Minister Verhagen van Buitenlandse Zaken laat sinds afgelopen weekend via een website zien waar ter wereld hij zich bevindt en laat ook korte berichtjes achter over zijn doen en laten. Daarnaast opende hij een Twitter-account. In dit artikel geeft zijn woordvoerder een toelichting op de motivatie van de minister. En wordt de discussie geopend: is dit een lovenswaardig initiatief, of druist de bewindspersoon met zijn eigen website teveel in tegen het eigen kabinetsbeleid?
De bewindslieden van Buitenlandse Zaken doen in ieder geval een poging om gebruik te maken van de huidige communicatiemiddelen. Al eerder schreef ik over staatssecretaris Timmermans van Europese Zaken, die als enige bewindspersoon een echt weblog bijhoudt. Minister Verhagen van Buitenlandse Zaken houdt deze week een Volkskrantblog bij vanuit New York, waar hij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties bijwoonde. Gezien de toonzetting van de reacties op zijn postings is wel de vraag hoe effectief hij de inzet van dit middel zal vinden. Maar hij heeft meer ijzers in het vuur: hij opende een Twitter-account en lanceerde de nieuwe website ‘hierisministerverhagen.nl’.
Wat gebeurt er op ‘hierisministerverhagen.nl’?
Minister Verhagen verklaart op zijn eigen site: “Op deze pagina ziet u waar ik ben, en waarmee ik me als minister van Buitenlandse Zaken op dit moment bezig houd. Zoom in op het landkaartje en de locatie, de plaats en het land waar ik me bevind, komen in beeld. Lees de korte berichten die ik verstuur, en u krijgt een indruk van mijn dagelijkse werk. Via de links kunt u dieper graven naar de internationale politiek en de ontwikkelingen in de wereld die Nederland aangaan.”
Is het nu Twitter of niet?
Het is een beetje een rare website. Op het eerste gezicht is het een leuk initiatief. Een ‘wie, wat, waar…’-functionaliteit is op het moment natuurlijk helemaal hot. Op de website is echter geen mogelijkheid je via RSS te abonneren op de berichten. Ook ‘connecten’ met de minister en reageren op zijn berichtjes is niet mogelijk. Het lijkt op oude communicatie in een nieuw (Web 2.0) jasje. Leuk om een keer naar te kijken, maar geen reden om terug te keren. Maar dan blijkt dat de minister ook een Twitter-account heeft geopend. En daar kan je natuurlijk wel connecten en reageren.
Waarom doet de minister dit?
De minister heeft een eigen pagina binnen de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken. De vraag is natuurlijk waarom hij daarnaast nu een eigen website lanceert en een Twitter-account opent. Zijn woordvoerder laat het volgende weten: “Wat er in het buitenland gebeurt heeft direct invloed op het welzijn en de veiligheid van Nederland. Daarom is het belangrijk dat er informatie en debat is over het buitenlands beleid. Dat kan via brieven en nota’s aan de Tweede Kamer, dat kan via interviews aan kranten of via optredens op de televisie. Maar het kan ook door proberen Nederlanders direct te bereiken. Door naar die plaatsen te gaan waar zij zijn. Je moet alle soorten Nederlanders proberen te bereiken: jong en oud, hoger en lager opgeleiden. Daarvoor is internet een van de allerbelangrijkste, waar steeds meer mensen hun informatie verzamelen en discussiëren. Niet alleen passief via websites als minbuza.nl, maar ook actief via blogs, MSN, sociale netwerken en ook Twitter.
Het aardige van Twitter is dat alles zich afspeelt in real time: het geeft een goed beeld van de dynamiek van het werk van de minister van Buitenlandse Zaken. Een minister van Buitenlandse Zaken reist van het ene naar het andere land, reageert onmiddellijk op onverwachte gebeurtenissen in de wereld, en houdt zich altijd bezig met een fors aantal dossiers tegelijk. Daarbij past een medium waarmee je snel, korte, krachtige boodschappen kunt afgeven aan een geïnteresseerd publiek. Bovendien gaat de communicatie twee kanten op: de minister kijkt naar de opmerking die hij van andere twitteraars binnen krijgt. Waar hij de tijd heeft, geeft hij direct via Twitter antwoord op vragen en ideeën.”
