Daar gaan we dan. Ook ik ga een stuk schrijven over Web 2.0. Alsof er niet genoeg geschreven wordt over de sticker die we op de huidige hippe hype plakken. Over de naam wordt veel gediscussieerd, over de websites die zich 2.0 noemen ook. Maar over wat al dat 2.0 geweld voor gebruikers betekent, is het een stuk stiller. Taggen, flaggen, sharen, diggen, listen, inviten, betatesten, feeden, het houdt niet op. En oh wee, als je er niet aan meedoet…Bij deze een introductie voor als je je nog een beetje 1.0 voelt: wat wordt er eigenlijk van je verwacht als Gebruiker 2.0?
Is het nog niet af? Gebruik het dan!
Geen echt Web 2.0 project komt ooit uit de “Beta” fase: de fase van testen en verbeteren. Gelukkig worden deze testen altijd gedeeld met jou, de 2.0 gebruikers. Of je even de ontwikkelling van een nieuw project op je wilt nemen, door de fungeren als proefkonijn. Waarom? Dat is cool natuurlijk, je behoort daarmee tot de early adapters. Het is toch adopters? Nee, in Web 2.0 wordt jij geacht je vroeg aan te passen aan al dat hippe geweld, want jij bent tenslotte de persoon van het jaar!
En als je toch bezig ben met al dat beta testen, nodig dan ook even al je vrienden uit. Dan kunnen zij ook meewerken aan het succes van dat 2.0 project.
Of je ook even onze content kan produceren
“User generated content” is iets dat nauw met Web 2.0 verbonden is. Dat betekent dat jij de content produceert voor de website van een commerciële organisatie, die daarmee ooit geld hoopt te verdienen. Voorlopig hoef je daar geen cent voor terug te verwachten trouwens. Maar of je wel even aan allerlei discussies wilt meedoen en overal je mening over kunt geven. Dan meteen ook even een rating eraan hangen op een tienpuntsschaal, “tags” erbij plaatsen op 37 verschillende manieren en op basis van dat alles zelf je eigen portal creëen. Vroeger ging je gewoon naar MSN of Ilse voor je portal, maar nu moet je die bij Netvibes of Google echt even zelf bouwen.
En dacht je dat je lekker naar NU.nl kon surfen om het nieuws te lezen? Zo werkt dat niet meer, he! Graag even eerst zelf bepalen wat eigenlijk nieuws is, door het te Digg‘en, te eKudos‘en of te Watvindenwijover‘en. Samen komen we er wel uit, maar eerst even aan de bak dus.
Wat zijn je favorieten eigenlijk?
En hou nu eens op met dat malle “bookmarken” in je browser. Daar heeft niemand iets aan natuurlijk. Begin liever je bookmarks online te bewaren, en weer te voorzien van de juiste tags zodat anderen die kunnen vinden.
Verder dien je wel van alles wat je doet lijstjes bij te houden. Of het een top 5, 6, 10, 50, of 100 is maakt niet zoveel uit. Als het maar een lijst is, toch Frank? :)
En als je op een echte 2.0 website zit, denk er dan aan om ook de browser plugin te downloaden. Je gebruikt uiteraard niet Internet Explorer maar Firefox en installeert elke extension die je kunt vinden. Je zult verdrinken in de icoontjes en van lieverlee niet meer weten waar je de back button moet zoeken, maar daar gaat het even niet om. Die back button werkt trouwens toch niet, dus maak je daar ook maar geen zorgen om.
Zorg dus dat je bij elk bezoek aan een website minstens 10 icoontjes in je webbrowser aanklikt, om de pagina te annoteren, taggen, raten, en socialbookmarken.
In de war of in de wolken?
Dankzij de komst van AJAX, niet de voetbalclub maar de combinatie van technologieën, is het niet meer nodig pagina’s te verversen om iets te veranderen. Daardoor zal het vaak voorkomen dat er iets gebeurt op een webpagina zonder dat je het merkt. Geen zorgen: dat is normaal, en cool! Want wat is er nu makkelijker dan het ontbreken van feedback om te bevestigen dat een actie resultaat oplevert? Dan hou je meer tijd over voor alle andere Web 2.0 bezigheden die je leven zoveel mooier maken!
