikbaar en wordt tijdig gewaarschuwd. Trafic problemen zijn er ook in real life en zijn snel oplosbaar. En Melissa Bell heeft een aantal volgers minder, dat is dan ook weer duidelijk, dankzij het Twitter!?
@Taco. Niet helemaal met jullie eens. Er is denk ik een dunne scheidslijn tussen sociale media en a-sociale media (opmerking van Frank in de mail). Wat mij betreft is deze scheidslijn gisteren overtreden. Persoonlijk kan ik het niet goedkeuren wanneer op sensatie beluste mensen via de digitale snelweg de vluchtroutes van mogelijke slachtoffers blokkeren. Noem het moralistisch, maar ik vind dit een kwalijke zaak. Wat als er daadwerkelijk een tsunami Hawaii had verwoest en er vele dodelijke slachtoffers waren gevallen? Ik kan dit niet goedpraten onder het mom van “Real time volgen van nieuws kun je zien als sensatie, het is gewoon menselijke nieuwsgierigheid.”
Het feit dat realtime media bijdragen aan een betere informatie verspreiding en zodoende ook een (groter bereik qua) medeleven in de hand werken vind ik uiteraard een goede zaak.
@Raoul “En Melissa Bell heeft een aantal volgers minder” Ik denk dat je onderschat hoeveel twitteraars gisteren zaten te balen van het feit dat er geen grote tsunami te bekennen was. Het waren er heel veel. En dan heb ik het nog geen eens over al de kijkers naar CNN, Ustream, Facebook etc.
[...] op Twitter: RT @inastrating: #tsunami ik zeg: LEZEN http://www.frankwatching.com/archive/2010/02/28/ramptoerisme-op-twitter/ (via [...]
Ik hoorde op een gegeven moment bij CNN de boodschap:
“don’t be disappointed when the tsunami doesn’t appear….”.
Toen vroeg ik mijzelf af: waar ben ik mee bezig dat ik hiernaar blijf kijken????
Ben het zelf geheel en al eens met Sander’s boodschap: de 2.0wereld heeft zo zijn keerzijde.
Daarom pleit ik voor krachtige boodschappen van de overheidsinstanties/hulpverleningsdiensten, mede verspreid via de 2.0wereld. Deze info is betrouwbaar want geverifieerd. Dát moeten wij als burgers weten om naar veiliger oorden te kunnen vertrekken of ons gedrag aan te passen aan de ramp die gaande is.
De burgers wáren vertrokken in Hawai, en dat is heel gelukkig maar. De ellende in Chili eo is al groot genoeg.
All-over is dus goede lering getrokken uit de tsunamiramp van een paar jaar terug. Verwijs/vluchtborden, sirenes, etc – heel goed.
Maar een golf aan “a-sociaalheid” zoals Frank en Sander zeggen, daar zit ik (en ik verwacht getroffenen ook) niet op te wachten. Dat laat een slecht gevoel achter…
Vr groet
Ina Strating
(rampen- en getroffenencommunicatie)
Wat raar. Toen Sven Kramer de verkeerde baan koos, barstte Twitter ook uit elkaar en veroorzaakte (direct en indirect) spontaan een 1/3e stijging van de kijkers naar de televisieuitzending. Da’s net zo goed ‘ramptoerisme’ (binnen Nederland veel omvangrijker qua effect als deze tsunami waarschuwing) maar daar heb ik geen moralistische stukjes over gezien. Gek, niet..? Want in de kern is het exact hetzelfde. Kijken naar andermans ellende.
Ik zie oprecht niet in wat dit met Twitter te maken heeft. Dit is een aspect van de (bevrediging van) menselijke nieuwsgierigheid en sensatiezucht. Dat heeft niets met welke digitale dienst dan ook te maken. Bij een ongeluk langs de A2 ontstaat in tegengestelde rijrichting steevast een file van ‘kijkers’ om exact dezelfde reden. Niks digitaals of Twitterigs aan. Het is zelfs een vreemde vorm van arrogantie dat (het oproepen van) normale menselijke aspecten worden opgeëist of toegeschreven aan specifieke digitale omgevingen. Alsof die emoties zijn uitgevonden door Twitter. Alsof porno pas net zo oud is als ‘t internet. Alsof we pas communiceren sinds er digitale aansluitingen bestaan.
De wereld denkt nog exact hetzelfde als 100 jaar geleden. Alleen zijn de middelen die tot onze beschikking staan veranderd. Toen in de eerste helft van de jaren ’90 Consumptionjunction.com de meest walgelijke beelden van ongelukken en rampen begon te publiceren trok dat eveneens een enorme hoeveelheid ramptoeristen. Die per e-mail maar wat graag anderen naar de meest vreselijke ongelukken verwezen. Langzamer dan Twitter, maar exact hetzelfde. Het marktplein stroomde vol als de dorpsomroeper in 1800 vreselijk nieuws kwam verkondigen. So, what’s new..?
