Er wordt de laatste tijd veel gesproken over de techniek en toepassing van QR-codes. Als je de verhalen moet geloven gaat het om een nieuwe en opkomende techniek. Toch is deze manier van content linking alles behalve vernieuwend en niet altijd even handig. Beeldherkenning is een goed alternatief.
De QR-Code werd in 1994 in Japan ontwikkeld en staat voor ‘Quick Response Code’. Toyota wilde auto-onderdelen beter kunnen identificeren en vroeg daarom dochteronderneming Denso om een tweedimensionale streepjescode te ontwikkelen. De code werd oorspronkelijk alleen in de auto-industrie gebruikt, maar wordt inmiddels toegepast in tijdschriften, op bushaltes en visitekaartjes. In Nederland is de code bijvoorbeeld terug te vinden op de e-tickets van de NS en ook steeds vaker op posters en billboards.
Wanneer heeft een QR-code nut?
De QR-code heeft alleen nut wanneer de toepassing wordt ingezet ter vervanging van de aloude barcode. Een QR-code dient namelijk – net als zijn voorganger – gescand te worden. Een succesvolle toepassing vind je bij bioscopen. Steeds vaker kun je via een mobiele app kaartjes reserveren voor een film. Na betaling ontvang je een QR-code op je beeldscherm die op locatie gescand kan worden. Ook bij evenementen werkt dit zo. Je bestelt je tickets online en neemt het uitgeprinte toegangsbewijs mee naar het festival. Even scannen en hop; je bent binnen!
De QR-code wordt echter steeds vaker voor andere doeleinden gebruikt. Bijvoorbeeld in tijdschriften of op posters. Wanneer je de code met je mobieltje scant, word je doorgelinkt naar extra content.
Wat zijn de belemmeringen van QR?
Hoe je het ook wendt of keert; de QR-code is niet moeders mooiste! Hoewel de code herkenbaar is, ontsiert het de creatieve vormgeving van artikelen, advertenties en posters. Ik zou als grafisch vormgever not amused zijn wanneer mijn creatie werd afgewerkt met deze zwart-witte indringer. Marketingtechnisch is het ook geen logisch verhaal, aangezien de code de aandacht wegneemt van de boodschap.
Daarnaast is het gebruik van een QR-code alles behalve functioneel. Je moet er dichtbij staan om een QR-code te kunnen scannen. Om te voorkomen dat mensen met hun neus tegen een poster staan, moet je de QR-code sterk vergroten. En wat te denken van de toepassingen bij real life objecten? Over gebouwen, monumenten en kunstwerken valt veel waardevolle informatie te geven. Wie is de architect of kunstenaar? Wat is de betekenis van het monument? Of wat was de vroegere functie van dit pand? QR-codes zijn hier – zoals de afbeelding hiernaast illustreert – duidelijk niet de toepassing.
Beeldherkenning heeft de toekomst!
De toekomst is aan de innovatieve techniek van mobiele beeldherkenning. Ondanks het feit dat beeldherkenning volgens verschillende bronnen nog toekomstmuziek is, vond deze techniek al haar oorsprong in 2006. De basis voor beeldherkenning werd gelegd door het Swiss Federal Institute of Technology (ETH) in Zürich, Zwitserland. De eerste succesvolle toepassing ervan vond plaats in 2007, bij de introductie van de iPhone 2G. Inmiddels is de techniek ook beschikbaar voor Android-toestellen.
De bezwaren tegen het gebruik van QR-codes veegt deze vooruitstrevende techniek in één keer van tafel. In tegenstelling tot QR en AR (Augmented Reality) hoeft de gebruiker de code niet te scannen, maar wordt het totale beeld bij het maken van een foto herkend. De techniek is reeds zover dat zowel geprinte als real life objecten kunnen worden opgenomen. Doordat het hele beeld wordt herkend, is het niet nodig om de vormgeving aan te passen of de historische waarde van een monument te ontsieren met een code of opvallende marker. Om dezelfde redenen gaat ook het bezwaar wat betreft de afstand niet op.
Verder maakt beeldherkenning het mogelijk om interessante cross-overs te maken. Bij QR dien je elk object te voorzien van een marker. Dit is bij beeldherkenning niet nodig; een advertentie in een tijdschrift wordt ook herkend op een billboard in de stad. Sterker nog: het gebouw uit een gids wordt ook in real life herkend!
Een ander voordeel is dat de content linking onbeperkt is! Daar waar een QR-code een unieke URL bevat, kan bij beeldherkenning aan elk beeld verschillende links worden gekoppeld. Naast mobiele websites kunnen dat ook afbeeldingen, audiobestanden of video clips zijn. De techniek maakt het tevens mogelijk om content te delen via social media of op te slaan op je telefoon. Een interessant krantenartikel kan dan in PDF worden opgeslagen, zodat je de content later nog eens terug kunt lezen.