Verder word je geacht om vooral in wolken te navigeren. Tag clouds dus, waar allerlei woorden op elkaar gepropt staan zodat je ze niet kunt lezen. Daar gaat het gelukkig ook niet om, je hoeft ze slechts te gebruiken om mee te navigeren. Toegegeven, het is niet zo makkelijk als het ouderwetse lijstje navigatie links, maar wie wil er nu betrapt worden op zoiets ouderwets?
Spyware? Nee joh, web 2.0!
En alsof dit nog niet genoeg was, komt Web 2.0 ook nog naar je toe deze zomer. Als je vroeger aan je handige neefje had verteld dat je programmaatjes hebt geïnstalleerd om continue bij te houden welke muziek je luistert en welke software je gebruikt, installeerde hij direct een anti spyware programma. Tegenwoordig is het de bedoeling dat je op die manier bijhoudt wat je precies doet, leest, ziet en hoort. Die data wordt dan naar een centrale server verzonden, waar alle andere 2.0 gebruikers kunnen zien wat je doet. En waar die data natuurlijk verder geanalyseerd kan worden door hongerige sponsors…
En voor elke 2.0 website die je bezoekt, dien ook een “Widget” te installeren. Dan kun je op elk moment een klein stukje informatie zien, zoals de tijd of het weer (ja, dat tegenwoordig mogelijk!). Uiteraard zet je de widget op je weblog (je wilt niet zeggen dat je geen weblog hebt, toch?), maar liefst ook op je computer. Straks heb je Windows Vista, dan heten de Widgets gadgets, en zullen ze helemaal niet meer weg te denken zijn uit je dagelijkse web 2.0 bestaan.
RSS is alles, alles is RSS!
Tot slot: vergeet niet om van alles, maar dan ook alles wat je doet, een RSS feed bij te houden. Van je favoriete zoekresultaten tot het nieuws, van het aantal seconden dat je aan Minesweeper besteedt tot de laatste illegale afleveringen van je favoriete soap en de foto’s van schattige poesjes.
Pas dan, jij onwetende gebruiker 1.0, pas dan mag je jezelf een echte web 2.0 gebruiker noemen. Nobody said it was gonna be easy…
Ruben Timmerman werkt als zelfstandig usability & online marketing adviseur vanuit zijn weblog Usarchy.
Keesjan Deelstra 
NieuwsVandaag 
Thomas 
Rick Mans 
Bernard Elshout 
Goed tegengeluid. Veel internetmarketeers hebben tegenwoordig oogkleppen op. Je moet alles aangrijpen wat maar Web 2.0 heet om succesvol te kunnen zijn. Of de bezoeker er ook echt iets aan heeft, wordt vaak niet over nagedacht.
http://www.frankwatching.com/archive/2006/12/13/web-20-verwachtingen-en-uitkomsten/
Te simpel dit :)
Zitten leuke elementen tussen – maar zeg nou zelf, los van de slecht gekozen term, is web 2.0 simpelweg een stukje evolutie van ‘het internet’.
10 jaar geleden maakte ik al deel uit van diverse community’s, waarin ik samen met andere enthousiastelingen kon discussiëren over het functioneren van mijn auto, mijn hobby’s, werk of gewoon de grootst mogelijke onzin. 10 jaar later heet dat ‘participeren’ in ene ‘web 2.0′ en doe je het met alles – tot aan je bookmarks aan toe. Het idee is simpel – als ik het doe met het idee dat anderen er wat aan hebben of het gaan lezen heeft het meer zin en hoor ik ergens bij.
Weet je wat ik web 2.0 vind? 200 mensen die elkaar aan een Joost TV invite helpen – omdat ze vinden dat dat zo hoort – bijvoorbeeld.
Ondanks de kritiek die Ruben geeft gaat hij voorbij aan de koppeling van wat hij denkt te zien aan sociale structuren in de fysieke wereld om je heen. Het stuk participatie in de samenleving lijkt momenteel het hamerstuk van onze regering (al weten ze nog niet echt hoe), maar ook daar blijk je rechten te verkrijgen als je iets bijdraagt. Vreemd?
