Web 2.0: Hoe voorkomen we ‘interaction overload’
15 January 2008 - 23:03
Tags: Blogging, Cross media, Innovatie, Media, Social networking, Virtuele werelden, Web 2.0
Wat is het probleem van sociale media? Dat ze zoveel tijd kosten… Hoeveel mensen ken jij online? Ik schat (omdat je Frankwatching.com bezoekt) jouw aantal contactpersonen in bijvoorbeeld OutLook en op LinkedIn minimaal op 50, misschien zelfs 100 of een veelvoud daarvan. En dan hebben we het nog niet over Hyves, MySpace, Facebook, Orkut, Ryze, Spoke, ZeroDegrees, Brainstorms, Ecademy, Higherlevel, Friendster, Friendzy, FriendSurfer, Tribe, RealContacts, Ringo, Yafro, EveryonesConnected, Tickle, Evite, Squiby, Sugababes, WhizSpark, Delicious, Second Life, Youtube, Lastfm, Digg, Twitter en Jaiku om er maar een paar te noemen… In dit artikel een aanzet hoe je als aanbieder een ´social media burnout´ bij je gebruiker voorkomt.
Interaction Overload
In het web 1.0 era was het probleem nog ‘ information overload’. Web 2.0 ligt veel dichter bij ons mensen in die zin dat we nu altijd en overal contact met al onze relaties op alle denkbare manieren hebben. Het 2.0 gevaar wordt daarmee ´interaction overload´.
Het fenomeen ‘online interaction overload’ is niet nieuw. Al in 1998 beschreven Fredrik Ljungberg en Carsten Sørensen het ‘wetenschappelijk’. Kern van interaction overload (of gelijkende ‘overloads’ zoals: social media overload, conversation overload, relation overload, social attention overload en contact overload) is dat je niet of nauwelijks meer in staat bent om je sociale interacties naar wens te kunnen managen, door een teveel aan deze interacties (interaction overload kan volgens SiliconValley Watcher Tom Foremski en onze eigen Ewout Wolff zelfs lijden tot een Social media/ network burnout.
Interaction overload neemt om twee redenen, steeds serieuzere vormen aan. Ten eerste groeit het aantal relaties/ contactpersonen dat we online hebben. Ten tweede hebben we meer en meer mogelijkheden om contact te hebben.
Het aantal connecties groeit
Het huidige web 2.0 era, speelt direct in op onze ware aard: We zijn sociale dieren. Hunkerend naar veel contact met veel mensen. MSN blijft een mooi voorbeeld. Het gemiddeld aantal contactpersonen in MSN Messenger onder jongeren ligt inmiddels boven de 120. En 4 procent onderhoudt zelfs meer dan 300 contacten. Daarnaast neemt het aantal sociale netwerk sites en media nog steeds toe (denk aan de eerder al genoemde social network sites). Ten slotte wordt het je steeds makkelijker gemaakt om je contactlijsten op de verschillende sites te synchroniseren.
Het aantal media groeit
Maar niet alleen het aantal connecties groeit, we hebben ook steeds meer media tot onze beschikking. Tijdens web 1.0 e-mailden en SMS-den we al als verslaafden, reageerden we in communities op elkaars topics, en gingen we massaal aan de IM/ MSN. Inmiddels kunnen we onze contacten ook dagelijks volgen op hun blog (wereldwijd meer dan 70 miljoen blogs en er komen er dagelijks 120.000 bij). We kunnen via micro-blogs (twitter/ jaiku) bijna continu op de hoogte blijven van wat iemand doet, denkt, reageert en vraagt. We zien we op Trackr (bijna) real-time waar hij is (en hoe snel hij waarheen beweegt) en op Sendyourphoto en Qik wat hij ziet (of in ieder geval wat zijn telefooncamera fotografeert en filmt).
Met deze toenemende aantallen relaties en media wordt de vraag: Hoe kunnen onze gebruikers dat nog managen?
Hoe voorkom je interaction overload?
Net als bij de information overload moeten we ons realiseren dat een gebruiker niet iedere interactie kan (en niet moet willen) volgen en niet overal op kan reageren. Bovendien verschilt dit van moment tot moment. Op de vrijdagmiddagborrel ie iemand opener voor interacties dan tijdens zijn/haar beoordelingsgesprek.
Er moet dus gemanaged kunnen worden (filteren, schiften, plannen, …).