Het maken van een foto met je mobieltje is voor veel mensen natuurlijker – en niet te vergeten authentieker – dan het scannen van een code. Zo blijkt uit een zeer recente analyse dat de iPhone 4 de meest gebruikte ‘camera’ is op de populaire fotosite Flickr.
Een Amerikaans onderzoek wijst zelfs uit dat er ouderen met hun mobiele telefoon vaker foto’s maken dan dat ze ermee bellen. Dat maakt de toepassing van beeldherkenning toegankelijk voor een zeer brede doelgroep.
Augmented Reality
Maar de techniek is toch al zover dat je met behulp van Augmented Reality een driedimensionale omgeving kunt creëren? Met AR is het inderdaad mogelijk om objecten en informatie te laten verschijnen in 3D, maar de techniek staat echter nog in de kinderschoenen. De vergelijking wordt gemaakt met de status van het internet in 1996. Daarnaast is het open source, waardoor het snel vervuild raakt. Een ander nadeel is dat het GPS gebonden is. Het kan dus alleen worden toegepast op vaststaande locaties en objecten. Een CD in een winkel of een schilderij in een wisselende collectie zijn moeilijk traceerbaar. Daarnaast gaat hier het argument van een onnatuurlijke handeling op, omdat je je mobieltje in feite gebruikt als je ogen
Inspiratie
Om je enthousiast te maken over de techniek van mobiele beeldherkenning, geef ik hier een aantal voorbeelden van toepassingen waarbij de techniek kan worden ingezet. Naast standaard toepassingen bij geprinte media en promotiemiddelen biedt beeldherkenning een scala aan mogelijkheden:
Musea. Veel musea zitten met de handen in het haar; hoe kunnen we meegaan met de tijd en jongeren weer interesseren voor kunst en cultuur? Door een schilderij of object te voorzien van beeldherkenning kan via een mobieltje direct worden doorgelinkt naar extra content, zoals informatie over de kunstenaar, het verhaal achter het kunstwerk en een kijkje achter de schermen. 1 op de 5 Nederlanders is inmiddels in het bezit van een Smartphone. Wil je de andere 4 ook bedienen? Geef dan een smartphone of tablet mee in bruikleen!- Monumenten. Het is natuurlijk not done om een monument te voorzien van een code of er een ouderwets informatiebordje bij te plaatsen. Met behulp van beeldherkenning wordt het monument in zijn waarde gelaten en krijg je toch toegang tot extra informatie.
- CD- en DVD-reviews. Vast erg herkenbaar: je staat in de winkel en je twijfelt of je de nieuwe kaskraker zult aanschaffen. Maak een foto met je mobieltje en je wordt direct doorgelinkt naar recensies over de film of game. Een zeer welkome hulp bij het koopproces!
- Etiketten. Waar kan ik dat heerlijke wijntje kopen of hoe ziet het brouwproces van dit biertje eruit? Ook etiketten kunnen worden voorzien van beeldherkenning!
- Makelaars. Het kopen van een huis is een spannend, maar vaak moeizaam proces. Het valt niet mee om een geschikte woonruimte te vinden, laat staan als het gaat om nieuwbouw. Via een groot bord wordt een vaag beeld gegeven van het pand dat gebouwd gaat worden. Eenmaal thuisgekomen wil je kijken of je het pand kunt vinden. Maar wie was de makelaar ook al weer? En welke straat was het? Mobiele beeldherkenning is de oplossing! Door een foto te nemen van het bord wordt je direct doorgelinkt naar alle gevraagde informatie.
- Restaurants, clubs en winkels. Zou deze winkel ook op zondag open zijn? Wat staat er op de menukaart van het restaurant? En welke artiesten spelen er eigenlijk in het poppodium? Door gevels te voorzien van beeldherkenning hoef je niet naar binnen om het te vragen. Ideaal voor een citytrip!
- Munten en biljetten. De nieuwe herdenkingsmunt heeft een QR-code op de achterkant die mensen met een smartphone kunnen inscannen. Waarom niet alle munten en biljetten voorzien van beeldherkenning? Het drukken van zo’n munt met QR-code kost kapitalen!
