Een droom is een toestand waarin men zich geheel aan de verbeelding overgeeft, waarin men niet waarneemt wat er rondom gebeurt. De omschrijving is van het op internet gloednieuwe Woordenboek der Nederlandse Taal. Verbeelding dus, de dromer maakt zelf beelden, maakt zijn droomwereld, zonder gestoord te worden door zijn werkelijke omgeving. Hij mijmert in zijn slaap, geen enkel anker met de aardse bodem.
Dat is mogelijk het mooie van Second Life, de beeldenrijke omgeving op het internet waar ik mezelf aanmeldde als nieuwsgierige bezoeker, op zoek naar ontmoetingen en verrassingen. Prachtige beelden spoelen mijn scherm binnen, mooie oerwouden, weidse zeeën, exposities van kunstwerken, futuristische gebouwen met architectonisch onverantwoorde constructen. Het kan allemaal, want een verantwoording binnen Second Life is een heel andere dan in de wereld om mij heen, de wereld die begint met het hardplastic toetsenbord en het plasmascherm op mijn houten tafel.
Second Life heeft een eigen munteenheid, de Linden Dollar. Er schijnen ook al miljonairs te zijn. Er is ook een wisselkoers tussen de Linden Dollar en de echte Amerikaanse Dollar. Ik kan dus Linden Dollars kopen, met mijn creditcard. En omgekeerd kun je je op Second Life verworven fortuin ook te gelde maken in de wereld rondom de aardkorst.
De droom begint nu al te wankelen, heeft moeite om niet verstoord te worden.
Tim Guest: ‘We have found ourselves but lost each others’
En toen konden we ook lezen dat bakstenen bedrijven grond kochten binnen Second Life en er een vestiging bouwden. Zo opende internetbedrijf Uitvaart.com een crematorium in Second Life. Het probleem is alleen dat bewoners van Second Life nog niet dood kunnen gaan. Die vestiging op Second Life is dus niet bedoeld voor de virtuele karakters, ze richt zich op de bestuurders van die karakters. Toetsenbord, vingers, arm, hart, sterfelijk persoon.
Ook ABN Amro heeft een kantoortje gebouwd. Herkenbaar aan het bekende groen-gele stropdas- logo. Ik stuur mijn poppetje er op af, die omhoog moet klauteren of vliegen om naar binnen te komen. Hij lijkt de enige bezoeker te zijn, maar er is ook niemand van de bank die hem te woord staat. Dromen zijn niet altijd bedrog. Als hij meer wil weten over een hypotheek wordt hij doorgestuurd naar een dode pagina op het internet. Hij wordt lid van het ‘ABN Amro Keep me informed’- gezelschap. Bij een volgend bezoek krijgt hij de mededeling dat het voor 8 februari geplande seminar voor young professionals een week is uitgesteld. Gelukkig wordt het een spectaculair evenement, zo wordt aangekondigd. Second Life kent dus ook uitstel, en zo gaat de virtuele wereld zich steeds meer voegen naar de werkelijke door middel van koppeltekens als logo, geen personeel, uitstel, doodgaan, geld.
Deze week komt de film Blind in de bioscopen. Marie (Halina Reijn) is een albinovrouw, in vele opzichten getekend door het leven, die de blinde Ruben (Joren Seldeslachts) voorleest. Ze heeft een prachtige stem. Er groeit een band tussen de twee. Ze beschrijft zichzelf mooier dan ze is. Haar droom is broos, ze ontwijkt aanrakingen van haar geliefde.
Daarom wringt Second Life. Er zijn te veel aanrakingen. De bank, de schoenenwinkel, het crematorium, de lezing. Gun de speler zijn spel, en gun de blinde de illusie.
Deze column is eveneens gepubliceerd in Het Financieele Dagblad.
Melis danny 
Agnieszka Biela 
Robert Didier 
Robbert 
Hans de Bruin 
Ik word er zowaar stil van… Maar je raakt een gevoelig punt! In mijn droomwereld wil ik niet voortdurend in aanraking komen met de werkelijkheid, die spaar ik voor mijn offline-uren…
Ik heb eveneens herkenning bij je verhaal Joost. Waar first en second life teveel op elkaar gaan lijken, daar valt de spanning, het mysterie weg. Verder geldt denk ik ook hier dat je al snel door de mand valt als je je mooier wil voordoen dan je in werkelijkheid bent.
Ik denk ook dat de bewoners van Second Life vooral op zoek zijn naar een soort tweede generatie ondernemerschap. Dus minder de traditionele business, maar misschien wel meer een soort social business. Business met een menselijk gezicht, misschien wel Second Business?
Of SL op dit moment de betovering verbreekt is natuurlijk erg afhankelijk van of je er kunt vinden wat je zoekt. En dat is precies het probleem wat David Nieborg ook al signaleerde: SL is compleet open; als je binnenkomt gebeurt er niets en er zijn geen duidelijke doelen te behalen of levels te bereiken. En daarbij helpt het natuurlijk niet dat de zoekfunctie je weinig wijzer maakt.
Aan de andere kant geeft SL inderdaad tal van nieuwe mogelijkheden om te ondernemen, te leren en te netwerken…
@ Niels. Dank voor je verwijzing naar de column van David Niebord op Planet. Hier nog even de link erbij: Second Life is terecht een hype.
Uiteraard wordt SL flink gehyped, en dan is het zoals Joost schrijft eigenlijk teleurstellend als je ziet hoe gewoontjes dat tweede leven in SL op veel punten is. Dat wijt ik vooral aan het gegeven dat we met z’n allen nog aan het uitvinden zijn wat je er nu eigenlijk mee kunt (nu alle mogelijkheden open liggen). De meeste mensen proberen dan eerst maar eens datgene wat ze kennen. We hebben het bij bijv. de video ook gezien. Eerst was het vaak niet meer dan een opname van iets waar je liever live bij was geweest (een event, een optreden). Pas later werd het een medium op basis van de eigen unieke eigenschappen: videoclips op MTV waren de eerste goed zichtbare ‘eigen’ uitingen op video.
Daarom probeer ik vooral te kijken naar nieuwe toepassingen die het nabootsen van ons dagelijks leven achter zich laten. Daarvan zijn al wel voorbeelden te vinden. Het zijn die voorbeelden die SL uiteindelijk tot waardevol medium in onze digitale toolset kunnen maken. De gelinkte website linkt naar een blogposting waarin ik een rijtje interessante toepassingen met voorbeelden noem.
[...] Joost Steins Bisschop heeft nu op Frankwatching een artikel geplaatst met de intrigerende titel “De aanraking”. Daarin beschrijft hij Second Life en dan met name de verbeelding [...]