Hoe lang gaat de minister dit volhouden?
Op de vraag of het gaat om een experiment of niet, antwoordt de woordvoerder als volgt: “Net als ieder ander is minister Verhagen begonnen op Twitter om te kijken of hij het leuk vindt en of deze vorm van communiceren iets toevoegt aan bestaande websites, blogs etc. Het zijn zíjn activiteiten, opmerkingen en reacties. Bij het posten en linken krijgt hij wel hulp van zijn medewerkers, anders zouden zijn werkdagen nog langer duren dan nu. Voor de technische realisatie is het bedrijf Politiek Online ingeschakeld. Na zijn terugkomst uit New York zal met de minister besproken worden of hij door wil gaan met Twitter. Tenslotte is hij het zelf die twittert.”
Nog een website past niet binnen het internetbeleid van de rijksoverheid
De rijksoverheid heeft geconstateerd dat de enorme hoeveelheid websites teveel versnippering van het informatie-aanbod veroorzaakt. Daarom is het huidige beleid om alle websites van de rijksoverheid samen te voegen in één website, te beginnen met de ministeries. Het is daarom opmerkelijk te noemen dat in deze fase een bewindspersoon een eigen website lanceert. Jammer is dat de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken de berichten niet weergeeft op de pagina van de minister of in de rubriek Actueel. Bij een eenduidige presentatie van de rijksoverheid hoort ook een gezamenlijke huisstijl. Deze wordt op dit moment in rap tempo geïmplementeerd, zoals al te zien is op de nieuwe website van Postbus51 en de themasite over Prinsjesdag 2008. Het is dus vreemd dat deze nieuwe website van Verhagen niet is vormgegeven conform de nieuwe huisstijl.
De site voldoet niet aan het eigen kwaliteitsmodel van de rijksoverheid
De website van Verhagen valt onder verantwoordelijkheid van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Elke nieuwe website van de rijksoverheid moet sinds september 2006 voldoen aan het Kwaliteitsbesluit Rijksoverheidswebsites. In een online toets kunnen 47 van de 125 richtlijnen automatisch worden getoetst. De website voldoet volgens deze toets aan 31 van de 47 richtlijnen en voldoet dus niet aan de regelgeving die de rijksoverheid zichzelf heeft opgelegd.
Wat vinden jullie?
Wat vinden jullie: is Twitter een geschikt kanaal voor een bewindspersoon om in dialoog te zijn met de samenleving (zoals dit kabinet graag wil) of is het een kansloos experiment? Verdient een website zoals ‘hierisministerverhagen.nl’ alle lof, of ondermijnt hij daarmee het beleid van zijn eigen kabinet? Kortom: verdienen deze initiatieven alle lof of slaat ‘Den Haag’ hier de plank mis?
Ook andere weblogs hebben inmiddels aandacht besteed aan dit initiatief. Lees bijvoorbeeld:
- Waar is minister Maxime Verhagen? op Marketingfacts.
- Minister Verhagen of @maximeverhagen? op Ambtenaar 2.0.
Renata Verloop ondersteunt organisatie bij het professioneel inrichten van hun webmanagement. Dit doet zij via haar adviesbureau WEBMANAGEMENT.nl met advies, interim management en training.
Usedful 
Michel 
Mike van Hoenselaar 
Patty 
Samuel Driessen 
ik vind het mooi, eindelijk eens iemand die een initiatiefje toont en zelf iets lanceert. Het is makkelijk en toegankelijk, iets wat niet vaak van de overheid gezegd wordt. Een minister op Twitter, ik vind het leuk.
Overigens: Zul je weer zien dat er bij P&W en Buitenhof dit weer ter discussie gesteld wordt zoals je ook eindigt met deze post. (Waarbij ik vrees voor het verliezen van de context.) Waarom is dat toch nodig? Wat is nou het ergste dat er hiermee kan gebeuren? Ik kan me niet voorstellen dat dit invloed heeft op het kabinetsbeleid of enig andere beslissing. Dat heeft JP Balkenende ook niet als hij vrijdags de kroeg in gaat met een goede vriend.