Implementatie
Nu hoor ik je denken: “Allemaal leuk en aardig, maar hoe weet de gebruiker of een beeld herkend wordt?” Het antwoord is grootschaligheid. Deze valkuil biedt ook gelijk de grootste kracht van de techniek. Wanneer Nederland namelijk achter deze techniek gaat staan, kunnen we verlost worden van ontsierende markers en codes. Daar waar bij QR-codes slechts enkele objecten gescand kunnen worden, is het met de database van beeldherkenning heel eenvoudig om bijvoorbeeld álle CD’s en DVD’s te voorzien van beeldherkenning. De techniek biedt de uitgelezen kans om samen te werken; wanneer een CD wordt voorzien van beeldherkenning, wordt deze ook in alle andere winkels herkend. Wanneer uitgevers elkaar gaan vinden, kunnen we in de toekomst alle krantenartikelen met elkaar delen in PDF. Wanneer musea de handen ineen slaan, hebben we met onze smartphone altijd een mobiele gids bij ons. En ga zo maar door. Implementatie is slechts een eenmalige en zeer eenvoudige handeling.
Heb jij nog inspiratie? Ik ben erg benieuwd naar hoe jij mobiele beeldherkenning zou toepassen!
Hoi Rudy,
Interessant artikel! Ik geloof ook veel meer in beeldherkenning (ook face recognition gaat veel mooie mogelijkheden bieden!) dan in het scannen van een code.
Het voelt veel natuurlijker (en kost minder moeite) om jouw mobieltje een beeld te laten herkennen, ipv zelf iets te scannen waardoor je afgeleid wordt van het beeld waarnaar je eigenlijk kijkt en waar je meer informatie over wilt hebben. Qua interactie wil je zo min mogelijk drempels opleggen voor de gebruiker.
Wat betreft augmented reality: ik denk juist dat deze techniek veel mogelijkheden biedt als het gaat om beeldherkenning. Juist dan kun je goede virtuele data toevoegen aan de echte wereld, zonder gestoord te worden door onnodige handelingen zoals het scannen van een QR code. Natural Feature Tracking wordt nu steeds meer de norm, waarbij in principe elk beeld dat genoeg detail bevat, gebruikt kan worden als marker. Zie ook onze blogpost hierover: http://twnkls.com/2011/06/next-gen-tech-ar-2/#more-301
Er zullen naast GPS ook steeds meer mogelijkheden komen om de locatie van een gebruiker (veel preciezer) te bepalen, denk bijv aan (infrarood) camera’s (zoals kinect), of combinaties van steeds nauwkeurig wordende GPS en gyroscopen/kompassen etc.
Ik zie hier dus zeker toekomst in, met name ook voor AR.
Er is wel een groot probleem met beeldherkenning. Er moet een database met beelden worden aangelegd waarmee het camerabeeld vergeleken kan worden. Alleen zo kan er informatie aan een object gekoppeld worden. Daarnaast zal iedere aanbieder zijn eigen beeldherkenning-app moeten maken. Het is heel moeilijk om hier open standaarden van te maken. Bij argumented reality moet eerst gegevens (op welke lokatie wat getoond moet worden) worden opgehaald voordat het gekoppeld kan worden.
Ik begrijp ook niet zo goed wat je bedoeld met “Daarnaast is het open source, waardoor het snel vervuild raakt.” Hoezo?
Naar mijn idee is het voor zoiets als dit belangrijk dat zonder tussenkomst van een extra database iets opgevraagd kan worden. en dat het herkenningspunt bepaalt wat de locatie (URL) is. Of dat de informatie rechtstreeks via het herkenningspunt ontvangen wordt.
Als laatste hebben we nog de NFC-techniek. Alleen het nadeel daarvan is dat het ingebouwd moet zijn in de telefoon, dat er een chip bij het object moet zitten. En dat je je telefoon dichtbij moet houden. Verder ziet het er wel handig uit: http://www.youtube.com/watch?v=wk5mUdeEF8c Dus QR en NFC zijn naar mijn idee het meest interessante.
@Lieve: bedankt voor de aanvulling. De mogelijkheden met NFT zijn inderdaad indrukwekkend! Nadeel blijft het feit dat je ook hier dichtbij het object moet zijn. Ook heb ik mijn twijfels over content-linking en dan met name informatief gezien: dus tastbare en deelbare informatie (bijvoorbeeld een PDF via social media) in plaats van een AR beleving.
@Martijn: het aanleggen van een database is inderdaad noodzakelijk. Maar wel eenmalig! Zoals ik al aangaf zie ik de valkuil, maar tegelijkertijd de kracht: Een CD hoeft maar één keer opgenomen te worden in de database en wordt dan overal en in élke vorm herkend (zie cross-overs) Wanneer er sterk wordt samengewerkt is het ook niet nodig om steeds een nieuwe applicatie te ontwikkelen. Wanneer er van 1 database gebruik wordt gemaakt is het voor iedere gebruiker toegankelijk!