Uiteindelijk is het natuurlijk nog niet koek en ei allemaal, maar ben ik stiekem benieuwd geworden naar Ruben’s leeftijd en participatie-grens. Het lijkt er namelijk op dat de evolutie van het internet louter weggelegd is voor de millennials ;)
P2P Joost krijgt P2P invites:
http://blog.iimail.nl/?p=533
Web 2.0 – nieuwe wijn in oude zakken:
http://blog.iimail.nl/?p=469
Alhoewel dit artikel erg grappig is en een leuke kijk geeft op het feit dat Web2.0 definitely overhyped is, mis ik toch een beetje de echte argumenten. Ik gebruik heel wat van deze tools en ik ben er blij mee, niet omdat het moet maar vooral omdat het makkelijker is. Ook frankwatching zit in mn RSS bijvoorbeeld ;)
Het is makkelijk om iedereen maar voor gek uit te maken als je zelf op de zijlijn staat. Vergeet niet dat AJAX en Web2.0 naast nieuwe tools ook staan voor een toename in web-gebruiksvriendelijkheid.
Nou Ruben, je hebt wel lef moet ik zeggen, maar dat wist ik al natuurlijk ;-) Zonder gekheid, ik waardeer je nuchtere en ironische kijk op web 2.0! En ik he erg moeten lachen toen ik dit las. Zelfs al ben ik zelf wel een enthousiast gebruiker van bijvoorbeeld widgets, del icio us, last FM en RSS. Moeten we nog maar eens keer een boom over op zetten in onze ‘vrije’ tijd…
(Ik heb een uitgebreide reactie geschreven, maar die komt er niet te staan.. ben ik in de spam verdwenen?)
Goed stukje ironie maar een beetje eenzijdig.Voor wie ‘web2′ gebruikt is dit even lachen maar voor newbies niet erg nuttig. Web2, het is een korte naam dus gebruiken we die maar, biedt de internetgebruiker ongelooflijk nuttige en handige dingen die je vroeger niet kon, toch zeker niet zonder een techneut of ICTfreak te zijn. Ik vind dit stuk dus eigenlijk meer passen in het web1 tijdperk waar je een eigen website moest knutselen om je vrienden een foto van je favoriete huisdier te tonen , jezelf abonneren op mailinglists, aanmelden op fora etc.. Nu kan je alles online in nagenoeg realtime en erg intuïtief, zonder enige kennis van de technologie met een paar muisklikken.
De’ power of the crowd’ werkt op volle toeren , het is dankzij social bookmarking en tagging en zoeken in blogs dat ik bvb ‘frankwatching’ ontdekt heb..
Sinds ik social bookmarks gebruik met tags en ranking vind ik alles veel sneller terug , ik gebruik nog nauwelijks favorieten in mijn browser.
Heb reeds meermaals met een groep samen online aan een tekst gewerkt met zohowriter , ging niet perfect maar toch veel beter dan telkens je vorderingen rondmailen.
Delen,samenwerken, terugvinden,privaat houden, het kan allemaal…waren computers en hun operating systems maar even gebruiksvriendelijk en toegankelijk voor iedereen. Maar dat komt nog wel , straks heb je alleen nog maar een stekker ,aan/uit knop en een browserscherm op wat men nu nog ‘personal computer’ noemt.
Bedenk zelf maar wat je in web1 tijdperk moest doen om dit stukje te publiceren, reacties er op te plaatsen etc..
Leuk stuk Ruben, wat natuurlijk ook helemaal web2.0 is, zijn de users die zelf stukjes schrijven om online “weblogs” te vullen.
En de stap na RSS natuurlijk, het hergebruiken van eigen of andermans rss-feeds zoals via http://suprglu.com/ of http://www.originalsignal.com/
Overigens kun je de web2.0 ook prima via web2.0 services volgen zoals deze link laat zien: http://del.icio.us/popular/web2.0
Christiano: bedankt voor je feedback en compliment. Ik bekritiseer eigenlijk geen websites met dit stuk, daar zal ik in andere artikelen nog wel eens aandacht aan besteden. Wat ik hiermee wel wil, is aangeven dat er erg veel van gebruikers wordt verwacht op web 2.0 gebied.
