In de afgelopen weken heb ik al twee mogelijke trends voor 2009 beschreven: Crowds & Communities en Mobiel internet. De derde trend die door lezers is voorgesteld is, wat ik maar even heb genoemd, het Merk “IK”. De vorige twee trends waren goed te snappen, iedereen die een beetje oplet heeft wel eens iets gehoord of gelezen over communities en mobiel internet (en voor diegene die dat laatste niet kennen: het is internet maar dan op/via je mobiel). Maar wat bedoel ik nu met het merk “IK”? Tijd om daar eens helderheid over te verschaffen.
Mijn “Merk” op internet
Het “Merk Ik” gaat over jouw profiel op internet. Aan de ene kant is daar het profiel wat je aanmaakt op sites zoals Hyves, LinkedIn, Facebook, MSN en zo voort. Iedereen kan op Hyves zien dat ‘hotdudepimpmeister’ hele vet coole dingen doet. Vervelender is het voor ‘hotdudepimpmeister’ dat ook zijn toekomstige werkgever dat kan zien of, in het geval dat hij of zij iets geks of illegaals doet, de rest van de wereld inclusief politie en justitie en journalisten. Dan blijkt het profiel toch niet zo leuk te zijn en begint een (redelijk nutteloze) poging om de reputatie te redden.
Er is namelijk niet alleen wat je zelf schrijft, maar ook het onbewuste profiel wat ontstaat door wat je doet of wat mensen over je schrijven. Wanneer ik mijzelf google, komt daar een divers profiel naar voren, ik schrijf voor Frankwatching, MT.NL, ben meesterkok in het Apollo in Amsterdam, werk bij Logica Management Consulting en ben lid van Zeevisclub “Bij nacht en ontij”. Slechts een gedeelte is waar, de rest van Rob Blaauboer (chef) en Rob Blaauboer (visser).
Daar valt ook weinig aan te doen. Er zijn nu eenmaal meer hondjes die fikkie heten (of Rob in dit geval).
Wat geef ik vrij aan informatie?
Om je eigen merk te bewaken, moet je oppassen met de informatie die je vrijgeeft. Mijn publieke LinkedIn profiel laat een gedeeltelijk profiel zien, wel een foto maar geen details over mijn werk en zo. LinkedIn beveelt wel aan dat ik zoveel mogelijk informatie vrijgeeft.
De drijfveren van LinkedIn zijn duidelijk, des te meer informatie beschikbaar is, des te waardevoller is LinkedIn en des te meer geld wordt verdiend. Maar ik zit helemaal niet te wachten om al mijn informatie op straat te gooien. Ik wil de informatie die op het internet over mij staat zoveel mogelijk managen.
Mijn foto’s zijn mijn foto’s op Picasa Webalbums en het gaat niemand aan dat ik in Central Park een hardloopwedstrijd heb gelopen (tenzij ik dat zelf vrijgeef). Hardloopuitslagen van mij zijn trouwens wel voldoende op het internet te vinden.
Ik ben te vinden op het internet dus ik besta
Te weinig informatie over jezelf op internet is ook weer niet goed. Voor management consultants is een goed netwerk en publicaties (academisch, in vaktijdschriften en op blogs) een must en wij kijken bij sollicitanten ook of de persoon op zijn of haar vakgebied een en ander heeft gepubliceerd.
Wie is er geïnteresseerd in mijn merk?
Ik ben geen BN-er, filmster of soapster, dus in het algemeen zullen mensen niet spontaan gaan zoeken naar Rob Blaauboer (collega’s, vrienden en potentiële werkgevers daargelaten). Ook heb ik geen gekke dingen gedaan (in strafrechtelijke zin), ben ik niet de geheime minnaar van welke BN-er dan ook.
Bedrijven zijn wel geïnteresseerd in mijn merk. Ik noemde al de potentiële werkgevers die je bijvoorbeeld benaderen via LinkedIn, maar ook bijvoorbeeld mijn bank zou best meer van mij willen weten.
Eigenlijk willen alle bedrijven wel meer van je weten, bijvoorbeeld e-mail adressen, adresgegevens en zo, maar ook inkomen, gezinssamenstelling en zo voort. Regelmatig krijg ik uitnodigingen om mee te doen aan enquêtes. Deze week was er een van eRewards over autos. Ze brengen het mooi :
Als lid van het e-Rewards Automotive Panel behoort u tot een speciale groep personen, die worden verzocht om hun mening te geven over voertuigdesign en -functionaliteit en feedback over reclamecampagnes en -promoties voor auto’s.
