Slijterijmeisje: je netwerk als geldschieter

De een heeft geld over, de ander heeft geld te kort. Dan ligt het voor de hand dat de een aan de ander wat geeft en daar een vergoeding voor vraagt, rente. Je moet elkaar vinden en vertrouwen. Om dat makkelijker te maken kwamen er ooit banken, die geldgevers verbonden aan geldzoekers. Het ging mis toen de banken zelf ook geldzoekers werden, en toen het onderpand van de leners steeds minder waard werd.

Toen het internet kwam lag het voor de hand dat er een marktplaats voor geld zou ontstaan. Peer to peer lending, heette het. Let’s cut out the middlemen. Vanaf 2006 kwamen er partijen als bijvoorbeeld Zopa, Prosper, Lending Club en P2P-Kredite. Naast de banken ontstond er een nieuwe tussenlaag. Met overigens een bescheiden invloed.

Beroep doen op je vrienden

Een paar jaar verder. Iemand die een beetje actief is op internet heeft een paar honderd vrienden en volgers, dan ben je een bescheiden speler. Bij de grotere heb je het al snel over meer dan tienduizend. En één stap dieper in het netwerk (de vrienden van de vrienden) zijn het er heel veel. Als je geld nodig hebt in een tijd dat de huizen – en de leenmarkt zijn vastgelopen in het zompige karrenspoor van de recessie – dan zou je dus kunnen proberen om rechtstreeks een beroep te doen op je vrienden of je klanten. Dat is wat Petra de Boevere deed, een paar maanden geleden, ook wel bekend als het slijterijmeisje. Ze heeft een slijterij in Breskens en wil deze verplaatsen naar Sluis. Geschatte kosten: een ton.

Met de banken had ze in het verleden slechte ervaringen. Ze rekenden altijd te veel geld voor hun beoordelings-onderzoek zodat Petra uiteindelijk altijd ‘de houten vloer moest schrappen’. Daarnaast hadden ze geen flauw benul van het ondernemerschap van het slijterijmeisje – ze speelt een opmerkelijke rol op social media met haar meer dan twaalfduizend volgers – waardoor alle KPI-meters bij de bank raar uitsloegen. Oude normen worden losgelaten op nieuwe werelden, en dat werkt nu eenmaal niet. De feiten. In vier maanden haalde het slijterijmeisje de gezochte ton op, honderd klanten gaven € 1.000. In ruil hiervoor krijgen ze kadobonnen ter waarde van € 1.200, te besteden in de slijterij vanaf over een jaar. In de tussentijd krijgen ze een VIP-pasje waarmee met korting drank gekocht kan worden. Het slijterijmeisje drukt haar eigen geld en koopt omzet in de toekomst. “De mensen betalen om klant te worden, vind je het niet geweldig?”. De nieuwe winkel in Sluis gaat volgende week open.

Van alle markten thuis

Voeg je klantnetwerk bij je familie, je Facebookvrienden en je Twittervolgers. Daar zitten vast bakkers tussen, loodgieters, artsen, vroedvrouwen, advocaten, rietdekkers, geldschieters, melkmannen, boeren, aansprekers, brandewijn tappers, schoenlappers, boekhouders, bordeelhouders en zadelmakers. Iedereen ruilt zijn diensten met elkaar. Letterlijk, van alle markten thuis. Het slijterijmeisje verbond de diensten van de brandewijn tapper aan die van de drinkende geldvoorschieter. Een micro-kosmos werd gebouwd, met eigen waardepapieren, en aan de grote lange tafel in Sluis worden de meest mooie nieuwe combinaties gelegd. En niemand merkte meer dat de polder langzaam onderstroomde.

Deze column werd eveneens gepubliceerd in Het Financieele Dagblad.

Interessant?

Lees dan ook onze andere artikelen over , , , , , , , , , , , , .

Reacties

  1. Leuk verhaal. Een goed voorbeeld van naastenliefde, waarbij Slijterijmeisje dubbel voordeel pakt indien haar marge meer dan 20% is (ze geeft 20% ‘rente’ op een product met marge…). Echter 1 ding blijft belangrijk: blijven de klanten komen, want stel dat na een jaar het aantal klanten achterblijft vanwege wat dan ook, en de vrienden komen de 1200 euro innen, moet je toch over de brug komen. Het enige echte voordeel is, is dat ze die vervelende geldprofessionals niet in haar nek heeft hijgen. Of mis ik iets?