Wat mij betreft is web 2.0 dan ook totaal NIET overhyped. De ontwikkelingen zijn talrijk en passen goed in de bredere ontwikkeling van het WWW. We moeten alleen af en toe nuchter kijken naar wat we allemaal willen en verwachten :)
En vergeet vooral niet dat AJAX en Web 2.0 absoluut niet hoeven te staan voor een toename in gebruiksvriendelijkheid, zoals geen enkele technologie dat doet. Het gaat altijd om hoe je de technologie inzet en hoe je de interactie ontwerpt.
Overigens kwam Jakob Nielsen recent wel met kritiek op de web 2.0 hype, al stond dit artikel daar los van.
Tja, als ik dat zo lees, wacht ik tot web 3.0 uitkomt. Misschien is-ie beter en makkelijker (lol)
Grappig stukje, ik gebruik lang niet alle web2.0 tools, maar wel een paar handige.
Ondanks je lichtelijke overdrijving, denk ik wel dat je hier het zwakste punt van ‘het’ web 2.0 te pakken hebt. Het web2.0 verwacht heel van van de gebruiker én draait op de participatie van de gebruiker. Maar weet (en wil) de gebruiker dat wel? Weet een gebruiker(geen earlyadapter) waarom het handig zou zijn om zijn bookmarks te taggen? En wat voor rol hij dan heeft in zo’n social network?
In mijn afstudeerproject ging ik opzoek naar een manier om dat de ‘normale’ gebruiker bewust te maken van zijn nieuwe rol en hem daarin te begeleiden. Dit resulteerde een nieuwe interface voor del.icou.us, die de gebruiker centraal stelt in een netwerk van gebruikers, tags en bookmarks: The Convival Folskonomy (link:http://www.maartenjanssen.info/tcf/) (de term beta is hier niet overbodig ;) )
Hi,
Grappige post. Dekt de lading van web 2.0 redelijk goed. Al heb ik wel wat aanvullingen en opmerkingen.
Persoonlijk ben ik van mening dat de originele ideeen en toelichting van Tim O’Reilly nog steeds overeind staan: http://www.readwriteweb.com/archives/web_20_meme_map.php
Laatst zei diezelfde Tim iets over de importantie van data binnen Web 2.0 en haar netwerk-effecten. Ik ben het daar zeer mee eens en dat ontbreekt helaas in deze post. Hij zegt daarin o.a. dat het gaat om het zo veel mogelijk verzamelen, controleren, remixen en presenteren van data: http://www.wired.com/techbiz/people/news/2007/04/timoreilly_0413
Een quote: “We’re still trying to move people toward really understanding what that new world looks like. I don’t think a lot of people are there. A lot of people still think, “Oh, it’s about social networking. It’s about blogging. It’s about wikis.” I think it’s about the data that’s created by those mechanisms, and the businesses that that data will make possible.”
Naar mijn idee is het transparant maken van zowel het proces als de output van veel websites een belangrijk onderdeel van web 2.0. Alle data komt beschikbaar. Wat ik zie momenteel is een verschuiving van de markteconomie naar een sociale economie die door web 2.0 mogelijk wordt gemaakt. Tools als Cluztr en Yub zijn hierin inzichtelijk.
De post van Ruben gaat naar mijn idee te weinig in op het belang van wiki’s, open APIs, mash-ups, web services, RSS remixers zoals Yahoo Pipes en het web als OS. Dit zijn naar mijn fundamentele veranderingen in het web voor alle betrokkenen. Web 2.0 is zeker geen hype vanuit dit licht.
En natuurlijk was er ook participatie in web 1.0 maar alleen veel beperkter, minder makkelijk, minder gebruiksvriendelijk en minder effectief.
Voorts is web 2.0 niet alleen techniek maar ook een sociaal-culturele onderstroom in de wereld naar participatie, democratisering, decentralisering, egalisering en zelforganisatie. Dat zien we in alle sectoren (binnen ondernemingen, onderwijs, zorg, overheid etc.)
En de mainstream users zullen sommige aspecten en tools van web 2.0 geleidelijk omarmen maar zeker niet zoals de Digital Bohemians. Iedereen heeft zijn eigen passies en web 2.0 is natuurlijk een (geweldige) speeltuim pur sang voor mensen die al een passie voor internet hadden.