Versnippering van de overheidswebsites is op zich een goed punt, maar aan de andere kant: dit is een eigen ding en niet van het kabinet of de overheid an sich. Hoeveel politici hebben geen weblog of schrijven columns? Dat zou dan ook niet kunnen?
kortom: doorgaan minister Verhagen! lof!
Zoals ik ook al op MF heb aangegeven vind ik dit erg bewonderingswaardig. Inderdaad eindelijk een politicus die de moeite neemt om nieuwe media en sociale media in te zetten en te verkennen….hij zal daarmee op dit gebied zeker first mover advantages gaan behalen, en het is erg verstandig voor zijn Personal Branding.
Ik heb al vaak discussies gelezen over politiek2.0, Verhagen is hier dus duidelijk mee aan de slag gegaan. Nu maar afwachten of hij het vol zal houden en of anderen gaan volgen!
Ik vind het een goede, maar ook gewaagde eerste stap. Echte interactie is er op deze manier nog niet, maar (en dan vooral via twitter) zijn we (burgers) toch in contact.
Ben vooral benieuwd of en hoe medepolitici hierop zullen reageren. Niet iedereen zal hier blij mee zijn, de overheid streeft vaak naar maximale controle. Dit past natuurlijk niet echt in dat plaatje.
Kijk hoe die amerikanen dat doen met Barack Obama, dat is pas wat je noemt een actie-gerichte website. Het is voor NL-begrippen gewaagd maar daar hou ik wel van. Kom maar op politici en laat maar zien dat je onze mening waardeert!
In oktober vorig jaar ontstond discussie over de weblogs van kabinetsleden, die niet gebruikt mogen worden voor partijpolitieke doeleinden of voor persoonlijke imagebuilding. Van het eerste lijkt me in dit geval geen sprake, wel ben ik nieuwsgierig of andere kabinetsleden dit vinden vallen onder ‘imagebuilding’.
Leuk om te zien dat het initiatief van Verhagen wordt gewaardeerd. Wel is het belangrijk onderscheid te maken tussen een politicus en een bewindspersoon. De vergelijking tussen Obama en Verhagen gaat niet op, want de eerste zit nog niet op het pluche en de tweede wel. En dat betekent dat Verhagen het kabinetsbeleid moet uitdragen. Dit kabinet heeft gekozen voor 1 website, 1 huisstijl en strenge webrichtlijnen.
Dat wil niet zeggen dat ik daarom tegen het initiatief van Verhagen ben, maar het maakt het wel moeilijk om binnen de overheid draagvlak te krijgen voor het formele beleid… Want als de minister zich er niet aan houdt, waarom zou een beleidsdirectie er zich dan aan houden?
En dan blijft het enorme aantal overheidswebsites in stand… (volgens de formele schatting 1.600 websites op 120.000 rijksambtenaren, maar ik denk dat het er veel meer zijn).
@renata dit kabinet heeft daar inderdaad voor gekozen, maar dan wel voor overheidswebsites. Dit is geen overheidswebsite waar burgers zaken kunnen regelen met de overheid. Het is meer personal en (inderdaad) image building. Daarin is een ieder vrij denk ik, ook ministers. Zolang ze zich maar beseffen dat ze ook minister zijn.
De vergelijking met Obama gaat overigens wel op vind ik. Dat heeft niets met pluche te maken maar met de inzet van media voor je personal brand.
Aanvankelijk had Verhagen op twitter alleen volgers, en hij volgde zelf niemand. Hij volgt nu het respectabele aantal van 12 mensen, het wat magere begin van echte communicatie.
Interessant.
Hoorde ooit een roddel dat collega minster Hoogevorst niet aan email doet en alleen in postzegels geloofd…
Klopt m.i. dat dit initiatief niet in lijn is met het beleid voor 1 website en 1 huisstijl voor de Rijksoverheid en de webrichtlijnen. De scheidslijn tussen communicatie vanuit de Rijksoverheid en profilering door individuele bewindslieden is nou eenmaal niet altijd even duidelijk. Met name het Twitter initiatief vind ik interessant. Het geeft in ieder geval het gevoel dat je direct met de minister in contact bent doordat hij (of zijn één van zijn medewerkers) ook reageert op vragen. Wat natuurlijk niet meer dan normaal is als je Twittert. Ben ook wel benieuwd hoelang hij dit volhoudt want het is behoorlijk arbeidsintensief. Het kan uiteraard ook een interessant medium zijn om het imago van de minister te ‘sturen’. Het beeld van een Twitteraar is uiteraard altijd alleen datgeen dat men wil laten zien.