Wat een onzin! Mening geven over voertuig design??? Het gaat natuurlijk over welke auto’s wij hebben en wanneer deze vervangen gaan worden. Alle vragen gingen ook daar over. Opvallend was de opmerking dat als ik ‘onzin’ zou invullen ik de punten niet zo krijgen. Blijkbaar is mijn informatie geld waard. Maar kan ik er ook geld mee verdienen?
Nou wil het feit dat ik inderdaad een nieuwe auto moet hebben dus ben ik best geïnteresseerd in een goede aanbieding. Maar niet iedere auto vind ik even interessant c.q. past bij mijn merk.
Delen of niet delen?
Wanneer ga ik informatie delen met derde partijen? Het hangt natuurlijk af van de informatie. Als ik mijn cv op Monsterboard zet, deel ik mijn informatie met als doel een nieuwe baan of kijken of ik goed in de markt lig. Kan ik tegen Monsterboard zeggen: Ik wil best mijn cv plaatsen maar dat gaat je geld kosten? Tenslotte gaan zij geld verdienen met mijn cv. Veel IT bedrijven geven een bonus voor het aanbrengen van een nieuwe collega. Het bedrag hiervoor ligt ergens in de buurt van de 1.500 euro, het verschilt per bedrijf.
In het geval van eRewards kreeg ik 150 punten voor het delen van mijn voorkeur voor auto’s uit Zuid-Duitsland. Mijn totaal staat nu op 1.000 punten, wat ongeveer 1/10 is van een retourtje Londen.
De laatste tijd krijg ik veel van dit soort enquête mailtjes. De Nationale Lifestyle Enquête is er ook zo een. Met als lokkertje een gratis reis naar een Europese stad of een sauna arrangement wordt eigenlijk gewoon een omnibus onderzoek gedaan. Verschillende soorten vragen krijg ik te zien, of ik een cursus wil volgen, wat voor auto ik zoek, ik mij zorgen maak over mijn pensioen, of ik een lijfrente heb die vrijkomt, of ik een abonnement op ECI wil hebben en zo voort.
Ieder bedrijf wil informatie over mij hebben en betaalt daar bij diverse enquêtebureaus goed geld voor. Ook zoekopdrachten zijn geld waard. Als ik op Google zoek op hypotheken vliegen de advertenties van banken en andere geldverstrekkers mij om de oren. Advertenties waar trouwens behoorlijk voor betaald wordt vanwege de waarde van een goede lead.
Laten we het eens omdraaien!
We zijn er net achter gekomen dat datgene wat ik wil of moet kopen geld waard is. Geld dat op dit moment verdiend wordt door enquêtebureaus die mijn data verkopen aan adverteerders (en beste adverteerders …. mijn belegd vermogen is niet 500.000 euro of meer en ik rijd ik geen M Klasse Mercedes uit 2007).
Ik ben en ik wil
Waarom zou ik met mijn merk, gewoonten en behoeften geen geld kunnen verdienen? Ik geef maak een profiel aan met mijn “Merk” en waar ik op dit moment of in de nabije toekomst behoefte aan heb (nieuwe auto in 2009 en een dakkapel) en bedrijven kunnen tegen betaling in contact met mij komen.
Natuurlijk is niet alles even veel waard. Een abonnement op ECI is wat anders dan een Hypotheek, nieuwe auto of grote verbouwing. En de beloning is dan ook afhankelijk van de waarde van de transactie.
Er lijkt me best een mooi business model hierin te zitten, een bedrijf dat de diverse profielen verzamelt en bedrijven de mogelijkheid geeft gekwalificeerde prospects te zoeken. Voor het recht mij te benaderen betaalt de ‘adverteerder’ geld, de hoogte ervan is afhankelijk van mijn profiel en hoe vaak er via het systeem een transactie tot stand is gekomen (want dat geeft aan hoe serieus ik ben).
Zwarte bril
Met de zwarte bril op ziet het er allemaal anders uit. Alleen een klein groepje überhippe post dot.com marketing jongens en meisjes denken in termen van hun eigen merk. De overgrote rest van Nederland (zeg maar de niet marketeers en consultants) kan het absoluut niet schelen hoe hun merk er uitziet, sterker nog weten niet eens dat ze een “merk” zijn.