@Yuri: Bedankt voor het uiteenzetten van mijn gedachten, scheelt mij weer tijd. Ik werk zelf als verslaggever voor FourStarters (http://fourstarters.com) waarvoor ik veel events hier in London afloop. Onder deze vallen OpenCoffee, BarCamp, events die erg sociaal zijn en wereldwijd aan het aanslaan zijn.
Ik denk dat dit soort sociale/onofficiele bijeenkomsten een gevolg zijn van de ver-socializering van de web-sfeer. Een ander voorbeeld hiervan zijn bijvoorbeeld Moo Cards (http://moo.com) die meer persoonlijkheid laten zien.
Als developer, blogger, en ondernemer ben ik erg benieuwt waar dit heen gaat en hoe lang deze development houdbaar is. Onze generatie doet dit omdat het “nieuw” is, maar zal de volgende generatie het ook doen of zullen ze rebels tegen onze nieuwe “cultuur” in gaan?
@Christiano: Dank voor jouw aanvulling.
Ik ken BarCamp en OpenCoffee (ben ook lid). MobileMonday Amsterdam (http://www.mobilemonday.nl) is ook variant hierop.
Ik denk trouwens zelf niet dat de nieuwe generatie niet gaat rebelleren tegen onze generatie, alleen gaan zij nog harder en wel met tools zoals Web 3.0 (semantic web, agents), 3D printers (user generated content in fysieke vorm) en vooral mobiele devices voor UGC (denk Smart Mobs van Howard Rheingold in practice).
Vraag jongeren maar eens of ze wel eens naar de bios gaan…dat leeft minder dan in onze generatie. Ze doen dat via Torrents ; veel socialer, goedkoper, makkelijker en veiliger. En ze maken ook steeds betere films zelf en vooral samen als in een bee hive.
Hetzelfde geldt voor TV , daar zullen ze Joost als standaard gaan zien en niet traditionele TV. Dat is namelijk boring en niet sociaal, Joost wel omdat er social networking, annotation en IM in zit. Ook zullen ze naar mijn idee eigen TV kanalen gaan opstarten zoals UStream, meer dan onze generatie.
Interessante view. Ik wil vooral zelf de voortgang naar integratie met real life graag zien. Ik zit zelf vooral te kijken naar het meenemen van je social profiles on the road, in je broekzak en makkelijk uitwisselbaar maken. Er valt hier nog veel te ontwerpen.
PS: Mn naam is zonder H
Het is veel interactiever dus de toekomst maar dat was al duidelijk en dat beta testen dat maar door gaat Leuk!!
Mooi sarcastisch stukje Ruben met wel een behoorlijke kern van waarheid natuurlijk. Zie je het zelf wel als een positieve ‘ontwikkeling’? :)
Er wordt trouwens ook van de Web2.0 gebruiker verwacht dat je van flashy, simpele, meestal witte en met grote teksten, gradients, lieve icons, reflecties en schaduwrandjes gevulde websites houdt…maar dat is weer even de designkant he! ;)
Dit filmpje blijft natuurlijk een klassieker en mooi aanvulling hierop: http://www.tndmedia.nl/blog/trends/301/een-visie-op-web20-verpakt-in-5-minuten/
Maarten Janssen: Erg interessant wat je beschrijft! Wat was het onderwerp van je thesis? Is er een conclusie uitgekomen die iets zegt over de usability van web 2.0 applicaties?
Jouw applicatie is best een aardige insteek als introductie in social bookmarking, hoe beta hij ook is :)
Yuri van Geest: Ik ben het uiteraard eens met wat je schetst over het belang van “web 2.0″, of misschien wel het semantische web, waartoe al die menselijke input zou kunnen leiden.
Maar ik ga bewust niet in op al die mooie achterliggende redenen en het belang van de ontwikkeling op zich. Daar wordt al genoeg over geschreven. Bovendien is dat een soort antropologische visie: beschrijven wat het effect is van de ontwikkelingen. Ik stel juist de vraag vanuit de mens-computer interactie: is het wel realistisch wat we verwachten van gebruikers?