  2. Je moet er alleen niet aan denken wat er gebeurt als veel geldgevers massaal “gratis” drank met korting gaan bestellen na 1 jaar terwijl ze dat geld nog niet heeft verdiend waardoor er alsnog een liquiditeitstekort ontstaat met mogelijk vervelende gevolgen.

  3. Dit heet overigens toch gewoon crowdfunding en is in muziekland al een begrip? Ook in boekenland zie je het meer en meer voorkomen. Dit is in retail en het is slim, omdat idd omzet wordt gekocht, maar dat houdt wel in dat deze omzet wel ‘ooit’ ergens vandaan gehaald moet worden. Ze heeft nu tijd gekocht. Slim, maar hoe risicovoller de markt waarin je het doet, hoe meer je een bubble creëert.

  4. @Bert, dat bedoel ik idd. Of ben ik nu een zwartkijker? Alle hulde voor goede ideeën overigens.

  5. Jullie missen hier iets. Wij hebben op dit moment ook een voorraad (die van ons is en waar geen schuld op rust) ter waarde van ruim een ton. Het ergste dat kan gebeuren is dat de voorraad verlaagd wordt, maar dat is zelfs wenselijk.:-) Die drankrun is een risico maar niet waarschijnlijk omdat de VIP’s cadeaubonnen in coupures van 50 euro krijgen waardoor de besteding ook verspreid kan worden. Naast deze constructie is er ook onderhandeld met leveranciers die de krediettermijnen (betalingstermijnen) hebben verlengd zodat dat risico in principe is afgedekt.

  6. @Petra: dat missen WIJ niet, dat staat er niet. Maar zoals ik in mijn eerste reactie liet blijken, dacht ik dat ook al. Het is een leuk initiatief, mij in de muziek- en boekenwereld niet onbekend en ik ben blij dat het het gelukt is. Het is voor jou een geslaagde actie / businessmodel, maar zoals vaker moet wel alles worden verteld, zodat je kunt beoordelen of het ook voor jezelf kan gelden. Goed voorbeeld in deze is, is dat wanneer je een bank niet zo vertellen wat je achter de hand hebt, je nooit het benodigd krediet zult krijgen. Deze voorbeelden werken alleen als ALLE elementen verteld worden, anders zijn het halve verhalen.

  7. Het lijkt me overigens grappig wanneer een hele ondernemersverenging in 1x deze vorm zou oppakken. Dan krijg je een hele nieuwe plaatselijke economie…

  8. Juist. Stel nu dat lokale restaurants mijn bonnen zouden accepteren en met die bonnen bij mij weer wijn aanschaffen.:-)
    Er wordt nog een ander aspect gemist. Doordat mijn VIP’s vanuit het hele land komen (en 4 uit Belgie en 1 zelfs uit Luxemburg) betreft het hier additionele omzet van levensgenieters die hun wijnen en whisky’s eerst elders kochten.
    De basis om deze manier van crowdfunding succesvol te maken is wel de onderbouwing van het plan. Men moet in je plan geloven. Dat moet je dus delen. Leveranciers geloven ook dat ik op die lokatie mijn omzet kan verviervoudigen, anders hielpen ze me niet. Merken willen op die lokatie zichtbaar zijn, daarvoor is door die merken budget vrijgemaakt.
    Dit is terug te zien op en in de winkel.
    Even terug naar de VIP’s. Die genieten extra privileges en zul je moeten blijven koesteren. Het zijn die mensen die het ons mogelijk maakten verder te ondernemen en deze stap te zetten. Over een jaar of anderhalf kijk ik graag eens terug of mijn verwachtingen zijn uitgekomen. Ondernemen blijft risico’s nemen.

