Bas Haring hield in zijn Marketing3-sessie ‘De confrontatie! Bas Haring hekelt de prestatiegerichte wereld van reclame’ met een socratische dialoog de aanwezige marketers een spiegel voor. Door de juiste vragen te stellen probeerde hij ze aan het denken te zetten over waar ze nou mee bezig zijn.
Bas Haring begon met positieve associaties rondom marketing, maar gaandeweg bleek dat zijn associaties niet de positiefste waren. Zijn centrale vraag was dan ook: Zorgt marketing ervoor dat dingen beter worden of niet?
Via een eerste verhaal kwam hij tot de vraag of marketing niet een manier is om een bijzonder aantrekkelijke verpakking te produceren die verhult dat er eigenlijk geen inhoud in zit. Dit verhaal en bijbehorende metaforen leidden tot uitgebreide speculatie bij het publiek.
Een volgend verhaal leidde tot de vraag: Waarom koopt men spullen waar reclame voor gemaakt wordt, terwijl diezelfde reclame betaald wordt van het geld van de koper? Uit de discussie kwam de conclusie dat je niet betaalt voor een product, maar voor een illusie. En uiteindelijk ook de ethische vraag: Zijn merken verantwoordelijk als er slechte dingen gebeuren om dat merk heen?
Zijn stellingen konden op flink tegengas rekenen uit het publiek maar zeker niet op afwijzing. Marketeers van nu erkennen dat er inhoud geboden moet worden en dat er verantwoordelijkheid genomen moet worden. Tot op zekere hoogte komt dit omdat bedrijven van nu niet anders kunnen door de transparantie van het internet. Klanten van nu zijn mondiger en hebben veel macht terug gepakt.
Haring deed dit idee van het publiek af als een naïef utopische wereldvisie. Gespreksleider of niet, de positieve werking die het internet gehad heeft valt niet te ontkennen. Het internet roept daarbij ook bijzonder veel nieuwe vragen op, prima voer eigenlijk voor een filosoof als Haring.
Later hier op Frankwatching nog meer verslagen en reportages van Marketing3.