Jongeren zijn zich wel bewust van hun profiel op Hyves maar met name om er bij te horen. Door schade en schande worden ze wijzer dat je niet alles zonder gevolgen zomaar online moet en kunt zetten. Dan is het even vervelend voor ze en hopen ze dat het daadwerkelijk slechts 15 minuten beroemdheid was.
Ook het “Ik ben en ik wil” idee ziet er door een zwarte bril anders uit. Gekwalificeerde prospects zijn altijd interessant maar alleen voor serieuze producten en diensten, andere gas / electra leverancier, verbouwing, nieuwe baan, auto’s, hypotheken en zo. Niet voor een abonnement op de Donald Duck, een nieuwe krant of een van de andere dingen die veel vaker voorkomen dan de grote aanschaffen.
Impact Mijn Merk
Hoe jij op het internet genoemd wordt is voor een gedeelte slechts door jouzelf te beïnvloeden. Dingen zoals naamgenoten (ik heb er al minimaal 4), artikelen van anderen over jou en bijvoorbeeld reacties van derden op bijvoorbeeld dit artikel maken onderdeel van mijn merk uit. Het wordt wel belangrijker voor een groep mensen (internet savvy, mensen die publiceren op weblogs en fora) om te zorgen dat jouw merk er goed uitkomt.
Geen scheldpartijen op de Telegraaf site dat “de hoge heren in den haag in hun achterkamertjes politiek de koek weer opverdelen en dat de hardwerkende nederlander weer met de lege handen staat” onder eigen naam maar liever een pseudoniem zoals “gelukkig al in het buitenland”.
Geld verdienen met mijn merk
Voor bedrijven zijn goede leads zeer waardevol maar in hoeverre zijn ze bereid te betalen aan de lead zelf? Er is natuurlijk altijd de kans dat ik spontaan met het bedrijf in kwestie contact op neem en bij wijze van spreken de (virtuele) showroom binnen wandel.
Een andere vraag is wat is een lead waard? En wil de consument meedoen aan een systeem waarbij een gedeelte van de ziel en zaligheid wordt blootgelegd? is het de moeite voor de consument om hieraan mee te doen, vanuit het perspectief van beloning, vanuit gemak of vanuit betere deals van bedrijven?
Afsluiting
Laten we hopen dat er een startup komt die het model van “ik ben en ik wil” op de markt gaat brengen… heb nog steeds een nieuwe auto nodig.
Zie ook de eerdere artikelen uit deze serie:
Danny Verhoeven 
Patrick Mulder (AdFi 
Martijn van Beek 
Carel 
ga het artikel vanavond op m’n gemak lezen, maar voor nu: volgens mij klopt de titel spellings-wize niet.
@freek
je hebt gelijk. Ik zal de titel aanpassen!
Tja, een gewetensvraag.
Ik heb niks te verbergen, dus wat er online over mij vindbaar is mag ook gevonden worden.
Ik ben marcomprofessional, dus het hoort bij mijn vak om vindbaar te zijn en mijzelf te profileren (ik zorg dan ook dat wat op mijn Hyves staat, door de beugel kan).
Vervelender wordt het als er inderdaad gegevens over de hoogte van mijn inkomen of hypotheek te vinden zijn (ik las net weer dat er een USB’tje gevonden is in een parkeergarage in Engeland met 12 miljoen bankgegevens van Britten erop).
Maar hoe scherm je dat af? Privacy is dood met de komst van web 2.0.
Aan de ene kant is dat prettig (ik krijg nu al echt gepersonaliseerde aanbiedingen voor mijn mobiele abonnement, en dat scheelt een hoop zoekwerk), aan de andere kant beangstigend (als ik gemaild wordt met de vraag of ik niet eens hoognodig mijn pensioenpolis moet aanpassen).
Het komt uiteindelijk allemaal uit dezelfde bron en tegnwoordig heeft elk zichzelf respecterend bedrijf een database van haar klanten.
Marketeers en bedrijven moeten zelf hun waarden en normen vaststellen hoe ze met die gegeven omgaan. Hoewel n=1, ga ik in mijn vak altijd uit van de vraag: wat zou ik er zelf van vinden als …? Is het antwoord daarop ‘niet leuk’, dan moet je het als marketeer ook niet willen doen. Daarmee dwing je veel meer respect af dan al die gegevens blindelings gebruiken en je klanten daarmee bestoken.