- Accessibility
Faciliteer door de gebruiker in te stellen filterniveaus voor verschillende situaties. Per situatie verschilt wie contact op mag nemen (bijv. als ik ‘werk’ mag iedereen met de tag ‘zakelijk’ en ‘privé’ mij contacten). - Modaliteit
Faciliteer bij iedere situatie ook via welke media men contact op mag nemen. - Dagplanning
Biedt voorgecodeerde situaties die aansluiten bij een normale dagindeling en zorg dat je gebruiker niet al teveel hoeft te switchen van ‘sociale situatie’. Benadruk ook het nut van vaste ‘social scan’ momenten. - Awareness/ shifting
Faciliteer dat de gebruiker kan zien wie contact zoekt en waarover, voordat hij/zij de interactie accepteert. En andersom, maak inzichtelijk wat de contacten van de gebruiker doen, zodat hij/zij vooraf kan bepalen hoe hij/zij de interactie zal starten. - Of
Je biedt een “Personal social network coördinator” … ;-)
Nou hoopt iedereen natuurlijk op één media-onafhankelijk dashboard, die alle sociale sites en media aanstuurt (wil iemand dit helpen opzetten of wie is er al mee bezig? ;-). Als iemand dan vanuit zijn beoordelingsgesprek de borrel instapt, geeft hij met één druk op de knop aan dat hij weer volop benaderbaar is (behalve voor klanten). Helaas is die oplossing er nog niet. Facebook zou graag die ‘one place’ zijn. Maar dan nog zit je niet altijd achter je computer en wachten we dus nog op een goede device onafhankelijke oplossing. Hoopvol is natuurlijk wel dat de meeste media tegenwoordig een API hebben. Waardoor het makkelijker uitvoerbaar wordt, helemaal met Open Social van Google.
We wachten af (en zijn benieuwd hoe jullie een social media burnout voorkomen)…
Bart Schutz is marketing consultant bij internet advies bureau Jungle Rating en onder andere auteur van het Finest Fifty E-commerce boek.
2712x gelezen 20 reacties
16 January 2008 om 01:31
Prachtig artikel
Waar is OpenID?, voor mij helpt het zeer om informatie te verzamelen op een centrale overzichtspagina, waar ik persoonlijk RSS feeds kan samenstellen, waardoor ik dan weer op mijn werk andere RSS feeds samenstel als thuis.
16 January 2008 om 07:32
Als ik mij niet vergis is dit een voorbeeld van wat ook wel “continuous partial attention” wordt genoemd. Dit geldt overigens niet alleen voor sociale netwerken, want ook de “traditionele” information overload hoort hier natuurlijk nog steeds onverkort bij.
Ik vraag me oprecht af welke daadwerkelijke (meetbare) meerwaarde sociale netwerken hebben dat ze de beschreven maatregelen noodzakelijk maken.
Mogelijk is een reality check met daaropvolgend afkick programma een betere optie?
16 January 2008 om 08:47
Leuk artikel! Zeker ook herkenbaar, hoewel ik met al “dit soort” overwegingen (die betrekking hebben op “web 2.0″ en alles wat er omheen hangt) mezelf altijd betrap op de gedachte: “Dit is wel vergezocht hoor..” Uiteraard heeft iedereen veel informatie en interactie, en da’s soms best vermoeiend, maar om elkaar nu een “social network burnout” aan te praten…. hmm…
Maar dat heb ik met heel veel “hypes”/”trends”, ligt aan mij ;)
16 January 2008 om 10:43
Ik moet eerlijk zeggen dat ik de “information overload” al onzin vond en dit al helemaal. Ik ben op gegroeid met de computer en internet (ben sinds mijn 12e online).
Ik heb nog nooit last gehad van te veel interactie. Ik ben in mijn jeugd, competatief gamer geweest, clan leider, clanbase competitie organisator voor Halo 2 (de eerste 360 game die ooit op clanbase een competitie kreeg, met de hele administratie erbij). Wat de nodige interactie met zich mee bracht via IRC, Email, websites, MSN en ingame.
Ik moet zeggen dat ik in mijn gaming periode relatief gestresst was, maar dat is denk ik wel de reden dat ik die interactie behoorlijk kan filteren.
Misschien komt het wel door deze online interactie opvoeding dat ik heb leren filteren op een hele, botte, effectieve manier. Zaken die mij niet interesseren worden genegeerd, nu nog steeds op MSN, hyves, mail, Youtube en blogs.