  9. Dat klopt. Die risico’s moeten gedeeld kunnen worden met anderen (zoals nu met die bonnen). Al moet iemand, die dit ook doet, wel in de gaten houden, dat juist kortingen en voordelen zijn afgesproken door de merken een individuele afnemer. Als jouw bonnen gedeeld worden met restaurants die andere (lees mindere) voorwaarden hebben, zullen de leveranciers dit niet goed vinden, omdat het hun ook om marge gaat en niet puur om aantallen omzet. Dus alles wat je zegt klopt… voor jouw case. Het is niet een systeem dat voor alle retailsoorten kan werken.

    En als je zekerheid zou zoeken en geen risico wilt nemen, moet je inderdaad nooit gaan ondernemen. En nogmaals: ik ben niet negatief, ik ben gek op goede, leuke, mooie ideeën en hun verhalen, maar alles moet wel worden gezegd, anders zal het tot teleurstellingen leiden bij anderen. En je VIPS komen uit het hele land, maar hebben denk ik wel een recreatieve reden (bijvoorbeeld huisje) in de buurt.

  10. En ik denk dat Breskens vroeger een heel andere economische dynamiek had dan tegenwoordig, zonder de veerpont. Dus het is sowieso goed dat je naar Sluis bent verhuisd. Als je ziet wat er bijvoorbeeld rond Cadzand wordt gebouwd (voor levensgenieters), dan groeit je markt daar alleen maar (terwijl die in de rest van Zeeuws Vlaanderen achteruit gaat).

  11. Nog 1 vraagje van mij: de relaties die bijvoorbeeld een logo ontwerpen of helpen schilderen, krijgen die ook een kadobon en een vippas?

  12. Hoe zit dat eigenlijk met BTW? Wat wordt als omzet gezien: de 1200 euro of de 1000 euro?

  13. @Rene: Fiscaal gezien zijn cadeaubonnen waardemiddelen dus zonder BTW. BTW wordt pas afgerekend als er goederen voor worden aangeschaft. Op dat moment kan een zakelijke VIPklant die BTW ook verrekenen (zie site belastingdienst regeling cadeaubonnen).
    @Martijn: Relaties die geholpen hebben op enige wijze (ook mijn familie) zonder aanschaf van bonnen ontvangen een VIPpas.

    Ik denk dat ieder een eigen concept kan bedenken dat bij zijn bedrijf (en relaties) past, maar je moet wel even een drempel over en het aandurven. Mijn VIPs hebben niet altijd een recreatieve reden in Zeeuws Vlaanderen. Sterker nog; de meesten is het niet eens om het rendement te doen maar om het onderdeel uitmaken van het verhaal te doen. Het is nu immers ook een beetje ‘hun winkel’ en ze voorzien me van gevraagd en ongevraagd advies wat erg waardevol is. Maar het gaat veel verder. Ik zette mijn verzekeingen om naar de verzekeringsagent die VIP werd, ik huurde een verhuiswagen bij het transportbedrijf dat VIP werd, ik kocht een koelkast bij het Koeltechnisch bedrijf dat zich had gemeld. En andersom; de parketleverancier, alarminstallatie-leverancier en drukker werden VIPklant. Ledlampen zijn geruild voor een VIPpakket, een deel van de nieuwe site wordt met bonnen afgerekend. Stuk voor stuk gebeurde dat op initiatief van die leveranciers. Dit gaat veel verder dan geld lenen, dit is leuk zaken doen.

  14. Petra, ik vind het mooi dat dit gelukt is. Zolang de banken zelf de grootste beperkte factor blijven voor ondernemers, vind ik het super dat dit soort dingen van de grond komt. Maar toch zie ik er geen economisch sterk systeem in. Niet omdat ik een zwartkijker ben, maar omdat er teveel naastenliefde in dit verhaal zit en dat kan toch nooit een goed fundament zijn voor een economisch systeem. :-)

  15. @Martijn en precies daar ging het ooit mis….Het zijn mensen die zaken doen met andere mensen. De netwerkeconomie waar geld weer een middel wordt om je doelen te bereiken in plaats van een doel op zich.

  16. Ik kom wel een keer een borrel halen als ik in Cadzand ben. Je hebt toch wel een houten vloer nu?

  17. Haha ja! Eindelijk hebben we een prachtige eiken vloer! Wees welkom!

Plaats een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn met een * aangegeven.

Verschijnt je reactie niet, dan is deze mogelijk in de spam terechtgekomen. Mail ons dan even!