Apps & Tools, Columns, Reportages

Google Glass of smartwatch?

0

Woensdagmiddag stond ik in de rij om op de foto te gaan met Google Glass. Layar (weet je nog?) organiseerde samen met het NRC een presentatie van de Google-bril in bezit van Layar, “waarschijnlijk de enige in Nederland”. Eerst de conclusies in het kort, daarna een verslag van de bijeenkomst.

In het kort

Voor de meeste mensen is een slim horloge (‘smartwatch’) waarschijnlijk nog interessanter dan Google Glass. Wel snel berichten checken, maar geen ding op je hoofd. Apple en Google werken allebei aan een smartwatch.

Google Glass lijkt vooral kansrijk voor professionele toepassingen en voor games: zie de lijst met mogelijke toepassingen in dit vorige artikel over Google Glass. Google Glass biedt geen augmented reality, maar alleen een schermpje in je ooghoek. Layar is ook afgestapt van augmented reality, want het bedrijf richt zich op ‘interactive print’ (zie onder). Layar heeft nog geen nieuwe toepassing voor Google Glass bedacht.

Voordat mensen die Google Glass dagelijks gaan dragen moet er een sterk verbeterde versie komen: beter battery life, misschien een beeldvullend AR-scherm, en een minder opdringerig uiterlijk.

Geen nieuws dus.

De eerste Google Glass in Nederland? En de smart watch van Ronald.

De eerste Google Glass in Nederland? En de smart watch van Ronald.

Volle bak voor bril

Zo’n tachtig mensen waren afgekomen op de eerste Hollandse presentatie van Glass. Het zaaltje van NRC Café in Amsterdam zat vol. Voordat we Glass in actie konden zien, eerst praatjes van de sponsors. Martijn Standaart, commercieel directeur van het NRC, verwelkomde de genodigden en gaf een voorproefje van de nieuwe vormgeving van de krant.

Meekijken met Glass

Meekijken met Glass

Daarna een verhaal van Layar over ‘interactive print’, hun kernactiviteit sinds 2012: door je telefoon kijken naar een pagina in krant of tijdschrift en daar extra (3D) beeld of video bij zien. Uit het publiek kwam de vraag of Layar ook nog investeert in de ontwikkeling van de oorspronkelijke ‘Geolayar’: door je telefoon je omgeving bekijken met extra lagen (layers) informatie, oftewel ‘augmented reality’ zoals het bedoeld is. Op die vraag kwam geen volmondig ‘ja’ (lees: nee).

Marc Hijink (NRC) over Google Glass en wearables

Tussendoor een mooi verhaal van Marc Hijink, technologieredacteur van het NRC, die een halve dag had rondgelopen met de Google Glasses van Layar. Hij vertelde over “een bijzondere ervaring, een ding dat je als kind al wilde hebben, maar wat nog niet af is.” Hij stelde vragen bij Glass in het dagelijkse leven: “Het is vreemd om met iemand te praten die Glass draagt, net alsof die ander er niet helemaal is, net als met een headset.” En “wat doe je met Glass tijdens een examen of in een kleedkamer of in een publieke wc? Willen we dat?”. Marc had hoofdpijn gekregen van het dragen van Glass, “maar dat schijnt over te gaan”.

Daarna plaatste hij Glass in de bredere trend van draagbare devices, de wearables, zoals smartwatches, hartslagmeters, stappentellers en happentellers. En zo vertelde hij al snel enthousiast over de Pebble smartwatch om zijn pols. Daar was hij heel tevreden over: even snel de tijd en berichten checken, zonder dat je een telefoon hoeft te pakken. En zonder camera op je hoofd.

Gevraagd aan Marc: Google Glass of Smartwatch? Antwoord: Smartwatch. 

Ronald van der Lingen (Layar) met Google Glass

Ronald bedient zijn Glass

Ronald bedient zijn Glass

Het hoogtepunt van de middag naderde: Glass in het echt. We hadden Ronald van der Lingen van Layar al zien zitten met de bril op en nu kwam hij op het podium. Tadaa!

Ronald vertelde eerst over de visie achter Glass en die lijkt wel aantrekkelijk: we zitten nu vaak individueel, afgezonderd, naar onze telefoon te kijken: Glass wil het mogelijk maken om efficiënt technologie te gebruiken zonder je af te sluiten van je omgeving. Zou dat al lukken?

Ronald demonstreerde Glass en we konden direct meekijken: foto’s maken (“Ok glass, take a picture”), de zaal filmen, navigeren, berichten ontvangen. Dat ging allemaal prima en berichten komen mooi binnen op een tijdlijn in je ooghoek. De spraakherkenning liep niet goed, want die is afhankelijk van een internetverbinding. Met een goede internetverbinding kan je ook anderen laten meekijken met je camera: dat biedt volop mogelijkheden voor training, samenwerking, bewaking en erotiek, maar daarvan kregen we geen demonstratie.

De Layar-app werkte ook op Google Glass, maar dat liet goed zien dat Google Glass geen augmented reality-bril is: je kijkt naar een tijdschrift en ziet in een ooghoek een video geprojecteerd op een klein plaatje van dat tijdschrift. Je ziet geen ‘laag over de werkelijkheid heen’. En dus concludeerde Ronald wat Google Glass niet is:

  • Geen AR-bril: alleen een schermpje in je ooghoek
  • Geen smartphone-vervanger: vaak lastig te bedienen, geen toetsenbord
  • Geen “altijd aan” video recorder: na anderhalf uur is je batterij leeg.

Ook Ronald droeg een Smartwatch. Vraag aan Ronald: Google Glass of Smartwatch? Antwoord: Smartwatch.

Mijn ervaring met Glass

Na drie kwartier in de rij voor een photo-opp met Glass moest ik vertrekken vanwege een afspraak. Jammergenoeg heb ik Glass nog niet zelf beleefd. Maar héél erg vind ik het niet, want volgens mij heb ik genoeg gezien. Doe ook mij eerst maar een smartwatch. Een smartphone en een headcam heb ik al.