Door de eeuwen heen is dit overigens niet anders geweest, mensen hebben altijd moeten filteren. Je kunt niet overal naar luisteren, dit heeft iemand ooit gekunnen en zal niemand ooit kunnen. Zodra je dit feit beseft, weet je dat alle “overloads” onzin zijn. Het enige dat je moet doen is je filters tijdelijk strenger maken als je gestresst bent. Ik ben het met Wouter eens, dat je er niets aan hebt om mensen een “social network burnout” aan te praten.
@Jasper: Igoogle (www.google.com/ig) is een hele makkelijke tool om je RSS feeds te organiseren. Maak gewoon een tab-blad “thuis” en “werk” aan.
@ Marc: De meerwaarde van sociale netwerken, voor wie wil je meerwaarde weten? Voor de gebruikers is de meerwaarde dat ze een ander interactie kanaal hebben. Moet dit meetbaar zijn?
16 January 2008 om 11:51
De vraag is ook: moet je alles bijhouden?
Ik zie alle internetmogelijkheden als middelen om de dingen die ik wil doen op een makkelijker manier te doen. De vraag blijft dus: wat wil ik bereiken en hoe doe ik dat zo efficiënt mogelijk?
Het uitgangspunt is dus niet wat er mogelijk is, niet de gadgets, maar je eigen leven leiden.
16 January 2008 om 12:12
@Davied: eens. Het gaat dus ook meer om je niet te laten leiden door informatie/interactie, maar zelf leidend te zijn.
Zie ook in dit kader de recente “ontwikkelingen” voor wat betreft GTD en Covey’s “time management”. Hoe zorg ik dat ik zelf de baas blijf over alle ’stimuli’ die op me af komen?
Overigens; wat mij betreft mogen dit soort dingen allemaal in het licht gehouden worden van de goeie oude “analoge tijd” -> ook daar speelden dit soort zaken, hoewel misschien anders. Maar weinig zaken zijn ECHT nieuw, in mijn optiek.
En heel vaak worden oplossing gepresenteerd als “web 2.0 beta tool A, B en C om nog sneller, beter, handiger, geintegreerder en ajaxified” dit-en-dat te doen en te sturen, tenzij misschien -in mijn geval in elk geval!- de oplossing meer ligt in “ik zet Internet een tijdje uit”.
:)
16 January 2008 om 12:17
@ Hervé:
Grappig om je reactie te lezen. De zaken die je noemt geven juist aan dat er zoveel sprake is van information overload.
Van alle kanten worden we benaderd met reclame uitingen en informatie, maar zoals jij terecht aangeeft, nemen we alleen nog maar op wat we zelf interessant vinden. Is dit niet een typisch geval information overload?
16 January 2008 om 13:55
@Martin: Er is een verschil in mijn ogen tussen informatie niet meer tot je “kunnen” en “willen” nemen. Ik wil niet meer informatie tot me nemen dan ik al doe.
Maar er is nog geen tijd in de geschiedenis geweest dat er zo weinig informatie is geweest dat je het altijd tot je nam. In die zin er er dus altijd al een overload geweest.
Als je dit vanuit een promotie zin bekijkt is het de kunst om interessant en te vinden zijn voor de persoon die in jou informatie geinteresseerd is…. ik zit nu te denken, het is allemaal een beetje paradoxaal… ik kom hier later nog even op terug zodra ik precies wat ik wil zeggen.
16 January 2008 om 14:41
De posting voor een ‘personal social network coordinator’ dateert uit 2004 dus de ‘interaction overload’ zoals beschreven is blijkbaar niet echt nieuw. De vraag is overigens in hoeverre het bericht op Craig’s list überhaupt serieus te nemen is.
Echter, ik denk dat er een meer psychologische gedachtegang achter het geheel zit en dat men in het geheel niet bezig is met een mogelijke ‘interaction overload’. Sterker nog, hoe meer overload hoe beter. Het lijkt erop dat voor veel mensen hun online presence niet alleen een bevestiging is van hun ‘zijn’ maar de hoeveelheid aan overload bepaalt ook nog eens hun populariteit. Iemand met 3 vrienden op Hyves kan tenslotte vandaag de dag natuurlijk niet meer serieus genomen worden.
Uiteraard herken ik de verschijnselen van deze ‘aandoening’ wel enigszins en voor mij is de meest eenvoudige oplossing: gewoon niet constant aanzetten, raadplegen, openen, etc. Hoewel een dashboard het geheel wel zou vereenvoudigen.