Het is heel simpel. Het kabinet en de politiek überhaupt heeft een enorme moeite om hip te zijn — en in de 1st place relevant, maar dat laat ik hier maar even liggen.
Maxime is de outgoing man, dus die kan ff lekker twitteren als-ie ergens is. Ikzelf volg ook de oude media goed en daar zie je dan MV door NY benen, opmerkend dat de recente UN meeting “speed dating” voor BuZa-guys is. Twitteren past daar prima in, zo lijkt het. Maar voor wie??
In de ganse wereld zien we een move naar slagvaardigheid en transparantie. Maxime doet daaraan mee — en is wellicht wel door het kabinet (met eigen goedvinden) naar voren geschoven.
Wat moeten u en ik daarvan vinden?
Weinig denk ik: weinig slechts en weinig goeds. Stomme klungelmarketing eigenlijk — gewoon, zoals marketing nu eenmaal is dus. Maar nogmaals: naar wie eigenlijk? Naar al die sukkelige Twitteraars in HOL-land? Om dit te laten resoneren via Veolia-tv in de bus van Sittard naar Born? Waar ik al eerder items over Twittnicks zag.
Wellicht, want dat is Maximes Heimat.
Voorts vind ik dat politiek op hele andere wijzen relevant gemaakt zou moet worden, dan door dit soort nieuwe-media-in-opkomst-geneuzel.
Bovendien bewezen mijn HU-studenten me vandaag wederom dat NIEMAND ONDER 30 ook maar enige affiniteit heeft met welk issue dan ook via welke media dan ook.
Door alle info-overlast zijn de nieuwe generaties alleen nog maar “Ich-bezogen”. Vanwege de info-overlast zijn het navelstaarders geworden, die “non scholae sed vitae discimus” interpreteren als: “waarom zal ik eigenlijk nog leren voor de school — het gaat toch om het/mijn eigen leven, WAARIN IK BEROEMD GA WORDEN”.
Ik heb het beleid en de spelregels er nog eens op nagelezen. Ik lees: “…werken we aan één gemeenschappelijke webinfrastructuur, waarmee de rijksoverheid zich met één gezicht naar buiten toe presenteert. Eindplaatje is één website voor de rijksoverheid, waar 16 miljoen Nederlanders eenvoudig en snel alle relevante informatie, interactie en diensten vinden die zij nodig hebben.”
Ik vind dit beleid niet meer van deze tijd. Als er een manier is om de afstand tussen bewindslieden, volksvertegenwoordigers en ambtenaren enerzijds en de burger anderzijds te vergroten, dan is het deze wel. Een website wordt een moloch waar je vast alle informatie vindt, maar nauwelijks echt in gesprek zult zijn. Behalve op een heel formele manier.
Ik vind het belangrijk dat de overheid ook over beleidsmatige zaken een dialoog aangaat en dat mensen van vlees en bloed met andere mensen van vlees en bloed in gesprek kunnen zijn. Daar leent een (1) grote website zich volgens mij zeker niet voor. Dialoog en conversatie heeft af en toe behoefte aan een eigen plekje. Net zoals een debat en een gesprek in de (gewone, face-to-face) wereld altijd een eigen plekje zoekt, zo zou dat ook op internet moeten kunnen. Waarom denken we dat het op internet anders is.
Let wel, ik ben geen voorstander van duizenden overheidssites, dat is natuurlijk echt van den zotte. Maar ik ben wel een voorstander van een overheid met een gezicht. Ambtenaren waarmee je niet alleen aan het fysieke loket of via de telefoon, maar ook op internet mee in gesprek kunt komen. Volksvertegenwoordigers die niet alleen via interviews op tv en in de krant, maar ook via hun persoonlijke site, blog of pagina hun mening geven. En ministers die af en toe de wijken intrekken mogen, nee moeten wat mij betreft ook online acte de presence geven. Of het Twitter, bloggen of nog reactie op een site is, dat maakt me niet uit. Maar het is een gegeven dat je online meer mensen in een kortere tijd kunt spreken.