Rob,
Kijk eens naar onze website en lees deze link eens:
http://www.ichoosr.com/index.php?id=57
Gaat over VRM en dit is wat je, denk ik, bedoeld te omshrijven.
We organiseren een VRM event in Adam op de 20ste deze maand, kom eens langs zou ik zeggen.
Groet,
Bart
Een vriendin van mij wees me laatst op deze website:
wieowie.nl Hier wordt alle persoonlijke informatie van websites als Hyves, Facebook, Youtube, etc. geaggregeerd.
Zelfs adresgegevens worden uit een pdf gefilterd. Om nou te zeggen dat ik daar erg blij van werd… Wel even confronterend om te zien welke informatie er allemaal cyberspace dwaalt!
Nou Inge, dat kan ik me helemaal voorstellen. Heb jouw naam ook even ingevuld bij wieowie.nl…
;-)
Dat wieowie raakt wel erg snel vervuild als je twee mensen hebt die regelmatig iets op internet achterlaten.
@inge
Ik kende wieowie.nl nog niet. Is inderdaad een mooi geaggregeerd overzicht. In mijn geval laat het wel weer de chef, de visser en de consultant zien. Gelukkig ben ik de enige die op LinkedIn zit. Op Hyves denkt iedereen dat ik de chef ben.
Social networks is trouwens de volgende en laatste trend die in deze serie.
@gitta
Je valt precies in de doelgroep voor het denken in het merk “gitta”. Als je postcode bekend is, is er al een hoop te vertellen (in grove termen) over je woonsituatie en inkomen. Postcode 2061AD (Hoge Duin en Daalseweg, Bloemendaal) is wat anders dan 2013XP (Leidsestraat Haarlem) (kijk maar eens op google maps als de locaties je niets zeggen).
Ik denk dat marketeers erg vast houden aan hun bekende database met prospects (en bijbehorende lage scoringspercentages). Een overstap naar een ander model, bijvoorbeeld “Ik ben en ik wil” is dan ook eng.
Het hoeft niet eens zo moeilijk, gewoon contact zoeken met je klant en eens vragen hoe het er mee gaat en of er nog zaken zijn is al een begin. Ik heb nog nooit een autoverkoper meegemaakt die drie jaar in het leasecontract eens belde om te kijken of ik al bezig ben met een nieuwe auto. Zo makkelijk kan het dus zijn, gewoon de telefoon pakken.
@bart
Ik neem morgen even contact met je op over jullie propositie. Klinkt interessant.
Rob
@bart
VRM is inderdaad een mooie theorie. Ik heb Doc Searls er in juni over horen praten op Mobile Monday. Zie hier verslag: http://martijnverver.wordpress.com/2008/06/04/vrm-in-plaats-van-crm/ Waar en wanneer is die bijeenkomst in Amsterdam?
Los van de gedachte dat je inderdaad zelf een personal RFP (request for proposal) achterlaat voor bijvoorbeeld een nieuwe auto, waar autoleveranciers op kunnen inschrijven, zou het natuurlijk nog mooier zijn dat je wensen bekend zijn. Als ik naar zeven sites over een bepaalde fotocamera ben geweest, zou het mij deugd doen als ik dan vanzelf de beste aanbiedingen voorgeschoteld krijg, en niet alsnog zelf naar Kieskeurig.nl moet.
Ik denk dat VRM inderdaad toekomst heeft. Het model omdraaien zal aanvankelijk voor een hoop consumenten aantrekkelijk zijn. De rest zal (later) volgen.
Goed artikel over ‘ik’ als merk, complimenten daarvoor. Het vinden van informatie en gevonden worden wordt inderdaad complexer wanneer zoek- en vind systhemen mensen met elkaar gaan verwarren. Is er toch nog voordeel te halen uit de trend om je kinderen de meest bizarre namen te geven ;-)
Serieus, volgens mij is het lonen om eens naar de middenstanders oude stempel te kijken. Bijvoorbeeld die kledingwinkel in Rotterdam die mijn maat kennen en weten hoe mijn vrouw en kinderen heten. Zij bellen me gerust een half jaar na mijn laatste bezoek op om te vertellen dat ze iets hebben dat helemaal goed past bij wat ik wil. en als ik dan binnenkom pakken ze ook nog de juiste maat uit het rek… Of de bank die mij ooit belde om te vertellen dat ik er beter aan deed om het geld op mijn betaalrekening voor een gedeelte over te sluizen naar mijn spaarrekening tegen meer rente. Dan wordt de bank opeens weer meedenkbank (weet u nog?)…
Helaas is door keuzestress en toenemende de-personalisering door te ver doorgevoerde CRM en automatisering deze persoonlijke benadering van het wezen ‘ik’ bijna verdwenen. Dus marketeers: doe weer eens ff normaal en toon oprechte interesse in de online consument. En dat kan makkelijk met wat nu al bij je bekend is over klanten en je netwerk.