Sander, mooie insteek van je verhaal.
Deels met je eens er is m.i. geen verschil tussen Sociale media (SoMe) en traditionele media igg, alleen het tempo. Een krant NA een ramp of mét een schokkende kop verkoopt nu eenmaal beter dan een zonder.
Net als alles waarbij men doorschiet, ligt hier een gevaar op de loer.
Het is idd wel van deze tijd dat we rampen LIVE kunnen meemaken van veilige afstand.
SoMe kenmerkt zich daarnaast door dat men dingen deelt (sociaal) kijk naar de OS2010 al dan niet met de verkeerde baan van Sven, of na de “storm” die nu in Zuid Limburg woedt. Het gaat IMHO dus sneller en wordt meer gezien door transparante karakter.
@ina overheidsinstanties/hulpverleningsdiensten hebben in deze 2.0 wereld nog een wereld te winnen, waarbij het real-time aanschouwen en monitoreren alleen al van de communicatie óver een ramp al een hele uitdaging voor ze is, áls er al sprake is van situational awareness op dit vlak.
gr Lucien
@zorg20
Ik denk dat er nog een groep is. De groep (al is het er maar eentje..) die denk what the fuck do we know. Wat weten wij nu eigenlijk en hoe komen ze toch tot zoveel waarschueingen de laatste tijd. Vandaag ook weer een weer alarm.. Unbeleivable, het regent een beetje en wat wind en hopla alweeralarm. Ik wordt er zelf een beetje waarschuwingsmoe van. Of is dat te gevaarlijk?
@Arnd : hangt er van af waar je was : http://www.mobypicture.com/user/DennisLaumen/view/6082363
http://www.zorg20.nl/zorg20/bericht/20100228_ramptoerisme_2.0
Ja laten we de overheid onze informatie filteren, want de overheid is altijd eerlijk en weet wat goed voor je is! Kijk naar China en die sensatie beluste opstandelingen. Het is een gevaar, dus maar goed dat de regering de boel daar in de gaten houdt! (+ sarcastisch emoticoon).
Op z’n minst een leuke discussie die hier ontstaat :-) (terwijl Joran voor de 4de keer er genoeg van heeft en nieuwe leugens vertelt).
Het doet me denken aan de opmerking dat de hele wereld dichtbij is gekomen door de media en dan met name internet. Dat het ons afvlakt denk ik ook wel, we hebben tenslotte alles al eens gezien. Reageer jij nog instinctief als de zee wegtrekt? Of ga je het ook staan filmen? Ik ben benieuwd of daar ook gevaar in schuilt, dat we het leven als een nieuwsuitzending gaan zien…
Ik snap de moraal van het verhaal maar het voorbeeld van Melissa Bell is een verkeerde volgens mij. Ze lijkt zelf op Hawaii te wonen, geeft een een eerdere tweet aan bang te zijn voor wat er gaat komen en geeft enkel in haar tweet aan dat het “loos alarm” was en dat daardoor haar plannen voor de dag verpest zijn. Ik geloof niet dat deze dame het jammer vindt dat haar woonplaats niet is verwoest….
Goed verhaal maar helaas het verkeerde voorbeeld van een tweet wat mij betreft.
Leuk artikel; ik constateerde hetzelfde. Maar ik zag nog een zorgelijke ontwikkeling. Twitter is nu zo groots en massaal geworden, dat je -als je echt iets specifieks zoekt- door de spreekwoordelijke bomen het bos niet meer ziet.
In alle informatiestromen over de aardbeving in Chile, naschokken door de hele Andes en Argentinie, zocht ik specifieke informatie over de situatie in Salta Argentinie waar mijn zus en zwager zich zouden kunnen ophouden en waar een 6,3 beving geen wereldnieuws werd vanwege de schaduw van de 8,8 rommel aan de overzijde van de Andes. Maar Twitter bevat door het enorme aanbod 98,789% (voorzichtige schatting) aan non-informatie. Zo kom je, op het oog slim gebruikmakend van de search functionality van de verschillende Twitter apps, 150 keer een Amerikaan(se) tegen die het nodig vindt de wereld te verrijken met de oproep: “WTF? Let’s pray for the people in Chile and Argentina #quake #hitsunami” Deze sociale vervuiling maakt Twitter sinds kort geen goed medium voor nieuwsgaring meer en zorgde ervoor dat ik meer details kreeg via de website van het aloude Buenos Aires Herald.