Ik ben ervan overtuigd dat een overheid die alleen kiest voor communiceren via kranten, tv en (slechts) een internetsite een belangrijk deel van de maatschappij gaat mislopen. Hoe persoonlijker hoe beter, mits goed toegankelijk en vindbaar gemaakt, daar ligt volgens mij de echte uitdaging. Het doel moet zijn een effectieve en efficiënte informatievoorziening, communicatie en participatie via online. Dat is onmogelijk via 1 website.
Ambtenaren en burgers moeten kunnen chatten, Tweede Kamer leden moeten kunnen bloggen en ministers moeten kunnen twitteren. Waar ik zou op zou willen beoordelen is of ik ze echt kan bereiken en of ze werkelijk het gesprek willen aangaan en het volhouden. Uiteindelijk ligt daar de echte uitdaging, het blijft mensenwerk. Techniek en tools blijven slechts de drager, wat echt telt is of mensen er ook mee om weten te gaan.
Maxime Verhagen had eerder in het kader van de verkiezingsstrijd ook een blog. Na de verkiezingsdag stierf die een stille dood. De drang naar een stuk transparantie en dialoog lijkt bij Verhagen dus duidelijk aanwezig. Nu nog volhouden en v.w.b. die dialoog (eens met Renata) dus verder uitbouwen. Ik wens hem daarbij wijsheid en succes toe.
@ allen: Bedankt voor jullie waardevolle bijdragen!
Uit de reacties proef ik waardering voor het initiatief van Verhagen om communicatie via internet persoonlijk te maken en weerstand tegen het knellende karakter van één overheidswebsite.
Lijkt me een aardige aanleiding voor een nieuwe posting, waarvoor ik de programmamanager van ‘Overheidscommunicatie Nieuwe Stijl’ zal vragen om de achterliggende visie. Interessante vragen daarbij zijn:
- hoe voorkom je dat één website van de rijksoverheid een moloch wordt (om met de woorden van Frank te spreken)?
- waar is de ruimte voor bewindspersonen en ambtenaren om online het gesprek aan te gaan? Dit kan namelijk ook los van de website, zoals Verhagen nu doet via Twitter.
Aanvullende vragen / issues zijn welkom!
Renata, leuk artikel en interessante discussie. Goed ook dat je de verbinding legt met de vragen waar ambtenaren voor staan als ze, net als Verhagen, in interactie met de samenleving hun werk willen doen. Die samenleving is immers groter dan http://www.overheid.nl ;-)
In Groot-Brittannië is aan het ambtenarenreglement een extra set met gedragsregels toegevoegd voor ‘online participatie’. Ook onze Rijksvoorlichtingsdienst doet onderzoek naar dergelijke gedragsregels. Meer hierover op http://www.ambtenaar20.nl/?p=76.
Echter, in die regels staat nergens benoemd hoe die online participatie er dan uit ziet. Het gaat om algemene principes. Participatie kan zijn het reageren op een blog (zoals ik nu) of het deelnemen aan de discussie, maar het kan ook zijn het aanvullen van een artikel in Wikipedia of het opzetten van een blog of Ning-site. Of Twitter dus.
De Britse regels, waar de RVD nu over nadenkt, sluiten dat niet uit. Bij LNV is geopperd dat een manifest dan ook geschikter is dan gedragsregels: wat betekent dit voor het vak van ambtenaar en wat wordt in een online samenleving verwacht van ambtenaar 2.0?
Ha Davied,
Gedragsregels zijn helaas blijkbaar onontkoombaar in een bureaucratische wereld. Maar daarmee ben je er nog niet. Het gaat ten slotte ook om een visie over hoe je ‘in dialoog met de samenleving’ (zoals het kabinet het heeft geformuleerd) wilt zijn.
Tekenend is dat de meeste ministeries tot voor kort een ‘Directie Voorlichting’ hadden en dat dit pas recent een ‘Directie Communicatie’ is geworden. Ik wacht nu op de eerste ‘Directie Interactie’. Dat vraagt natuurlijk wel om een heel andere aanpak dan ‘voorlichting oude stijl’… Mijns inziens horen daar veel minder regels en veel meer vrijheden bij!