Met ‘de vervuiling’ bij open-source bedoel ik dat de software vaak vrij toegankelijk is. Bij een toepassing als Layar kan iedere ontwikkelaar aan de slag met de software. Wanneer je Layar opent krijg je bijvoorbeeld direct alle beschikbare woningen in de buurt te zien, terwijl je daar niet persee in geintereseerd hoeft te zijn. Je kunt natuurlijk ook losse applicaties bouwen, maar dan krijg je juist de situatie dat een gebruiker verschillende applicaties moet installeren!
Bedankt ook voor de aanvulling omtrent NFC. Met de beperkingen daar gelaten ziet het er inderdaad handig uit!
@Rudy: Leuk en verhelderend artikel over beeldherkenning. Ik kan mij er wel in vinden dat beeldherkenning voor vele mogelijkheden een betere oplossing is dan qr codes. NFC is ook een schitterende technologie. De vraag is wanneer zet je welke techniek in.
@Martijn: Ik ben van mening dat de communicatie met een database geen problemen mag opleveren. In de praktijk is dit common sense voor veel applicaties, en de gebruiker voelt hier niks van. Het gaat uiteindelijk om een unieke user experience die geboden wordt vanuit een optimale mobiele marketing strategie.
Wat wel gemeld mag worden met betrekking tot QR codes is dat Google Places abrupt gestopt is met het gebruik hiervan. De verwachting is dat dit te maken heeft met NFC of een combinatie met Goggles?
http://goo.gl/7bR5t
Een erg mooi maar nog experimenteel voorbeeld is de app Aurasma http://www.aurasma.com/ . Ook de AR-app Junaio heeft eigen feature tracking onder de naam Junaio Glue.. Layar heeft aangekondigd een dergelijke fynctionaliteit in haar AR browser te verwerken http://www.frankwatching.com/archive/2010/06/21/layar-next-whats-next-in-mobile-augemented-reality/ .
Mooi artikel waar ik mij volledig bij aansluit. Het is grappig dat je ETH noemt in de tekst want kooaba (http://www.kooaba.com), het bedrijf waar ik sinds kort werk als marketing manager, is hier de spin-off van. De oprichters waren de heren die er bij ETH initieel aan werkten. Nog steeds vindt er een intensieve samenwerking plaats en zijn wij de specialisten op dit gebied. Ik zal niet teveel reclame maken en ook niet teveel ingaan op technische details en meedenken aan wat inspiratie.
Persoonlijk zou ik veel hebben aan de volgende toepassing. Sinds kort ben ik erg actief in mijn nieuwe tuintje maar weet vaak niet of ik bepaalde plantjes als onkruid moet zien of niet. Een handige planten-app zou voor mij prettig zijn ☺
Een andere leuke gedachte is ultieme vorm van ‘mobile commerce’ waarbij je alles wat je om je heen zien direct kunt bestellen via je mobieltje. Schoenen van een voorbijganger, scooters, lampen etc. De straat wordt de winkel. Zover is het momenteel nog niet maar heel lang zal het ook niet meer op zich laten wachten.
Voor de genoemde voorbeelden in de tekst (kunst, CD’s, Munten etc.) is de techniek klaar en kan ieder die zich geroepen voelt aan de slag (met bijvoorbeeld onze API voor integratie met een eigen applicatie) Voorwaarde is wel dat het beeld onderscheidend genoeg moet zijn. Het ene rijtjeshuis zal niet te onderscheiden zijn van hetzelfde type dat verderop in de straat staat. Althans niet zonder bijvoorbeeld de eerder genoemde GPS combinatie.
Hier bij kooaba bieden wij al een aantal toepasbare producten voor de geprinte media en promotiemiddelen. Een flink aantal kranten en heel wat tijdschriften hier in Zwitserland zijn al volledig interactief en de content kan gemakkelijk bewaard en gedeeld worden via onze app. In Nederland maakt SP!TS er gebruik van zoals eerder genoemd hier bij Frankwatching. http://www.frankwatching.com/archive/2010/09/30/kooaba-paperboy-spts-interactief/
Nog een laatste leuke inspiratie. Op internet kwam ik dit filmpje tegen (http://bit.ly/jRO19s) van een fantastisch concept voor een Koreaanse supermarkt. Zij plakken posters van hun producten zoals ze in de schappen van de fysieke winkel liggen op verschillende plaatsen in de stad. Consumenten kunnen door een QR code te scannen de producten bestellen en hun bestelling ontvangen zij direct nadat ze thuiskomen. De perfecte combinatie van offline en online winkelen alleen nu nog zonder die verschrikkelijke QR en gewoon op beeldherkenning overstappen! Albert Heijn? C1000?
Wij hebben de QR code weer voor een heel ander doel gebruikt, namelijk voor een tentoonstelling. Kijk voor meer informatie op:http://www.kb.nl/nieuws/2011/qrcodes.html