Interessant artikel Sander.
Vooral de laatste drie / vier alinea’s vind ik sterk.
Toch ben ik het eens met Ger Nijkamp (zie boven).
De drang naar sensatie is onderdeel van de mens. Twitter is slechts het medium. Dankzij dit medium kunnen wij de behoefte aan sensatie sneller bevredigen.
Roep al tijden op twitter dat ik behoefte heb aan negatieve filters op twitter. Zo graag bijvoorbeeld alle Foursquare updates uitzetten. Ook bepaalde hashtags (van feestjes bijvoorbeeld, opeens een hele tijdlijn voor #gslive en #twist… dus… wil ik dat weten?). Maarja, nog niks tegengekomen wat dit kan regelen.
Wat dan weer wel nuttig is: http://www.coated.com/google-person-finder-launches-after-chile-earthquake/
Ja, beetje moralistisch. Wat kan mij het schelen? De tsunami is toch verantwoordelijk, niet ik. Guns don’t kill peope, people kill people. Bij trein en vliegtuigongelukken ga ik ook altijd verlekkerd staan kijken, ik heb die trein toch niet laten ontsporen? Ik vind de ellende van andere mensen veel te interessant om mezelf nuttig te maken. Hello, wake up. Time to become human. Barf, barf, barf.
[...] Een tsunami aan retweets barstte los waarin mensen hun ongeloof en afschuw vermelden. Ook werden er vraagtekens gesteld bij de juistheid van Frits Wester zijn tweet. En de wijze waarop het nieuws naar buiten werd gebracht. Was het nu sensatie of informatie? (Lees ook: ramptoerisme op Twitter) [...]
[...] van het huidige web. En het hek is van de dam. Dit zagen we al bij de aardbeving in Chili (lees: Ramptoerisme op Twitter) en bij de dood van Milly Boele (lees: Klopjacht op Twitter naar moordenaar). Geen informatie maar [...]
[...] 1. http://www.frankwatching.com/archive/2010/02/28/ramptoerisme-op-twitter/ [...]
[...] Eens in mijn geheugen gegraven. Kom ik toch op een interessant rijtje uit: – via Twitter kreeg ik als eerste te horen wie de aanslag op de koningin had gepleegd – tijdens het uitbreken van de economische crisis had ik het Wouter Bos account geclaimed – arts “geneest” wond via Twitter – klopjacht op Twitter naar moordenaar Milly Boele – ramptoerisme op Twitter [...]
[...] aftellen met de Geiger Counter Tokyo Ooit schreef ik een artikel dat heette “Ramptoerisme op Twitter“. Het artikel ging over hoe mensen na de zeebeving in Chili (februari 2010) online aan het [...]
[...] Business Insider is met deze constatering rijkelijk laat naar mijn mening. Al veel eerder heeft Twitter zijn waarde bewezen. Zelfs in Nederland. Denk bijvoorbeeld maar aan de wijze waarop het nieuws naar buiten kwam omtrent de moord op Milly Boele. Politiek verslaggever Frits Wester was er destijds als de kippen bij, om als eerste de dood van het meisje te tweeten. Of aan hoe Twitter mensen kan waarschuwen voor een mogelijke aardbeving plaats vindt, lees het artikel Twitter als alarmcentrale. [...]
[...] het artikel ‘Samen online aftellen met de Geiger Counter Tokyo‘, waarin ik nogmaals de dunne scheidslijn tussen informatie en sensatie benadrukte. Ik vond het eng dat duizenden mensen tegelijkertijd naar een oplopende Geiger Teller keken. Dat [...]
[...] schreef ik een artikel getiteld “Ramptoerisme op Twitter“. Het artikel ging over hoe mensen na de zeebeving in Chili (februari 2010) online aan het [...]
[...] Business Insider is met deze constatering rijkelijk laat naar mijn mening. Al veel eerder heeft Twitter zijn waarde bewezen. Zelfs in Nederland. Denk bijvoorbeeld maar aan de wijze waarop het nieuws naar buiten kwam over de moord op Milly Boele. Politiek verslaggever Frits Wester was er destijds als de kippen bij, om als eerste de dood van het meisje te tweeten. Of aan hoe Twitter mensen kan waarschuwen voor een mogelijke aardbeving plaats vindt, lees het artikel Twitter als alarmcentrale. [...]
[...] Media met iedere melding het vuurtje juist extra aan? Zie hiervoor ook mijn eerdere artikel “Ramptoerisme op Twitter“. Wat denk jij? Posted in Media | Permalink. ← Hoe games onze werkelijkheid [...]