[...] Is minister Verhagen op de goede (digitale) weg of niet? [...]
Interessante discussie en een lovenswaardig initiatief van Verhagen (al was het maar omdat het discussie op roept).
Renata, ik ben het niet met je eens dat het hier (wat de richtlijnen en gedragsregels betreft) om bureaucratisch gedoe zou gaan. Het gaat er niet om wat de ambtenaren hier onder elkaar van vinden. Het gaat er om hoe overheid en burgers met elkaar communiceren. Regels en vrijheden zijn daarbij al sinds eeuwen met elkaar in conflict.
Wat de ‘kwestie Verhagen’ extra interessant maakt is dat hier niet een privé-persoon aan het woord is, maar een bewindspersoon. Iemand die dus namens de overheid spreekt. Als de overheid aan zichzelf allerhande regels oplegt ten aanzien van de kwaliteit van websites (http://www.webrichtlijnen.nl) dan is het toch curieus dat een bewindspersoon een site inricht die bij lange na niet aan die richtlijnen voldoet. Put your money where your mouth is, als je als overheid richtlijnen uitvaardigt, geef dan als bestuurder het goede voorbeeld. Nu zou je dit kunnen uitleggen als ‘regels gelden wel voor u, maar niet voor de minister’. Geen goede zaak.
Overigens vind ik het benutten van twitter/google maps/youtube/flickr etc zeer aan te bevelen. Maar doe dat dan wel binnen het kader van een consistente website. De actie van Verhagen komt op mij nogal onderdoordacht over. Dat had beter gekund.
“Directie Interactie”, prachtig. Directie Dialoog mag ook of – zoals bij een aantal bedrijven – Directie Community ;-). De term Directie lijkt in dit verband ook aan vervanging toe…
Renata heeft een sterk punt: je moet terug naar het uitgangspunt van het kabinetsbeleid (“in dialoog met de samenleving”). De samenleving is in hoog tempo op internet gaan wonen en gaat daar op allerlei plekken de dialoog met elkaar en met organisaties aan. Dat is vrijwel nooit (!) op de site van de betreffende organisatie. Die ontwikkeling zal alleen nog maar verder doorzetten. Sites van organisaties zullen (verder) aan belang inboeten, het gesprek zal zich verplaatsen naar het (digitale) dorps- of stadsplein. Het is een illusie om te denken dat we met zijn allen een gemeentehuis, provinciehuis of ministerie opzoeken om daar in gesprek te gaan. Verwacht dat dus ook niet op internet.
Ik zie dat de reacties van Remco en Frank bijna tegelijkertijd zijn geplaatst, maar de volgorde is wel juist: Frank weerlegt een deel van Remco’s stelling, namelijk dat communicatie tussen burgers en overheid ook (meestal?) moet plaatsvinden op sites zonder webrichtlijnen.
Maar in geval van Twitter is het onhandiger. De overheid kan immers geen eigen Twitter inrichten, of een eigen Google Maps. Qua techniek natuurlijk wel, maar qua interactie en community niet.
De vraag die bij mij dus opkomt n.a.v. Remco stelling is in hoeverre deze online voorzieningen eigenlijk voldoen aan onze webrichtlijnen. Mogen we als overheid verwijzen naar Google Maps? Is http://www.twitter.com/minlnv toegestaan? Lijkt me een leuke vraag om mee te nemen naar het webrichtlijnenoverleg.
@ Davied: Ter inspiratie nog een gedachte terug. De overheid gebruikt ook lokale huis-aan-huisbladen en allerlei (ik meen tegenwoordig ook commerciële) radiostations om haar boodschap bij de doelgroep te brengen. Ik zou hier dus ook op dit vlak geen verschil willen maken op internet. Ook online geldt dat je verschillende kanalen kunt kiezen en je zou pas echt inefficiënt bezig zijn als je Google Maps zou negeren en zelf een toepassing zou laten bouwen. Overigens kan ik me wel voorstellen dat je eisen stelt aan de partijen waarmee je in zee gaat. Maar maak het niet groter dan het is, ook over een gemeentelijke pagina in het lokale krantje wordt niet heel diep nagedacht, ook hier is er immers vaak een soort monopolie, zijn er geen andere geschikte alternatieven.