1% van de mensen op web 2.0 websites draagt daadwerkelijk bij aan de site. Is dat niet wat weinig, als je het belang ervan zo groot acht? (ik speel hier advocaat van de duivel natuurlijk)
Dat vind ik een slecht statement. De manieren van interactie in web 2.0 zijn niet inherent makkelijker en gebruiksvriendelijker, ik durf zelfs het tegenovergestelde te beweren. Bovendien is het web niet van 1.0 naar 2.0 gegaan, maar is het geleidelijk ontstaan, juist vanuit de interactie die er al was (denk bijv. aan fora en webmail) . Ik vind het daarom wat “hyperig” om zo’n statement te maken :)
Als ik deze twee quotes van jou even naast elkaar zet:
… is daar dan niet een kleine mismatch? Een verschuiving van economisch model, maar tegelijk doet niet iedereen eraan mee en is het maar een speeltuin?
Een mismatch dus tussen het (potentiele) belang, en de participatiegraad? Is usability hier de missende of zelfs beperkende factor? (preekte hij voor eigen parochie…)
Voor de zekerheid (ook voor Laurens ;)): ik ben een groot fan van wat web 2.0 genoemd wordt, de ontwikkelingen die eraan ten grondslag liggen en zeker ook (, Cristiano,) die eruit voortkomen. Dit stuk is een cynische blik op het fenomeen, vanuit gebruiker 1.0 geschreven, maar uiteraard wel voor gebruiker 2.0, want 1.0 snapt hier natuurlijk ook weinig van :)
De term web 2.0 is misschien overhyped maar dat komt vooral doordat de term te pas en te onpas wordt gebruikt.
Er zal ongetwijfeld op het internet een zo genaamde omschrijving staan van wat web2.0 precies betekend, geschreven door een eenzaam orakel. Echter de boze buiten wereld is daar intergraal niet over eens/van op de hoogte.
Het formuleren van een algemeen geaccepteerde omschrijving wordt daarnaast bemoeilijkt door de snelheid van technologische toepassingen die in onze schoot worden geworpen.
Het stukje van Ruben helpt in ieder geval niet in het creeeren van een helder beeld van de onbekende en onduidelijk gedefinieerde wereld die web 2.0 heet.
Maar…. uiteindelijk gaat het niet om de term, maar om deze nieuwe zaken.
Deze moet je proberen (dus WEL beta testen), analyseren, kijken of het toegevoegde waarde geeft. Ja=> gebruiken. Nee=> links laten liggen.
In tegenstelling tot wat het artikel van Ruben doet geloven meen ik wel dat de internetter van tegenwoordig snel genoeg het kaf van koren weet te scheiden.
Web 2.0 heeft sowieso voor en nadelen , het kan een enorme puinhoop worden als het niet in ‘goede’banen wordt geleid.
Doorgaans zullen velen de mogelijkheden van web 2.0 toch niet ten volle benutten. Het zij doorgaans meer kijkers.
D8 je soms dat elke bezoeker van youtube zélf ook filmpjes upload , dat is nog geen 0,1 % van de bezoekers.
Zo is het met web 2.0 net zo tel uit je winst .
Maarten Janssen: Erg interessant wat je beschrijft! Wat was het onderwerp van je thesis? Is er een conclusie uitgekomen die iets zegt over de usability van web 2.0 applicaties?
Jouw applicatie is best een aardige insteek als introductie in social bookmarking, hoe beta hij ook is :)
Yuri van Geest: Ik ben het uiteraard eens met wat je schetst over het belang van “web 2.0″, of misschien wel het semantische web, waartoe al die menselijke input zou kunnen leiden.
Maar ik ga bewust niet in op al die mooie achterliggende redenen en het belang van de ontwikkeling op zich. Daar wordt al genoeg over geschreven. Bovendien is dat een soort antropologische visie: beschrijven wat het effect is van de ontwikkelingen. Ik stel juist de vraag vanuit de mens-computer interactie: is het wel realistisch wat we verwachten van gebruikers?
