Afgelopen weekend tweette Rebekah Cox, een product designer bij Quora, het volgende bericht: “The first company to fully execute on embedding your identity into your phone (making a truly first class experience) wins the next decade.” Haar tweet werd al snel opgepikt en er ontstond een discussie omtrent de inhoud. Had Rebekah gelijk of niet?
Mobiele identiteit: wat is dat eigenlijk?
De tweet leidde tot een compleet artikel over “Mobile Identity” waarin ze verder uitweidde over haar gedachten. Identiteit is volgens Rebekah een optelsom van de manier waarop je omgaat met je aandacht en hoe anderen toegang hebben tot jouw aandacht. “Your identity is the product of how you manage your attention and others’ access to that attention.” Probleem is echter dat aandacht een schaars goed is. Aandacht kun je immers maar een keer uitgeven. En allerlei nieuwe technologieën – zoals een SMSje, een tweet, een mail, een Facebook statusupdate – versplinteren deze aandacht. De oplossing ligt volgens Rebekah in een mobiele beleving die de behoeften van jouw identiteit volledig addresseert:
“A mobile experience that truly represents your identity — in a way that both resembles and enhances an in-person conversation but still affords you control over how you portion out your attention and provides context — could tie the knot for the myriad communication channels available.”
The Age of Context
Haar artikel verscheen vervolgens ook op TechCrunch en in het commentaar op haar artikel, trok de opmerking van Robert Scoble mijn aandacht: “Identity is only a piece of your context. The new device that takes over the world will know not just your identity, but your context.” Niet verwonderlijk dat juist hij deze opmerking plaatst. Scoble is een technologie-evangelist en de co-auteur van het boek ‘Naked Conversations: How Blogs are Changing the Way Businesses Talk with Customers’. Recent maakte hij bekend dat hij samen met Shell Israel werkt aan een nieuw boek met als voorlopige werktitel ‘The Age of Context: How it Will Change Your Life & Work’.
Het boek gaat over hoe software ons eindelijk als individu begrijpt:
“It’s about personalizing what you see wherever you look online based on what the technology thinks you should see. It’s about harvesting and sharing mountains of human data and a new and imprecise field called predictive behavior.”
Technologie wordt intuïtief. Technologie weet steeds beter wat onze behoeften en intenties zijn. Sterker nog, technologie weet vaak nog eerder wat onze wensen zijn voordat we het zelf weten. En is dit eng? Of juist prettig? Worden we hier daadwerkelijk mee geholpen of juist nog meer mee lastiggevallen?
Technologie is onze vriend
Het is mijn stellige overtuiging dat technologie ons in de toekomst gaat helpen. We worden weer meester van de technologie in plaats van andersom. Dit kan alleen gerealiseerd worden over de rug van context. Dat de technologie weet welke informatie relevant voor ons is en deze op het juiste moment aan ons presenteert. In het gratis trendrapport ‘We the Web: De herovering van het leven op de hectiek’ gaven Jaap Bloem en ik dit ook al aan:
“Het mobieltje is niet langer een apparaat om alleen mee te communiceren. Onder meer via context-bewuste apps zullen mobiele apparaten in maten en soorten de voornaamste gateway zijn tussen de fysieke en de digitale wereld. […] Wat we willen – misschien nog grotendeels ongearticuleerd – is dat het web ons weet te vinden op basis van digitale voetafdrukken en realtime gedrag. Het web moet weten waarnaar wij op zoek zijn; van zoekopdrachten moeten we af. […] Duidelijk is, dat wie als eerste in staat is om meetbare waarde te creëren op basis van de overvloed aan beschikbare data op internet, wederom heel veel geld kan verdienen.”
Het komende tijdperk draait inderdaad om de context. Context is king. Om de verbanden die intelligente algoritmes voor ons leggen in de enorme brei van Big Data ons beter te laten informeren. Om ons als mens naar een hoger niveau te tillen. Het gaat om de humanisering van de technologie. Technologie moet menselijker worden, nog beter aansluiten op de menselijke maat, op onze zintuigen. Om ons als mens te verbeteren, uit te breiden, om ons uiteindelijk menselijker te maken. En inderdaad het bedrijf dat hier als eerste in slaagt, zal spekkoper zijn in dit aanstaande tijdperk.
Denk je dat echt? In een post moderne wereld, waar wetenschap de mens tot object reduceert, de economie tot handelswaar en de techniek tot slaaf?
Volgens mij is het een handelstrucje.
Het moet een incentive zijn om je nog meer bewust te zijn van wat je schrijft en in welke context je iets plaatst. het kan bijna altijd verkeerd worden geïnterpreteerd. Juist dit soort technologieën pakken altijd anders uit dan je denkt. Oppenheimer had ook heel andere aanwendingen in zijn gedachten.
Interessante gedachtegang. Ook ik ben een aanhanger van context = content. Omdat er zoveel content is, heb je context nodig om de content toegankelijk te maken. Echter, wij -de mens- willen niet expliciet context geven c.q. creëren. Dat vinden ‘we’ maar lastig en tijdrovend.
Daar komt technologie om de hoek kijken. Zij nemen het creëren of expliciet maken van context van ons over. En dat vinden we helemaal niet zo erg. Het levert ons namelijk heel veel gemak op. Tenzij het wel erg dicht aan schuurt tegen wat wij de grenzen van onze privacy vinden, maar dat is weer een ander onderwerp.
Wat deze ontwikkeling echter lastig maakt, is dat het wordt gemaakt door IT’ers. Zij zijn onvoldoende in staat om te ontwerpen voor de ‘gemiddelde’ mens, juist omdat zij de meerwaarde van context wel begrijpen. Met andere woorden, ze ontwikkelen voor de verkeerde doelgroep.
En zodra de doelgroep het wel oppakt, wordt het op een totaal andere manier gebruikt dan oorspronkelijk bedacht (het mooiste voorbeeld hiervan vind ik twitter). Daarom ben ik ook een groot aanhanger van ‘sociality’ (het doorontwikkelen op basis van daadwerkelijk gebruik, in plaats van oorspronkelijk ontwerp). Maar ook dat is een ander onderwerp.
En toch, sociality en privacy bepalen een groot deel van het succes van ‘the age of context’. Komt het eraan? Nee, we zitten er midden in. Wordt het een succes? Het moet wel, willen we met deze hoeveelheden informatie om kunnen blijven gaan. Het begint al met het besef van verschil tussen context en de echte content.
Bedankt voor je stuk, interessant!
Ik denk zelf ook dat er de ontwikkeling gaat komen waarbij de mens de techniek voor zich laten werken inplaats dat de mens een slaaf is van zijn eigen techniek.
Ik denk ook dat er op dit moment wereldwijd een nieuwe (creatieve) elite aan het ontstaan is. Deze groep is hongerig naar kennis en weet hoe ze die kennis via het internet kunnen verzamelen. Ik heb zo het idee dat deze groep, bestaande uit gedreven New Yorkers uit Amerika, al elkaar kan vinden op de nieuwe sociale omgeving van Google+
Vergelijk het maar met een steden trip… Sommige mensen komen niet verder, of willen niet verder, dan het bekijken van de toeristische trekpleisters. Zo zijn er weer andere groepen die de (kleine) straatjes weten te vinden die het meest de echte cultuur laten zien van de wereldstad.