Davied zegt: “Mogen we als overheid verwijzen naar Google Maps? Is http://www.twitter.com/minlnv toegestaan? Lijkt me een leuke vraag om mee te nemen naar het webrichtlijnenoverleg.”
Ik heb twee bezwaren tegen deze insteek:
- de webrichtlijnen zijn geen doel, maar een middel. Ze zijn ooit ontwikkeld omdat de burger een grondwettelijk recht heeft op informatie van de overheid. Die moet dus zo toegankelijk mogelijk zijn. Hoewel ik een warm pleitbezorger van de webrichtlijnen ben, zie ik soms het middel het doel voorbijschieten…
- het webrichtlijnenoverleg (wat dat ook mag zijn en wie daar ook in zitten) gaat toch hopelijk niet over de visie op overheidscommunicatie? Het ministerie van Algemene Zaken is verantwoordelijk voor de overheidscommunicatie en heeft daarvoor een adviesorgaan: de Voorlichtingsraad, waarin alle directeuren Voorlichting en Communicatie zitting hebben. Deze raad adviseert de minister-president gevraagd en ongevraagd over het communicatiebeleid van de rijksoverheid.
Het toepassen van de webrichtlijnen op websites die direct onder de rijksoverheid vallen lukt aardig, hoewel het in de praktijk af en toe nog een hele toer is het voor elkaar te krijgen. De problemen op dit moment zitten vooral op geografische informatie en video. In de praktijk worden dan vaak oplossingen buiten de eigen corporate website gezocht. Een schijnoplossing dus. En inmiddels zijn er allerlei online kanalen, die niet aan de webrichtlijnen voldoen, maar wel volop worden gebruikt door zowel ambtenaren als bewindspersonen. Verhagen op Twitter is een nieuw fenomeen, maar er zijn al een tijdje aardig wat bewindspersonen met een Hyves-profiel.
Het lijkt mij dus een leuke vraag om aan de minister-president (als degene die verantwoordelijk is voor de overheidscommunicatie) te stellen: Waarmee denkt u dat het contact met de burger het meest is gebaat? Door uitsluitend door de overheid gecontroleerde kanalen in te zetten die volledig voldoen aan de webrichtlijnen? Of door (daarnaast) gebruik te maken van kanalen van derden (zoals in de analoge wereld ook gebeurt)?
Op naar het Torentje! :-)
Renate, wie gaat die vragen stellen? De politiek lijkt niet erg warm te lopen voor dit soort vraagstukken.
Tsja Remco, daar heb je een punt. Niet alleen de politiek loopt er niet warm voor, volgens mij ook de communicatie-afdelingen niet… Zijn er onder de lezers mensen die op een communicatieafdeling bij de rijksoverheid werken en zich willen mengen in deze discussie?
Overigens kan Frankwatching deze vragen wel stellen! Ik ben van plan naar aanleiding van deze discussie meer postings over dit onderwerp te gaan schrijven en daarvoor verantwoordelijken binnen de rijksoverheid te interviewen.
@Renata, zeer benieuwd naar je vervolgpostings en de interviews!
Met het ‘webrichtlijnenoverleg’ bedoelde ik overigens niks formeels, ik weet alleen dat er een discussieforum bij overheid.nl is hierover en mijn tip was dat ze het er daar ook best eens over kunnen hebben.
Maar als jij deze discussie in de Voorlichtingsraad of de ministerraad kunt agenderen, dan is dat natuurlijk ook prima ;-)
@Frank Eens, had ik idd ook in m’n achterhoofd.
Over Google Maps: de overheid gebruikt diverse soorten GIS-producten, maar werkt wel toe naar eenduidigheid. Mooi onderwerp om mee te nemen op de unconference over Open Overheid op 9 oktober. Zie http://openoverheid.ambtenaar20.nl.
Zinvol initiatief Davied, die unconference over Open Overheid!
@ Renata: Goed plan om de discussie hier te vervolgen. Het zou fijn zijn als het thema (opnieuw) op de politieke agenda’s komt.
[...] Is minister Verhagen op de goede (digitale) weg of niet? [...]