16 January 2008 om 15:51
Leuk artikel. Je wordt natuurlijk net zo gek als je jezelf laat worden. Ik bedoel: als je met veel hypes meedoet en alle hypes blijft volgen, dan doe je met erg veel mee. Ook ik ben begonnen met allerlei zaken als MSN, Hyves, LinkedIn, Twitter, Jaiku, diverse Wiki’s en een enkel blog. Daarnaast nog aangesloten bij een aantal communities, dus inmiddels en zee aan inlognamen en passwords, waarvan ik een aantal ook kwijt ben.
Daarnaast willen allerlei bedrijven ook graag met me interacteren: KPN, Vodafone, bedrijven waar ik ooit iets besteld heb, zaken die een My…. pagina hebben.
Ik merk dat vanzelf een aantal zaken weer afvalt. 20 jaar geleden had ik een buurman die zendamateur was. Lekker aan radio’s knutselen en met en machtiging dan lekker met andere zendamateurs praten over zendamateur zijn.
Zo lijkt het nu ook een beetje; er wordt via Web2.0 wel enorm veel door Web2.0 adepten gepraat over Web2.0 en wat je er allemaal mee zou kunnen doen. Lijkt me dat het vanzelf overgaat.
Een tijdje geleden deed ik een klein onderzoekje binnen mijn netwerk van LinkedIn: waarvoor gebruik je die site nu? Bleek dat groot deel van de mensen een lijst aanlegde met als idee dat het ooit (!) nog wel eens bruikbaar kon zijn en dat ze nu alleen met oude kennissen weer eens contact konden maken. Ik denk dat als dat soort site niet met meerwaarde gaan komen (en dan niet tegen die belachelijke tarieven van LinkedIn), ze snel zullen ophouden te bestaan. Nu steek ik er nog wel eens tijd in, maar dat neemt al af….
Je kunt nu eenmaal niet zinvol met 756 “vrienden” omgaan…
Mijn 2 centjes…
Tammo
16 January 2008 om 18:47
@herve maas
iGoogle kan ook de streams van Plaxo weergeven idd, maar ik doe het liever andersom, aangezien in google niet andere events naar voren komen.
16 January 2008 om 19:10
Prima stuk Bart!
17 January 2008 om 21:30
@all: thnx voor complimenten en interessante discussies!
@Marc Drees: Dat klopt precies (“continuous partial attention”). De fransoos Nicolas Maisonneuve post goede blogs over CPA (alhoewel soms in het Frans), waaronder één getiteld ‘mgt of our growing social network, part 1′ (http://tinyurl.com/ypmdh5). Wordt jij daar ook enthousiast van?
@Hervé: “Het enige dat je moet doen is je filters tijdelijk strenger maken als je gestresst bent”. Klinkt alsof je stiekum toch tools inzet tegen de stress…
@Davied, @Wouter: Laat je niet leven? Eenssss! Live it up (niemand weet hoe laat het is)!
@Martin Joosse: Dank ;-)
@Esther Kampert: Craig’s vacature is idd een geintje. Het symbool ;-) staat dan ook voor een vrolijke knipoog…
Juist omdat het zo in onze aard zit, is het zo’n leuk dilemma (knipoog)
@Tammo: Leuke gelijkenis met zendamateur! Een soort YouTube avant la Tele… Maar of daarom het sociale web 2.0 zal overwaaien? Dat geloof ik pas als we stoppen met thuis of in de kroeg met elkaar af te spreken…
@jkivit: Dank John
17 January 2008 om 22:34
@Bart: Zoals ik het hier stel klinkt t misschien wel zo. Ik gebruik er geen tools voor, is een natuurlijk proces :D
21 January 2008 om 16:09
Volgens mij is hier gewoon sprake van het eeuwenoude principe selectieve perceptie. Ik lijd zelf niet aan interaction overload, omdat ik zelf bepaal wat ik op mijn netvibes startpagina zet. Zo kies ik er bewust zelf voor om geen automatische RSS-reader te gebruiken en kies ik er zelf voor om MSN niet automatisch te laten inloggen. Allemaal keuzes die je zelf kunt maken. Het enige verschil is het aantal keuzemogelijkheden. Het is naar mijn idee echter nog niet zo dat ik dagelijks geconfronteerd wordt aan een hele berg met keuzes die voor mij interessant zijn. Wat dat betreft zijn sociale netwerken toch nog een beetje in de egotripperij-status (kijk mij eens veel vrienden hebben). Het zou pas echt interessant worden als iemand die mij kent mij in verbinding kan brengen met iemand anders die iets voor mij kan betekenen. Zolang men nog redeneert vanuit technische trends en de -ik-figuur- valt er op dit terrein nog een hoop te winnen.