En voor de marketeers die het willen horen, ik zal alvast verklappen wat ik wil, benieuwd hoeveel reacties er volgen. Je kunt me bereiken via http://www.jori.nl
- ik wil sokken van katoen in de kleur zwart die niet krimpen in de droger en goed blijven zitten, niet te dun.
- ik wil een tweedehands Pedersen fiets voor niet meer dan €600.
- ik wil voor mijn Renault Espace een grote beurt, nieuwe distributieriem en nieuwe remschijven, voor niet meer dan €1000,-
- ik wil een nieuwe schutting in de tuin met een afsluitbare tuindeur.
- ik wil een dect thuistelefoon die meer dan 100 nummers kan opslaan en het liefst kan syncen met mijn iPhone
- ik wil een TomTom die tegen me praat, mij raadsels opgeeft als ik ’s nachts moe naar huis rijd en bijna in slaap val.
- ik wil een schilder die elke 5 jaar mijn huis schildert
- ik wil een dakkapel en iemand die ook de vergunningen regelt die daar voor nodig zijn.
- ik zoek iemand die een zeldzame design alessi klok kan repareren omdat deze gevallen is, door er een nieuw batterij uurwerk in te zetten (max €60)
- ik zoek een stagiair die eager is om alles in het online vak ‘conceptontwikkeling’ te leren en niet denk dat ie alles al weet
Nou maar ff afwachten…
Jori.
@jori
Dank voor je reactie. De voorbeelden die je geeft over klantgerichtheid van bedrijven (van kledingwinkel tot bank) zijn eigenlijk meer individuele en menselijke karakteristieken. Daarmee bedoel ik dat de mens (lees medewerker) in de winkel, bank of waar dan ook het verschil kan maken. De uitdaging is om dat te doen met steeds jonger personeel. Kijk maar eens in een bouwmarkt op zaterdag, een drogist of een supermarkt.
Met name de bank die zegt dat je misschien beter van betaalrekening naar spaarrekening kunt overboeken is heel erg afhankelijk van toon en aanpak. Ik heb voorbeelden gezien waar mensen kwaad werden omdat de medewerker iets zei van ‘zullen we dat maar overboeken’. Geld ligt gevoelig.
Heb je al reacties gekregen op je wensen? Als je dakkapel binnen bepaalde grenzen blijft (zie vrom) is er ook geen vergunning nodig. Heb er ook een nodig.
@Rob
Heb nog geen reacties gekregen, maar als die komt voor de dakkapel, dan kunnen we ‘cobuyen’ ;-)
[...] Trends 2009 : Het Merk “IK” oftewel kan ik geld verdienen met mijzelf zijn? [...]
Dank Rob, Jori, Bart, voor jullie fijne aanvullingen.
Rob: fijn te horen dat ik in de doelgroep voor merkdenken val. Kijk ook maar eens op gittabartling.nl of friscommunicatie.nl dan ;-). Volgens mij heb ik jouw verhaal wel begrepen.
Ik heb een tijdje terug iets gelezen over een site die iets dergelijks begonnen was: particulieren kunnen een ‘klus’ aanbieden en iedereen die die klus wil doen, mag daarop bieden. Ik heb wel een site teruggevonden over klussen die met bouw te maken hebben (www.werkspot.nl), maar die andere kan ik niet meer terugvinden. Zeker een zachte dood gestorven. Wat mij doet vermoeden dat daarvoor nog geen markt is?
Misschien vinden de meesten (consumenten) het wel makkelijk om de markt te volgen zo die is: aanbodgestuurd. En zo lang die het blijven volhouden, zien de leveranciers het nut ook niet in van ‘proactieve inschrijving’ op een klus i.p.v. ‘laat de vrager maar naar mij toe komen’.
Die paar mensen die wel het nut inzien van het omdraaien van de vraag en het aanbod, hebben blijkbaar niet genoeg klussen om klussend Nederland aan het werk te houden.