1% van de mensen op web 2.0 websites draagt daadwerkelijk bij aan de site. Is dat niet wat weinig, als je het belang ervan zo groot acht? (ik speel hier advocaat van de duivel natuurlijk)
Dat vind ik een slecht statement. De manieren van interactie in web 2.0 zijn niet inherent makkelijker en gebruiksvriendelijker, ik durf zelfs het tegenovergestelde te beweren. Bovendien is het web niet van 1.0 naar 2.0 gegaan, maar is het geleidelijk ontstaan, juist vanuit de interactie die er al was (denk bijv. aan fora en webmail) . Ik vind het daarom wat “hyperig” om zo’n statement te maken :)
Als ik deze twee quotes van jou even naast elkaar zet:
… is daar dan niet een kleine mismatch? Een verschuiving van economisch model, maar tegelijk doet niet iedereen eraan mee en is het maar een speeltuin?
Een mismatch dus tussen het (potentiele) belang, en de participatiegraad? Is usability hier de missende of zelfs beperkende factor? (preekte hij voor eigen parochie…)
Voor de zekerheid (ook voor Laurens ;)): ik ben een groot fan van wat web 2.0 genoemd wordt, de ontwikkelingen die eraan ten grondslag liggen en zeker ook (, Cristiano,) die eruit voortkomen. Dit stuk is een cynische blik op het fenomeen, vanuit gebruiker 1.0 geschreven, maar uiteraard wel voor gebruiker 2.0, want 1.0 snapt hier natuurlijk ook weinig van :)
Remko Strik: Waarom zou er behoefte zijn aan een helder (eenduidig?) beeld van wat web 2.0 is? Ik noem een aantal voorbeelden van wat er vaak onder wordt verstaan en zet daar wat vraagtekens bij. Ik heb ook niet de illusie dat mensen het kaf niet van het koren weten de scheiden, maar wil er wel voor waarschuwen dat voor veel mensen kaf en koren nogal iets anders zijn dan voor “ons”, de nerds die dit soort discussies voeren :)
@Ruben: Met mijn thesis heb ik me gericht op de begrijpbaarheid en bruikbaarheid van de folksonomy. Ik heb onderzocht of ik convivialiteit kan bewerkstelligen in een folksonomy, zodat de gebruikers het systeem beter begrijpen en daardoor de folksonomy beter functioneert. Convivialiteit in de vorm van de convival tool van Illich: “People need tools to work with, rather than tools that work for them.”
Een probleem voor de usability van het web2.0 is dat het geen gedigitaliseerd proces is uit de echte/fysieke wereld. Mensen zijn gewend aan vaste categorieeën en een hierarchie in de ordening van data. Door het ontbreken van die taxonomie is er geen goed overzicht mogelijk. De gebruiker moet dus mee gaan helpen in een systeem waar hij niet aan gewend is.
Huidige interfaces hebben veel minpunten. Lijstes van de nieuwste of populairste items en tagclouds doen een poging een overzicht te geven van de inhoud, maar verstoren een eerlijke werking van de folksonomy (The rich get richer).
Doordat het systeem niet is terug te vertalen is naar de fysieke wereld is het gebruik van fysieke metaforen vrijwel niet mogelijk. Zo’n metafoor, bijvoorbeeld de label voor een tag, schept het beeld van beperkingen die er niet zijn.
In mijn project heb ik juist laten zien wat er echt gebeurt. Recommondations zijn bijvoorbeeld groepjes mensen, met de tags in tekstballonetjes. De tags zijn afkomstig van die mensen. Al die mensen hebben een naam en zijn aanklikbaar. DIt vergroot weer het bewustzijn bij de gebruiker, dat zijn bijdrage zichtbaar is als bijv. recommendation voor andere gebruikers.
@Maarten: Sorry, maar kan ik nu hier gewoon door je thesis heen gaan prikken? Als ik het goed begrijp is het stoppen in categorieen een geforceerd process wat stamt uit de tijd dat effiecient zoeken door een folksonomy niet mogelijk was.
De meeste folksonomies zijn natuurlijker omdat bepaalde objecten simpelweg niet in 1 categorie thuis horen. Het gebruiken van foksonomie is dus aan de ene kant natuurlijker en aan de andere kant niet wat de vastgeroeste generatie gewent is.
Christiano: Dat iets natuurlijker is, of niet vastgeroest, wil niet zeggen dat het ook begrijpelijk of intuïtief is. Laat staan dat je door je niet-vastgeroest te gedragen goede taxonomieën of folksonomies krijgt.
