Thuis oud worden met The Internet of Things [SXSW]

De komende 20 jaar zal het aantal volwassenen van 65 jaar en ouder verdubbelen. Mensen leven langer dan ooit tevoren, hebben meer medische hulp en nodig en brengen daarmee hogere kosten voor de gezondheidszorg. Dit levert een ongekende financiële, emotionele en ethische uitdaging voor families en verzorgers. Hoe zorgen we voor de gezondheid en het welzijn van deze ouder wordende babyboomers?

De realiteit is dat veel van hen dure zorg niet kunnen of willen betalen en in plaats daarvan zullen kiezen om te blijven wonen in hun eigen huis, ondanks chronische aandoeningen en handicaps. De dertigers van nu vormen daarom straks de Sandwich Generation: mensen die voor hun eigen kinderen maar ook voor hun eigen ouders moeten zorgen. Dat legt een enorme druk.

The Internet of Things

Hoe kan The Internet of Things hier een rol in spelen? Op SXSW Interactive, waar mijn collega’s en ik verslag doen van sessies over allerhande interessante onderwerpen, presenteerden Eric Baczuk en Lindsey Mosby van Frog hun inzichten in de sessie ‘Aging in Place with the Internet of Things‘.

Frog schetst 4 peilers die belangrijk zijn voor het welzijn van ouderen en daarmee ook voorwaardelijk zijn voor slagen van innovaties:

1. Eigen identiteit: gevoel van eigenwaarde, zelfstandig beslissingen kunnen nemen.
2. In contact zijn met anderen, met familie en de omgeving, maar vooral ook met leeftijdsgenoten.
3. Bestaande routines vasthouden, ouderen kunnen bijvoorbeeld erg van slag raken als ze dingen ineens niet meer in de volgorde kunnen doen die ze gewend zijn.
4. Actief zijn, zowel fysiek en mentaal.

Het goede nieuws: we zijn al begonnen

Op dit moment gebruikt de nieuwe mantelzorg bestaande apps en devices. Bijvoorbeeld de iPad, waarmee opa gezellig Facebookt met zijn (klein)kinderen. Voor de mantelzorgers is het een tegelijkertijd een communicatie- en monitoring tool, waarmee ze kunnen zien of opa actief is en wanneer.

Een ander voorbeeld is Nike Plus: voor oma is het leuk om zichzelf uit te dagen, en voor haar dochter is het een manier om te zien of oma genoeg beweegt en waar ze is.

Truman Show

Een belangrijke vraag die Frog opwerkt: in hoeverre moet je de oudere bewust maken van deze voortdurende monitoring? Dat verschilt per situatie. Als aardige sidestep wordt het Nederlandse Hogewey genoemd, een instituut voor ‘kleinschalig wonen in leefstijl voor dementerende ouderen in Weesp’.

Dat is letterlijk een soort Truman Show, waarin de groenteboer en de politieagent eigenlijk professionele hulpverleners zijn. Waardoor de ‘bewoners’ zelfstandig in een dorp kunnen blijven leven.

Dromen over de toekomst

Er komen – het blijft natuurlijk SXSW – ook een paar nieuwe tot de verbeelding sprekende voorbeelden aan de orde: Smartfabric is een deken waarmee slaapgedrag gemeten kan worden; een sensor ingebouwd in de toiletpot die de samenstelling van het reeds gegeten eten meet; domotica-analytics waarmee het gedrag in huis kan worden gemonitord aan de hand van hoe verlichting en andere zaken in huis worden gebruikt en ga zo maar door. Ideeën te over, zoveel is duidelijk.

Zwakste schakel

De zwakste schakel in deze vooruitgang, daar is de hele zaal het direct over eens, is het gebrek aan eenduidige protocollen om al die losse informatie uit alle apparaten bij elkaar te brengen. En daarvoor moeten krachten gebundeld worden. Dat is de uitdaging voor de komende jaren.

Wie gaat dat betalen?

Dat is de vraag, want dit artikel begon met de kosten die niet houdbaar zijn. De business case zal gebaseerd zijn op besparingen in de zorg enerzijds, en op ouderen (met relatief veel geld) die bereid zijn om middelen aan te schaffen anderzijds. Daarnaast zullen er partijen zijn die bereid zijn te investeren in ruil voor gebruikersdata.

Ecosysteem, ecosysteem, ecosysteem!

Als belangrijkste outtake zien we terugkijkend vooral de noodzaak van het ontwerpen van een compleet ecosysteem. Waarin de diverse doelgroepen – de ouderen, de kinderen, externe hulpverleners en artsen – bediend worden met de informatie die ze nodig hebben, op de momenten dat ze die nodig hebben, via de devices die ze zelf kiezen. Om dat tot een logisch en schaalbaar geheel maken, daar is nog veel service design te doen. Mijn handen jeuken!

Foto intro met dank aan Fotolia.