Rob, Jori, zet jullie gewenste dakkapel eens op werkspot.nl. Eens kijken of, en zo ja hoe snel en goed, daarop wordt gereageerd. Leuke case.
Sluit inderdaad perfect aan bij het aankomende VRM event van 20 november in het Olympisch Stadion in Amsterdam. Schrijf je (gratis) in op http://www.vrmevent.com en praat mee over hoe we CRM op zijn kop (moeten) zetten. Doc Searls, de godfather van VRM en verbonden aan het Harvard Berkman center, is een van de sprekers. Achteraf een (eveneens gratis) borrel om de discussie te vervolgen.
Ik sluit me aan bij de trend dat de individu een merk is en nog meer wordt.
Dit is ook wat ik adviseer aan startende ondernemers en organisaties die zich opnieuw in de markt willen positioneren.
Ik zeg ze te focussen op wie ze willen zijn. Beste ondernemer/organisatie, hoe wil jij dat je markt jou ziet?
Doe dan een GAP-analyse en ’sleutel’ het gat dicht. Hier speelt o.a. het internet een heel belangrijke rol.
Het is erg interessant om te zien hoe de ondernemers en organisaties hierop reageren.
Als de markt jou als merk leert kennen is het namelijk veel eenvoudiger om vanuit hetgeen je gestart bent verder te groeien. Jouw naam/merk/brand is dan immers synoniem voor bv. kwaliteit, trendsetting of wat je dan ook als belangrijkste eigenschap van je brand identity hebt gekozen. Dus of je geld kunt verdienen met jezelf als merk, ja daar geloof ik in. Maar dan wel in combinatie met een service of product dat jij aanbiedt aan markt. De andere zijde van het artikel, of de gevestigde organisaties als banken en in het voorbeeld – de genoemde leasebedrijven of autodealers – echt iets doen met alle kennis die ze over ons hebben verkregen? Misschien gaan ze dat in de komende tijd wel doen. Met de huidige economische situatie moeten deze ‘grote jongens’ ook een unieke manier van klantbenadering vinden. Als marketeer verbaas ik mij er altijd nog over dat er zo weinig gebruik wordt gemaakt van de beschikbare informatie.
Ik heb zo de reacties nog eens doorgelezen en nagedacht. Daar komen twee dingen uit. Het eerste is dat er volgens mij een tweedeling is in het merk denken. De gemiddelde reageerder hier denkt (pro)actief over zijn of haar profiel en ziet dit als manier om zich te profileren, met name van uit zakelijk oogpunt. Ik verwacht niet dat de gemiddelde schilder of bejaardenverzorgster er op een zelfde manier tegen aan kijkt, zeker omdat dit niet in het verlengde ligt van het werk. Een goede schilder zijn visitekaartje is een mooi geschilderd huis.
Het andere is het omdraaien van CRM, zoals ik het noemde : Ik ben en ik wil (anderen noemen dit VRM :-). Ik denk dat hierbij een grotere adoptie zal komen, zeg maar zoals de normale product life cycle. Zodra het blijkt te werken vindt dit zijn plaats in de marketing praktijk van een bedrijf, eerst aarzelend maar later hopelijk bloeiend.
Ik ben benieuwd naar de VRM meetup sessie in Amsterdam morgen, kijken wat daar voor dingen uitkomen
[...] Trends 2009 : Het Merk “IK” oftewel kan ik geld verdienen met mijzelf zijn? [...]
[...] november 7, 2008 — gbartling In het verlengde van een aardige discussie op Frankwatching over aanbod- vs vraaggericht marketen, hier een aardige [...]
[...] ik naar een seminar geweest over VRM: vendor relationship management. Dit naar aanleiding van een discussie op frankwatching.com en de reacties op dat [...]
[...] het verlengde van een aardige discussie op Frankwatching over aanbod- vs vraaggericht marketen, hier een aardige [...]
[...] het verlengde van een aardige discussie op Frankwatching over aanbod- vs vraaggericht marketen, hier een aardige [...]
[...] http://www.frankwatching.com/archive/2008/11/03/trends-2009-het-merk-ik-oftewel-kan-ik-geld-verdien-... Categories : [...]
[...] – Jeroen Mirck – Marketingfacts – Frankwatching [...]
[...] Jeroen Mirck – Marketingfacts – Frankwatching Starter, zzp'er Post a [...]