Hier liggen duizenden informatie architecten dagelijks wakker van ;)
Het indelen in categorie;euml;n is vaak lastig te vergelijken omdat in de offline wereld dingen over het algemeen maar binnen 1 categorie vallen. Of enkele elkaar kruisende categorieën, dus “oorlog”, “saddam hussein” en “irak”.
Op Del.icio.us zou je hieraan ook nog “saddam”, “hoessein”, “iraq” en “perzie” kunnen/moeten hangen. Als je aan een onervaren niet-nerd moet uitleggen wat de gevolgen van zijn keuzes zijn op het functioneren vn de folksonomy, wordt het allemaal niet makkelijk.
@Cristiano: ik begrijp niet helemaal waar je doorheen wil prikken.
Ik denk dat een taxonomie en folksonomy beide goede ordeningsmethodes kunnen zijn. Mijn voorkeur gaat uit naar de folksonomy, oa. door het door Ruben gegeven voorbeeld.
In een tijd waar de informatiestroom groter en groter wordt, mede door alle user-generated-content, is de informatie niet meer in te delen in door autoriteiten vast gestelde categorieen. De users(of een deel ervan) moeten dus meehelpen deze data te ordenen. Die users moeten alleen niet uit mensen bestaan die hiervan het nut al inzien. Dan blijft de groep gebruikers beperkt tot de early adapters/adopters. De hoeveelheid web2.0 gerelateerde del.icio.us bookmarks zijnnog steeds hoog.
@Maarten et al :Ik ben niet overtuigd dat de web2 gebruiker zoveel begeleid moet worden bij het werken met tags en bookmarkings. Het is toch juist de totale afwezigheid van regels/keuzelijsten en de spontaniteit van de gebruiker die zorgt dat de folksonomy zijn werk doet. Ik vrees eerder dat gebruikers met knowhow de folksonomy verstoren, bvb. door spamming.
Ik ben het wel met je eens dat knoppen als ‘popular’ gebruikers kunnen misleiden, of zeg maar verleiden tot ‘enrich the rich’. Maar ook dat is geen uitsluitend negatieve nevenwerking van de folksonomy maar een heel natuurlijk proces. Ik zie trouwens geen reden om tags die populair zijn zelf te gaan gebruiken of documenten die door een heel grote groep getagged worden ook te gaan taggen als dat document mij niet persoonlijk interesseert.
Volgens mij is de afwezigheid van web2 toepassingen met interfaces in de eigen moedertaal een reden waarom een grote potentiële groep gebruikers nog niet meewerkt aan de folksonomy. Jan met de pet werkt wellicht ook met google in zijn eigen moertaal… Zelf worstel ik wel eens met de vraag of ik nu engelstalige of nederlandstalige tags moet gebruiken bij een engelstalig document.
De behoefte om te gaan taggen en bookmarken is heel natuurlijk/intuïtief :gezien de overvloed aan informatie die je wil onthouden volstaat een mapje met een onderwerp niet meer, je wil ook een ranking toekennen en trefwoorden toevoegen waarom je dit wil onthouden en hoe belangrijk of goed je die informatie vindt. Een bijkomend voordeel aan het sociale web2 gebeuren is dat gebruikers elkaar opleiden en of naar deze toepassingen leiden: iemand stuurt je een mail met uitnodiging om foto’s te bekijken op flickr en je interesse is gewekt. En als die klunzige zwager dat kan, kan jij het toch ook ? Dus ontdek je hoe je ook zelf foto’s plaatst. Een zoekmachine levert een voor jou zeer goed resultaat dat een bookmark op furl.net blijkt te zijn ? De interesse is gewekt en voor je het weet gebruik je dezelfde web2 toepassing ook.
The power of the crowd werkt echt ,maar net als bij elke software gebruikt 90% slechts 10% van de mogelijkheden, ondanks het bestaan van opleidingen, handleidingen, voorbeelden etc..
Betekent echter niet dat ik je thesis niet met aandacht en belangstelling heb gelezen en ook jou software zal een grote groep gebruikers de weg naar web2 gemakkelijker doen vinden.
Roger
[...] je wil weten wat er allemaal kan verwacht worden van de web 2.0 gebruiker, dan moet je zeker het artikel van Ruben Timmerman op Frankwatching nalezen. Een kritisch-satirische blik op het werk dat de [...]